inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 92):

Tot dan de stilte

Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen

als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil

omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur en geuren
die met zichzelf ook jou afpellen

zo immers kan ik van de bloemen leren
wanneer ze spontaan uit hun knoppen breken
zoals jij met een groot gebaar uit je kleren.

Schrijver: Mathieu Bosch, 31 augustus 2001


Geplaatst in de categorie: liefde

3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.213

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Ursula
Datum:
17 april 2002
Email:
ursulalaladolfijn.nl
beetje gestolen van Slauerhoff??? jatten mag, als je het goed doet...
Naam:
Mierke
Datum:
1 september 2001
Email:
Mierke_Mariahetnet.nl
Mooi! Op die manier zou ik ook willen kunnen dichten

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)