in bed lig ik eenzaam te dromen de nacht legt zwarte schaduwen over mij de tijd van rozen die nooit meer zal komen lente en zomer zijn als met een toverstunt voorbij. in de herfst ontbreekt soms het verlangen de bloeiende aster is fel en kort van duur. van heel nabij hoor ik winterse gezangen van snerpende noordenwind en schroeiend vuur.…

een vrijstaand huis met grote tuin een met koi karpers gevulde vijver een tennisbaan een bad om in te zwemmen een dikke nieuwe Mercedes uit de C klasse waar mijn vrouw en al haar etterbakjes van kinderen in passen de aller braafste zelfs luisterende Afghaan een lieve vriendin met hele grote volle …... buren blakend van de ijver die…

Van de week kwam ik de dood weer tegen. Hij genoot van alle tranen die er vloeiden. Ik tikte hem aan: “Heb je dan nooit genoeg? Mijn man , mijn zoon, zovele vrienden. Je rukt ze uit mijn leven.” Hij hief zijn vinger dreigend: “En jou haal ik ook wel op, maar dat duurt nog even.”…

steeds vaker met afschuw aanschouwen het nieuws in de krant we willen niets meer horen en zien het gaat boven ons verstand er zijn uitspraken uit angst en woede “Nederland is een kutland” het helpt niet weer een stille tocht uit eerbied zinloos harteloos goddeloos…

Kleuren versterken de details van elke droom met silhouetten. Wat is het heerlijk om zich te laten meestromen op golven van een droom waar verbeelding en creativiteit voor het rapen liggen: uitzonderlijke kracht en pracht op zuchten van een wind waar op hetzelfde moment ik kan luisteren naar de meeslepende melodie van melopee. Een wiegerij…

55 jaar geleden alweer begon onder vleugels groeiend van papa mama en de rest het mooie leven van jou je werd door hen onderwezen de les geleerd ook en gelezen om dat later zelf te kunnen doen je zocht en vond de obstakels die bij confrontatie vroeg of laat ook door jou genomen werden in de vindtocht naar de liefde die jij voor het leven…

trots edel enigszins zelfingenomen zo lijken ze soms over te komen nee niet zoals bij mensen van adel die zich titels aan meten en zich hierdoor verheven menen te weten die soms plechtig schenen te moeten schrijden als teken dat ze zich beter dan een ander wanen nee deze wezens zijn trots enkel op zichzelf op wie en wat ze zijn van nature…

Als ik je beetje bij beetje laat gaan Blijf dan met je beide benen op de grond staan Je hebt je al bewezen Door jezelf te wezen Ook raak je mensen in hun hart Want ze wachten op je met smart Als ik je beetje bij beetje laat gaan Beloof je dat je voortaan Dat je jezelf altijd zal blijven Je het kwaad zal mijden En dat je je belevenissen…

Zou het niet bestaan... Kunnen namen zo begaan En het hart beslaan?…

Met zijn web kan de spin nooit een kat vangen een reden tot spinnen…

Ik ben Chaotisch Dat weet ik maar al te goed Soms is dat lastig om te begrijpen Ik ga het ook niet vergelijken Ik ga wel naar mezelf kijken Als je dat kunt beseffen Kun je veel meer verleggen.....…

Het leven haalt ons in. Wij hollen er achteraan. Vooral in het begin. We slokken het op, met werken, liefhebben en het gezin. Toch haalt het ons in, omdat het gaat zoals het wil. Ineens valt het stil, zegt het ‘stop.’ We kunnen niet meer mee, we raken achterop. Maar het leven gaat verder, ook wel zonder ons. We kijken het na De stemmen…

Ik ben klaar voor te herrijzen Ik heb geleden en gestreden Mijn leven was down en onder Ik kwam terecht in zonde Zo werd ik weer gemaakt Zeker mijn gevoel werd geraakt Weer op eigen benen gezet En ik was klaar met de wet Nu klaar voor het toen in nu Niet bang meer voor de klu Lopend door het vuur Hotellova getekend op de muur…

voor K.Schippers soms kan je iets horen zonder het te zien andersom kan ook…

Een zwart-kijker is geen verre-kijker met geblindeerde glazen, welnee een zwartkijker ziet niks wit meer met beide ogen open! Daarom ben ik gek op blauw!…

‘k hoorde mijn ziel in weemoed zingen toen de avond viel zonder enig licht geen morgenlicht om nieuw te beginnen alleen tranen brengen mij een wazig zicht hoelang blijft het duren voor de zon verrijst achter die hoge muren en mijn pijn verdwijnt komt er een ommekeer waar ik zolang op wacht vind ik mezelf ooit weer na een…

Ik kan de strijd niet volhouden Ga ik nog wel door je gedachten Kunnen wij nog wel van elkaar houden Kunnen wij ons gevoel nog wel verzachten Is er nog wel wat van ons over Of worden wij voor elkaar steeds dover Ik heb je nodig schat Is de gedachte die je verwacht Wat als ik ineens weer van je houd Wanneer is het weer vertrouwd Kom…

Nee, het was geen pad, daar op het pad het was een kreeft, die daar stil zat! Een kreeft op een fietspad, zit daar niet lang zo zeker als wat! Terwijl we kijken naar het dier zet ie z’n poten, ja alle vier dusdanig neer dat oh sapperloot hij omduvelt, haast in de goot! Dus die kreeft daar op het pad, spartelde dat het een lieve lust was…

Eens was ik pelgrim Toen ik op weg was naar het verpleeghuis als een pelgrim met een boodschap van opbeurende troost en liefde in een klankvolle symfonie gevat als een sprankelend lied dat ik zong alleen voor hem die ik zo liefhad de klanken klonken zoet en sereen hij proefde het als bitter water die zijn vergetelheid onderdompelde…

Succesverhalen zijn geen succesverhalen omdat elk verhaal tegendelen kent. Een eerlijk faalverhaal is een waar succesverhaal.…