God ik heb als mens een wens ik wil meer 'mens' van U leren niet om me te bekeren maar meer te leren verkeren met de mens die U bent ik voel dat met oefenen mijn 'mens' steeds meer went! Jan Jacob…

een witte deken die ons omsluit zo teder wollig zacht lijkt het bekeken van huis uit de kou die zie je niet als een witte angoravacht vult ze je nog slaperige blik en je geniet haar pure schoonheid bedekt de rommelige nasleep van de herfst een nieuw begin lijkt geboren de wereld wordt ververst je waant je even in verre oorden wordt het…

Ik zit weer in een kouwe kerk de Dominicuskerk te Amsterdam op zaterdag 15 december 2018 Ik neem plaats op een keiharde bank net als vroeger, passietijd 1959 ik ben dan zeven jaar oud in de KoninginnenKerk te Rotterdam voor het sterven van Christus middels Bach’s “Mathheus Passion” nu wacht mij het Galakoor met de geboorte van Christus…

De bladeren ze vallen van de bomen dwarrelen tevreden neer op de grond zijn klaar met hun leven om de wereld kleur te geven op donkere dagen in het bos.…

Daar waar de sterren van liefde bloeien wordt geboren een stille, heilige nacht helder licht zal over de aarde vloeien en warmen Het goddelijk Kindeke zacht Dat op aarde in een kribbe geboren wetend dat weken op Het werd gewacht lieflijk zingen rond hem d’ engelenkoren vrede die voor iedereen wordt gebracht… Een ster die onze harten zal…

Je staat verstelt dat dit beeld nog te bewonderen is Als je verneemt dat het is omgevallen verbaast het je niet, want zijn scheefstand is voor het oog kritiek. Een kleine beving of anderszins lijkt voldoende. Maar er is ook een paralel met wat ons mensen bezighoudt: Een goede afloop, behoud van, iets bereiken of verkrijgen enz. Of een wens in…

het was laat en redelijk koud. ik slenterde nog langs de sporen. het was er eng, ik was benauwd, om vooral thuis te komen voor het gloren. dus ik alsmaar in de verte turen, maar nergens een trein te bespeuren. mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren en mijn mond luidop aan het zeuren... de nachttrein mag nu stilaan komen. het chromen staal…

schrijven voor de dag van morgen schrijven om gehoord te worden schrijven ter verlichting van je zorgen schrijven zodat men je ziet staan schrijven op zo’n eenzame zondagmorgen om de mistroostigheid te verslaan schrijven omdat ideeën zich alsmaar opdringen en ze jou als een deur zien om zich naar buiten te wringen in de hoop dat iedereen ze…

schemering die zich spiegelt in jouw trieste ogen, vertellen over onzekerheid, je voelt je wat bedrogen. tranen bollen naar beneden, ze kussen je zachte wangen. jouw ogen stellen vragen, hoe kan ik... de toekomst vangen?…

alles ligt zo stil te wezen op dat geschilderde stilleven toch die glimmende appel hé wacht es even die glimt zo omdat ze lacht en die fles dieprode wijn bevat een kloppend hart beïnvloed geestelijk leven en kijk eens wat je nooit verwacht en slechts ziet in je stoutste dromen is dat trosje druiven zich zien verheugen om tot leven te komen…

geboren worden om te sterven dat is het lot van alle mensen. maar wat je doet ertussenin... dat zijn wel jouw eigen wensen. de tijdlijn kan jezelf bepalen of je leeft verstandig en gezond, met een huisje, tuintje en een vrouw, je blijft dan wel gebonden … aan een paal, diep in de grond. of je gaat volledig in het rood met wat pep en liters…

Oppervlakkige sprieten bederven mijn uitzicht terwijl ik zoek naar diepgewortelde strohalmen. Aan de rand van het meer zit jij. Stevig geaard. Je ziet mij niet verdrinken. Ik roep maar je hoort me niet. Hoe kan ik je bereiken? Vechten tegen de stroom die maar blijft komen. In de verte zie ik jou silhouette, ik laat je los, drijvend en zinkend…

Vrede mag niet enkel een droom blijven waarover wij zingen, dichten, schrijven van een Kind dat kwam in de vredesnacht en ieder jaar met luister wordt herdacht Vrede mag niet enkel een droom blijven het moet alle mensen doen samen drijven met een goede Herder aan het hoofd wordt het vredeslicht nooit meer gedoofd Vrede mag niet enkel een…

senryu duurzaamheid maakt dwars louter uit balorigheid koop ik een plofkip…

Het kerkje had zich al gevuld stemgeluiden liefkoosden het kindje in de kribbe een flonkering blonk langs de zoldering dat alle aandacht kreeg sterrenlicht scheen door gekleurde ramen streelde het orgel dat tussen de balken zweeg doch lager fluisterde op klanken van koor en kerstmuziek ‘Wij komen tezamen’ naast tranen van een ademloos…

op een zeer koude wintermorgen een kletsnatte gebreide onderbroek aan moeten trekken…

De winteraarde lag hard en wit bevroren onder het schijnsel van een scherpe maan toen meenden herders engelengezang te horen en zijn over de heuvels naar Bethlehem gegaan Zij dachten dat Gods zoon moest zijn geboren bij het aanschouwen van een flikkerende ster en de moeder die door God was uitverkoren vond geen plaats meer in de drukke…

hesjes zomergele gedragen door lieden die zich vervelen? Die niet kunnen accepteren dat we met z’n allen zullen moeten betalen wil een milieubeleid niet gedoemd zijn om te falen? of is het slechts een drogreden die zo vaak door politici wordt gehanteerd zoals we weten wat gaat die Macron doen met al dat extra opgehoeste belastinggeld…

...Een man denkt, een man lachte Een vrouw schenkt de mooiste gedachten...…

Ik vind het fijn om achter het raam te zitten ik vind het fijn om op de soos te zitten ik vind het fijn om gratis in het OV te zitten ik vind het fijn tussen bejaarden te zitten en weet u waarom? omdat alles nog werkt!…