Gedichten

hartenkreet (nr. 5.371):

In wording

De mens is klei in eigen handen,
een vorm nog zonder vaste rand,
een stille kiem van wat kan worden
in het half verlichte land.

Ik heb geen vastgelegde lijnen,
geen spoor dat mij de richting geeft,
ik ben het zelf die, tastend, zoekend,
mijn dagen vormt en verder leeft.

Ik brak mijzelf aan oude zekerheden,
viel soms uiteen tot losse grond,
maar uit dat vallen groeide langzaam
een kracht die ik niet eerder vond.

Want in mijn falen ligt het scheppen,
in elke stap een nieuw begin,
ik word steeds weer opnieuw geboren
uit wat ik maak van wat ik ben van binnenin.

Dus ben ik bouwer van mijn leven,
van wat vergaat en wat ontstaat,
geen vaststaand beeld, maar steeds in wording—
de hand die vormt, de steen die slaat.