Eerste zonwarmte – het geduld met de winter eindelijk beloond…

Vorige week om deze tijd, sneeuw ijs en kou een ritje leert: een weekje later, wat graden verschil en de kopjes van mooie tere bloempjes steken boven de grond. Hier en daar geel, wat paars met wit iets verderop een heel veld geel nee niet het gras maar bloempjes een wereld van verschil met toen! De mensen ogen blij, blijer dan met de…

Opgegroeid met veel huiselijk geweld Altijd verzwegen en nooit iemand verteld. Niemand biedt een helpende hand Iedereen keek naar de andere kant. Het geweld was bij iedereen bekend Maar alles werd door mijn ouders ontkend. Het briefje voor gym werd geschreven heel vlug Want de handdrukken stonden op mijn rug. Altijd wel ergens een blauwe…

Een nieuwe schemer Zij deelt tinten en tonen Dat is ware kunst. Gedurende de avond wanneer zon ondergaat in het luchtledige waar het aantrekkelijk en mooi lichaam zich schuil zal houden achter het groen glooiende landschap terwijl het puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien. Het resultaat…

We zijn half februari gepasseerd maar het lijkt alsof de lente is begonnen Ik loop door de kamers de zon in de ruiten lokt mij naar buiten uit mijn afgesloten beschermde gebied Een horde mensen voor het plein staan in een lange rij te wachten Om een ijsje te kopen horentjes en wafels met slagroom binnen kopen en buiten…

Ik zit op mijn balkon in de eerste februari stralen van de warmte bron die mijn ziel de warme troost doet schijnen in de koude angst verstarring van de oeroude planeet met haar covid 19 leed waar ziekte en dood eenzaamheid en velerlei nood zijn schaduw werpt over ons leven dan zie ik uit naar de tijd dat wij elkaar gewoon…

als de lente voelbaar is de lucht zacht de zo gekoesterde tijd ons wacht stemt ons goed gemoed alsof Corona er niet meer toe doet we willen rosé, geen associatie met bier niet meer, nooit weer want als de lente begint het mooiste seizoen als alles als toen ooit eerder genoten de lijven ontbloten met zand overal zon, zeebad, het…

Het leven of het verraad? De boom /overwint, des levens amen.…

NUdisten zijn medemensen, die ook mededieren zijn. Dieren die heerlijk leven, in het NU. Ze durven zichzelf helemaal, in vacht of goed aangekleed, zonder valse schaamte, bloot te geven.…

Vroeg in de herfst kwam hij weder in ‘t schemerlicht zag ze zijn schaduw staan zij liet juist de stores neder zag hem over ‘t grindpad gaan. een zware deur ging open… traag trad ze hem tegemoet en nu was ‘t voor beiden hopen dat alles weer kwam goed. ‘t leek of hij nooit was weggeweest zijn aanwezigheid was lief en teder of liefde alles…

Liefde is je aan elkaar verwarmen Hunkerend in elkaars armen. Liefde is een en al tederheid Elkaar beminnen tot in de eeuwigheid. Liefde is samen naar een doel Het altijd bij elkaar blijven gevoel. Liefde is meer dan deze ene nacht Door de wederzijdse aantrekkingskracht. Liefde is samen naar een onbekende plek Door het lint gaan en…

Ik ben op pad Mijn levenspad Waarin ik leer Alles in mij Onder ogen te zien Alleen dan Kan ik echt Van mezelf houden…

Wie is Willem Engel Dat vroeg ik mij af Na zijn optreden bij op1 Hij vond het heerlijk Om aan die tafel te zitten En sprak gevraagd en ongevraagd Ik respecteer die man Willem En ook zijn gedachtengoed, maar daar houdt het wel voor mij mee op Ze zijn gek op die man, die Engel De volgelingen, de aanhangers En vooral de vele, vele vrouwen…

Nu iedereen eeuwig jong wil lijken wonen ze in een woonzorgcentrum. Deze krijgen mooie namen, het bloemenveld, de wending. De namen dragen vaak een belofte in zich iets met bloemen en regenbogen en dat er in het leven altijd spannende wendingen kunnen gebeuren. Hoop doet veel. De bewoners ontwaken uit hun hangmat. De grijptang boven…

Hij wou voor alles een reden Bedacht voor alles een list Hij wou zijn lot zelf smeden Hij liet niets onbetwist Ondanks omstandigheden Ondanks hij zelf beter wist Al ben je alwetend Je blijft blind door de mist…

Je ware zelf Kan zich ontwikkelen En tot uiting komen Als je al je gevoelens erkent Je er door laat dragen En er verantwoordelijkheid Voor neemt…

Vleugels over mij Ik reik om ze te raken Een vrijheid nabij. Hoe een kokmeeuw met koptelefoon de verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning. Bovendien is het een knap staaltje zweefkunst…

Ik ben de enige Die echt goed Voor mezelf kan zorgen In plaats dat een Ander voor mij zorgt Dus kan ik dat beter Meteen zelf doen Zonder omweg En is het ook beter Om de anderen Vrij te laten Om voor zichzelf te zorgen…

Elke avond op mijn knieën naast mijn bed Spreek ik tot onze Lieve Heer in een gebed. Ik ben niet gelovig opgevoed Maar voor mijzelf vind ik dat Hij het horen moet. Jarenlang heb ik elke avond gevraagd Waarom dit meisje zich als een jongen gedraagt. Laat mij dan wakker worden als een jongen Zo stoppen de meisjes dingen die mij worden opgedrongen…

Zij is moeilijk te bewegen. Hij schiet alle kanten op. Hij is druk met woorden. Zij is stil met eigen zijn. Elkaar begrijpen doen ze niet, maar voelen elkaar goed aan, terwijl ze eigen wegen gaan. Samen horen ze bij elkaar. Zij met hem, hij met haar. Gebonden, maar ook vrij.…