Witte sluier zweeft adem van vroege morgen wereld wordt weer stil De vroege morgen ademt een bleke stilte uit over velden en water, alsof de wereld haar grenzen even neerlegt. In dit zachte vervagen van lijnen leert het oog opnieuw hoe langzaam kijken voelt. Zonder haast en in eigen tempo loop ik door nevelig gras, terwijl gedachten rijzen…

Doe, doe, doe, doe, maar gewoon je best. Ondergevangen in al die stress, bedolven onder zorgen die worden weggewoven naar morgen. Falen de pessimist. Zielloos doorgaan de optimist. Sto, sto, sto stotteren, van de angst die eronder verscholen gaat. Een paraplu met een gat die onder de druk zijn kracht vergat. Dikke druppels wantrouwen…

wanneer ik schuifelend zuchtend traag geen aansluiting achter de rij vind bij de draaideur voel ik mij lichtelijk crimineel- alsof ik de orde van de doorgang verstoor de wereld wacht totdat ik weer in het ritme pas…

`t schrijven lukt niet meer geen letter valt nog goed ik probeer het keer op keer alsof het blijkbaar moet en daar ga ik de fout in sla toch wat dagen over niet elke dag is een begin dat ik tevoorschijn tover mijn hoofd zit veel te vol geen ruimte voor een vers `t gaat ten koste van de lol alsof ik vastzit in een pers het rijmen…

Liep spontaan langs het Kunstgemaal in de 2e Laurierdwarsstraat de verlengde straat van de Hazenstraat het 10e straatje in de Jordaan ik liep langs en naar binnen was het, 't wit, 't licht, de ramen de hoeken, de hoogte en diepte of de gehele AMBICANCE van de Galerie? neen het was vooral de SERENITEIT van de kleuren, de vormgeving de…

een mens begrijpen is lopen door mistig land waar paden verdwijnen vragen zonder eind woorden die anders bedoelen stilte ertussen dus oordeelt men snel een steen werpt minder moeite dan een hand reiken maar wie langer kijkt ziet achter gesloten ogen een wereld bewegen…

Paasgedicht In de lentezon, zo helder en klaar, komt het paasfeest, jaar na jaar. Kleurrijke eieren, verstopt in het gras, zoeken we samen, vol vrolijk geplas. De paashaas springt, zo blij en snel, met een mand vol lekkernijen, een heus festijnspel. Kinderen lachen en rennen door het groen, de lucht gevuld met de geur van bloemen, aangenaam…

geen klok geen rand van morgen geen rand van gisteren alleen een vierkant stil neergelegd in het midden van niets alles wat was valt er niet uit alles wat komt dringt niet binnen het is zonder richting Gewichtloosheid- hier laat de aarde los gedachten drijven als stof door een raam dat nooit geopend werd het lichaam vergeet…

Het dressoir staat vol niet rommelig eerder verzadigd van jaren die zich niet lieten ordenen brieven die ooit dringend waren foto's waarvan de gezichten nog net ademen tussen het papier een sleutelbos zonder naam een horloge dat allang niet meer weet welk uur het was alsof alles wacht rust in het hout daarachter dat wat nooit aan…

Er klinkt een lied. Ik ken nog alle woorden, hoor mijn moeders stem. 'k Was een kind toen ik ze hoorde. Ze zong ze vaak. Ik luisterde graag naar haar. Kon toen nog niet beseffen. Haar verdriet zo duidelijk en klaar. Haar liefde voor een jonge man. Zoveel geluk, zo groot. Hij sneuvelde in de oorlog ze droeg zijn kind in haar schoot.…

Stilte is nooit het einde van geluid maar het ogenblik vóór de beweging waar zij wordt ervaren zie ik haar al verdwijnend oplossen waar rust woont kantelt de tijd haast onmerkbaar waar men zwijgen hoort begint het spreken der ruimte dan begrijp ik stilte is slechts een schaduw van de veer van een vleugel die windstil…

Tanja was groot, zij mocht staan, daarom zat ik op een stoeltje vooraan. De zon ging langzaam onder oh, wat was het eigenlijk bijzonder! Met opa op zijn fiets reden we door de brede straten. Opa begon met trotse stem te praten: Luister, allemaal! Ze zijn weer in het land. Mijn meiden zijn er weer, en ze blijven langer dit keer! Met…

Een kind is vooral niet alleen het product van een verwekkende vader en een dragende moeder maar vooral van hun verborgen verleden!…

Hoe durf je! Heeft tijd jou niets maar dan ook niets geleerd? Je mouw, willige prooi voor foute spelden. Voor feiten rest slechts jouw dovemans oor.…

Zoal de oude Baruch Spinoza aangaf is de mens gericht op zelfbehoud hij werd verbannen ben ik soms een banneling ik behoud graag mijn huis mijn honden hoewel hij op dit late uur buiten verkiest mijn dieren mijn vrienden mijn familie mijn werk ben ik soms een banneling of is dit slechts gevoel mijn zijn zijn…

We racen door de tijd, geen tijd voor wat was, het heden schiet voorbij, De toekomst snel verleden tijd, kinderen en ouderen kijken toe. Het doel is vergeten in toen. De wereld vergaat ongemerkt, een enkeling is een zonderling met plicht, zonder gezicht, waardoor hun visionaire zicht onopgemerkt blijft. Dit gedicht geeft aandacht, is erop…

Ze voelde zich doods zelfs nog na een paar dagen het overlijden van haar zus had haar behoorlijk aangegrepen 5 jaar jonger dan zij en tot op de dag wist ze wat haar vader zei, riep: "Marie je hebt een poppetje gekregen, een heel lief poppetje van een zusje!" de crematie was mooi en intens geweest ze had niet meer naar haar zus willen…

Geen meditatie bij volle maan Geen zielscontact met wijze koeien Wij keken in de spiegel Dagenlang Om heel bewust Ons neushaar te zien groeien.…

Dood ben je. Dood blijf je. Levend was je. Vliegen kon je. Zwemmen wou je. Mooi was je. Vergaan zal je.…

Ik hoorde stemmen van kids op het schoolplein ze rennen en schreeuwen als grommende leeuwen en maken wel lawaai voor tien het zal je verbazen of niet misschien maar toen ik naar buiten keek zag ik een kleintje een lief poppedijntje - een jonge Amean in een lijfkleurig rose tuniekje ze deed op de balk een evenwichtsoefening snel en…