Gedichten

gedicht (nr. 5.158):

Nieuwjaar

De nieuwjaarsklokken luiden door de radio.
Stortregen valt. De dag is onbeschrijflijk goor.
Men is alleen gelaten en aanvaardt het zo.
Men vraagt zich zelfs niet af: waarom is 't en waardoor?

Tegen het leven is toch immers niets te doen;
de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan,
en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks groen:
er is geen vlucht uit een voorgoed mislukt bestaan.

Schrijver: J.C. Bloem
Inzender: G.N., 1 januari 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 42.797

Er is 1 reactie op deze inzending:

Han Pasado, 3 weken geleden
Altijd weer het zonnetje in huis, die Jacques. En meteen al op de eerste dag van het nieuwe jaar is hij zijn goede voornemen ("Dit jaar wat opgewekter") vergeten.

reageer Geef je reactie op deze inzending: