2-35-67-64--9 ze fietsen van knooppunt naar knooppunt stappen af en toe nog even af en genieten van 't klein geluk dat zo'n tochtje ze kan geven dan weer op weg naar knooppunt nummertje negen…

Ze analyseerde tot het laatste moment de wereld en haar burgers met een verbluffende scherpte. Ook op hun sterfbed slagen verstandige mensen er niet in hun intelligentie te verbergen. Alsof er te veel verstand overblijft voor het weinige leven dat nog rest. Ze zei: “ik heb nergens spijt van”. Een moment dat een mens niet langer liegt.…

slenterend door de straat kom ik hem tegen loslopend verward verdwaasd verdwaald uit de auto gesmeten op zoek naar een beter leven uit de auto gelaten om zichzelf op weg naar huis uit te laten taxeert hij mij heel even wat zou hij van mIj en ik van hem vinden zouden wij het kunnen worden ... vrinden? Ach het zal wel loslopen.…

Ik had tranen in m’n ogen De dikkere ontsnapte over m’n wangen Om Peter R. de Vries Om Peter Om zijn dood Om de moord Om het gemis Om hun Promenade-herdenking aan hem Promenade wist me te raken Met beeld en geluid, de vormgeving de melodie, de zang, de emoties Het maakte voor even Het verlies, zijn verlies Iets lichter, iets luchtiger…

Kusje erop De waarheid achter 70 gezondheidsmythes www.levboeken.nl ISBN 978 94 005 1259 7 Tijn Elferink & Rutger Verhoeff hebben de degens gekruist In het gevecht van zin & onzin over gezondheidsmythes dat een prettig leesbaar en leerzaam boek opleverde wat ik het liefst lees bij m’n ochtendontbijtje om daarna met nieuwe feiten…

Wanneer de mist is opgetrokken, de vogels zich laten horen de dag is begonnen, de zon doorbreekt, dan lacht de mens. Wanneer de dageraad door de gordijnen piept, je het bed uit laat komen, de dag gestart is, de deur open gaat, glimlach ik. Geluid van de vogels, eenden en meerkoeten, vullen de stilte gekwetter alom, met in het stralende middelpunt…

Hij heeft een heel kort lontje en zijn tenen zijn te lang. Je hebt hem zomaar op de kast, daar zit hij hoog en droog, maar houdt zich aan een strohalm vast. Zij steekt haar neus steeds in de wind, al loopt dat dikwijls in de soep. Dan zit ze met de handen in het haar, waarbij ze zelf haar boontjes dopt. En schrobt dan maar haar eigen stoep…

Een bos lijkt een paradijs herbergt een kwaad Sluimerend tussen de bomen net zoals de nevel en de mist Stopt bij een huisje gaat naar binnen eindigt een leven veroorzaakt ellende Jaren verstrijken Daders vast Al snel blijkt Onschuldig.…

Elke dag geef jij liefde Vanaf het moment dat jij ons leven gaf Haar hele leven zorgt zij voor jou troost zij jouw tranen Zelfs als jij jouw eigen weg gaat Zij lacht met jou mee Bij alles wat jij vertelt Ook al is het soms niet grappig Zij voedt jou op Zij kan boos, kwaad worden straf geven als jij net iets te ver door ging…

Mijn naam is Tokio. Ik kom van heel ver, maar ben van hier, waar teven lopen. Ik ben een reu. Dat de toekomst hier niet is, weet ik zonder dat ik denk. Dat hier losse teefjes lopen, ruik ik met mijn hele lijf. Ik wil hier blijven. Ik zie een blauwe hemel nu. Geluiden hoor ik van veraf. De toekomst is een horizon. Is de zee die ik nu…

Het is augustus De vakantiemaand bij uitstek Ook de JordaanDichter gaat op vakantie Naar Duitsland, naast Spanje, zijn lievelingsland De Duitse taal zijn lievelingstaal De Duitse toeristen in de Jordaan Pikt ie er zo uit met hun ‘Dengels’ Tot verrassing van hen snel in het Duits overgaand Het is augustus De komkommermaand zoals dat wordt…

Gisteren rekende ik voldaan honderdveertig pond af voor een Japanse maaltijd voor drie personen. Ik zou het betreuren als ik arm was. Nu zit ik met een flesje kraanwater op het gras in het park en ben halverwege Rutger Bregman’s boek over het basisinkomen. Ik zou me schamen als ik rijk was.…

Een biertje teveel op, gelijk pijn in de kop. Een roodlicht negeren, je portemonnee omkeren. Vakantie in eigen land, staat de Veluwe in brand. Een beslissend doelpunt op de tv, moest je net op dat moment naar de wc. Koop je een bos bloemen voor je vrouw, van pure verrassing valt ze flauw. Een mooi glas oude wijn, blijkt het azijn te zijn.…

blik stem oog vonk vuur geur lach dag vuur dier zoen ziel bloed zaad twee saam sleur zeur zeep serie kind kat één twee eenzaam zonde zucht bonk schonk schaam streek praat traan haat straat drank nacht wond zout koffer deur hap slik over uit…

Elke dag worden we geconfronteerd met opwarming van de aarde. Iedere week is er daarover wel, een discussie of praatprogramma. Het nieuws van vandaag liet ons weten dat: we de koudste zomer sinds decennia hebben gehad maar hoe zit het dan, met de opwarming van de aarde of is dit gerucht ook echt een gerucht En heeft het totaal geen waarde…

Voor ik 't vergeet, wil ik je zeggen, dat ik van je hou... jouw ogen en je stem en je gebaren. Wat er van jou maar te herinneren is... dat ik je mis. Voor ik 't vergeet wil ik je zeggen, dat ik je danken wil. Voor je liefde, je goedheid en je kracht en nog zoveel dingen meer wil ik je danken... keer op keer. Voordat de dagen komen, dat…

De kassabon geeft een saldo aan, van: hoog gewoon om te eten, alleen dat. je bankrekening zucht, nog een week dan komt er weer vers inkomen. Het nieuws laat weten dat: inkomen van ouderen op dezelfde voet doorgaat niks erbij, nog geen cent, de kosten omhoog maar ach: dat went, Pensioen blijft eender, net als AOW, maar ach wie zit daar nu…

Laat Dat vechten maar Gewoon er zijn Is genoeg Dat brengt Je thuis…

We kunnen het niet vatten het is nog maar augustus en de zomer geeft al een afscheidskus. Waar is de zon gebleven met een klein beetje strandleven. Overal buien en onweer het leek herfstweer. We konden niet genieten de wolken begonnen met regen te gieten. Bloemen konden niet meer bloeien. De kinderen konden niet meer stoeien. Het kampleven…

Begrip, ja dat heb ik wel, soms iets teveel denk ik dan maar als hier iemand binnen komt en geen afstand houden kan dan is dat een ander verhaal! Privacy ligt op ieders lippen, ‘t is een werkwoord geworden echter als dat werkwoord levens moet gaan kosten dan word ik minder sociaal! Als je in mijn comfortzone komt, zonder die beruchte prik…