Ik berust in jouw vlinderkus het is dat wat me is slaap kust als in de nacht de maan weer gaat schijnen en mensen verdwijnen achter de gordijnen Jouw zachte wang tegen me aan je ligt niet ver mij me vandaan ik kan je voelen betasten diep in de nacht ik voel me zacht Door jouw mankracht die me overmeestert op dat moment heb je me lief…

God oh God waarom heb ik U verlaten maar loop ik de deuren van uw kerken, kathedralen, godshuizen nog steeds plat niet voor het gemak van het zitten want de kerkbanken zijn keihard niet om mij even of langer op te warmen want de meeste van uw tempels zijn steenkoud niet voor de graven van de doden want ik gedenk vooral te leven maar wel…

ten prooi aan gevoelens van groot willen zijn terwijl je af en toe toch ook je duim nog stiekem zuigt al kan de wereld je verwarren toch draag je liefst toch met de ogen nu opgemaakt een sexy strakke spijkerbroek de basisschool verruil je nu voor een nieuwe studietijd waarvan het rooster wisselt en de boeken gekaft moeten je krijgt…

In het diepste van de rivier vermengt met het zand, mee stromend misschien naar niemandsland. Herinneringen, diep opgeborgen. Gevoelens misvormen de rivier. De oever loopt over en brengt ze niet naar hier. In mijn niemandsland sta ik nog te wachten tot het mij bereikt. Het lijkt mij niet te vinden, omdat de rivier ze te ver verspreidt.…

In een eindeloze vlucht nam ik je mee in de nacht van de liefde. Je tederste plekjes weet ik inmiddels te vinden. Elkaar beminnen is prachtig en blijft bijzonder. De welvingen van je lichaam blijven fraai! Het bed met jouw schoonheid in zoet satijn ademende zacht met zweetdruppels en zocht zijn weg naar het diepste…

goudgebronsde bomen langs m’n overpad en een kind dat vraagt omdat ze het wonderbaarlijk vindt hoe is dat toch mogelijk hoe kan dat ‘t is de ondergaande zon m’n kind die ze met een kusje raakt mijn allerliefste schat…

Geef mij aarde waar ik op kan staan palen om het huis te dragen stenen om de muren op te trekken balken om een vloer te leggen hout om te bekleden, pannen voor het dak trappen voor omhoog of naar beneden draad waardoor de stroom kan gaan koper die 't water naar de kranen kan geleiden deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat leg…

niet de taal uitvinden maar naar woorden zoeken die als een puzzel passen op de juiste plek zoals zoeken het bewust kijken is naar een mogelijke vondst zo zal het altijd zijn de dichter maakt zich ondergeschikt aan de taal de taal staat het verwoorden toe van een gevoel...…

,Het gehuichel van de mens in al haar glorie zo merk je meer en meer, dat niet alles om Liefde gaat! Een simpel werkje zie het als verkapte story, dat Liefde om kan slaan in “ ik hou van je” een klap in je gezicht want liefde is bij hen, slechts 1 zin het “ houden van” puur gericht op: hoeveel ik je de goot intrappen kan! Tegen kinderen…

De zee is sterker dan een ijsbeer en groter dan bladzijde twaalf van de Bosatlas zij spreekt horizontale taal zij kent vele geheimen, slecht en goed haar opstaan en slapen gaan noemen wij eb en vloed. En het leven is een golf geen boven, geen beneden eb en vloed is een kwestie van tijd en tijd is als de wind of een pasgeboren kind dat…

Het werd een mooie zonsondergang, in combinatie met de harde wind. Hierdoor kwamen de golven schuimend het strand op. Het zou fraai geweest zijn als er een "cappuccinolaag" over de zee zichtbaar was geweest. Een verpletterend einde van de zonsondergang, was in volle gang. Het is fantastisch, als de rode zon met zijn…

Opa op zondag. Wie heeft er nog tijd? voor al wat grijs is en uit een andere tijd. Oma, een plakboek vol herinnering. Oma, van de oude mensen en de dingen die voorbij gingen. Oma op zondag. Wie heeft er nog tijd? Voor haar die vertellen kan vol nostalgie zonder spijt. Opa, een levensverhaal vol zegeningen. Opa, van de oude mensen…

Zoals ik van je wil houden Krijg ik niet over mijn lippen Momenten van stilte Zoekend naar rust en balanceer Tussen jouw handen In deze koude gure plek Voorzichtig kom ik dichterbij Magische krachten drijven me verder weg van een oogpunt, zie de kracht alleen maar groeien Een onuitputtelijke levensbron Begint zijn weg door te slaan Naar…

De ene aalscholver vroeg aan de andere: "wat ben jij nu toch aan het doen?" "Ik droog mijn veren, zo te zien moet jij dat nog leren." "Het klopt wel, ik ben een stukje jonger dan jij. Het lukt me wel aardig, maar nog niet zoals jij." "Wil je bij me in de buurt blijven, samen erop uit gaan? Je kan me dan in de gaten houden…

De boze man zie hem gaan. De stad, het vuil en de mensen. Mieren kruipen om hun hoop. Zij dragen aan wat zij voor hun koningin wensen. Voetstappen klinken op straat. Een veelheid van benen en vermoeide voeten. De stad in de ochtend kent geen genade voor wat tussen zijn straatstenen leeft en straks voor zijn nieuwsgierigheid moet boeten. De…

Ik heb mijn hart in de Harz verloren verliefd ben ik op haar natuur de bergen wil ik dagelijks liefhebben alle groen, bloemen, water, zo puur natuur ik heb mijn mensenhart gevolgd in de Harz van harte wil ik wonen mijn dromen zijn werkelijkheid geworden aan de Harz heb ik mijn hart verloren vertaald en origineel zo geschreven Harz-Herz…

Innerlijke rust voel ik bij jou, omdat ik van je hou. Het is zo prachtig om met je samen te zijn. Als we elkaar kussen, lijkt het net een droom. De liefde tussen jou en mij blijft bijzonder en onder onze prachtige muziek heerst er vaak romantiek. Liefde…

Soms sta je boven aan de trap. Maar je wenst weer slechts op de begane grond te verkeren Opnieuw te leren hoe alles in elkaar steekt. Wat is verbleekt met mooie nieuwe kleuren te begeren. Want boven aan die trap oogt het uitzicht mooi, maar tegelijkertijd voelt het als een claustrofobische kooi. Wat soms te zwaar weegt op de dragende schouders…

HAMBURG Grote stad havenstad 2e stad van Duitsland oude stad Hanzenstad HAMBURG levendig en 'lustig' architectuur en cultuur Duitsers snappen dat ook met honderdduizenden nieuwe immigranten "schaffen sie dass", die Duitsers…

in de deining van de zee de geuren van de lucht de warmte van de zomer de geborgenheid van een gehucht de mijmeringen van een dromer in een gesprek van vader tot zoon die van een baas tot z’n knecht het alledaagse zo niks bijzonders gewoon de genegenheid tussen mens en dier wat onwerkelijk lijkt maar toch zo echt in jouw bemoedigende…