tijdens een voordracht voor een beslagen spiegel toon ik het achterste van mijn tong ook al beslagen…

‘k hoorde mijn ziel in weemoed zingen toen de avond viel zonder enig licht geen morgenlicht om nieuw te beginnen alleen tranen brengen mij een wazig zicht hoelang blijft het duren voor de zon verrijst achter die hoge muren en mijn pijn verdwijnt komt er een ommekeer waar ik zolang op wacht vind ik mezelf ooit weer na een…

Over honderd jaar Kijken we terug Schamen wij ons dood Hoe we thans heel vlug De andere kant opkijken Bij veel dierenleed Dieren die gemarteld bezwijken Aan wat een van ons hen aandeed Wie denken we verdomme Dat we eigenlijk zijn? Zijn wij werkelijk beter Dan dat dooie zwijn? Of zijn wij de zwijnen? En zij het makke schaap…

Des duivels dienaar, dat had je gedacht Deed zij voor mij, wat God verboden had Sprak met de doden, gaf mij te eten en ik at Was vriendelijk voor mij, in mijn laatste nacht…

Gelukkig ben ik nog altijd sarcastisch Het is hier fantastisch Prettig weekend allemaal…

Het blijft altijd leuk te spelen met woorden maar ook zeker met cijfers morgen is zo'n dag 2-2-2020 of 2-2-20 2-2-2002 of 2-2-2 was zo'n dag de trouwdatum van WA en M. en nog vele zullen volgen 12-2-2020, 20-2-2020, 22-2-2020 of zonder toevoeging van die 20 eeuwen na Christus 12-2-20, 20-2-2-, 22-2-20 en dan moeten we wachten tot…

hoe kan ik je nee ik kan het niet niemand kan het met die gedoodverfde woorden die menen weg te kunnen slijpen jouw intens verdriet troost rijdt op het oude paard van tijd ze komt stapvoets voorzichtig soms een stukje in galop zo verwerk je verdriet tijd en oude paarden kun je moeilijk dwingen om snel te komen het is jouw tijd van…

Er steeg een vreemde passagier aan boord van vlucht MH -17 zonder ticket en niet ingecheckt door niemand gezien of gehoord maar vermomd als de dood had hij zijn eigen plaats voorzien afspraak in de Okraïnese velden zou hij de moordende raket melden de slag was catastrofaal alle inzittenden vonden de dood zijn spel werd sluw gespeeld een…

Ieder mens is vervangbaar Zo, denkt men die in hokjes denkt Zo, is het overzichtelijk en makkelijk voor hen Iemand zijn dood is de ander zijn brood Zo, denkt iemand die hokjes denkt Zo, is het overzichtelijk en makkelijk voor hen Je bent maar een nummer Kut toch op hokjes denkers! Ik zie niemand die vervangbaar is Ik zie geen getal van…

nog altijd dicht naast elkaar en heel innig verbonden met grijs en dun geworden haar in hun broosheid, met veel zorgen zo werden zij hoogbejaard man en vrouw de handen verstrengeld ‘s winters heel dicht bij de haard hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld de ogen ver weggezonken brillen en sleutels vaak zoek toch bleef een geborgen…

Tita Tovenaar, Tika en Tato Toveraap zijn trouwe vrienden...…

Hoe geweldig danst ze toch, merengue, salsa, ook mambo, samba hier, samba daar, ze laat zich leiden door een macho. Ik dans alleen maar wat trage slow. Ze draait soepel, beweegt romp, heupen en benen, los van hem, wiegt ze verleidelijk en zo zegezeker. Ik schuif wat onwennig op mijn stoel. Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer…

zoemende, zoemende muggen irriteren nachtelijk slapen met geronk rond je oren vensters sluiten met hor insectenwerende middelen helpen vlug hun geluid te smoren…

ze droegen zwarte en bruine hemden stampten alles in en uit de grond schreeuwden met heel harde stemmen hoe lang hoe lang gaan we dit nog herdenken die onmenselijke volkerenmoord we zijn bijna ver genoeg om te vergeten hopelijk duurt dat nog heel lang heel lang velen leven opnieuw in angst zijn weer als toen voorzichtig bang…

Als de toegemeten tijd verstrijkt zal mijn lijf, waar ik van houd ook materie dat mij steeds plezierde wisselen van plaats, zonder mijn herinnering aan hen die mij hebben verwekt, verzorgd en groot gebracht, 't wereldvenster ruim ontsloten zij kenden mij en namen mij hoe ik ook was vanaf 't pril begin, en later mij met stoerheid vulde dat…

Na zonsondergang klinkt zang van nachtegalen door het braamstruweel...…

bakken vol water op druppeltjes wijze die vallen heel gestaag!…

ik wil naar de overkant mompelde ze zal ik u helpen met oversteken en nam haar bij de hand maar ze werkte tegen nee ik wil naar de overkant ik ergerde me dan moet u het zelf maar weten ik stak over en keek wat was daar aan de hand een vrachtauto die langs reed remde – helaas de oude vrouw bleek met een stap te bereiken wat ze niet voorwendde…

Met toverloze, wakkere, heldere stem is zij nooit een heks.…

Mijn moeder en ik waren In de dierentuin Bij de vlindertuin Onze ogen op vlindertjes gericht Want de ene bewoog niet meer het vriendje van de vlinder probeerde hem te redden Of riep heel hard je mag niet weggaan Ik heb je nodig voor de toekomst Help! Zo fladderde het vriendje op en neer Maar de vlinder reageerde niet meer Zo voelde…