van huilen naar helen van breken in delen van vallen naar staan weer verder gaan van mijn tranen die spreken naar stilte die heelt waar niets meer hoeft maar alles nog leeft van huilen naar hopen naar lichter misschien een weg die zich opent welke ik weer kan zien van het donker naar dagen van dragen naar zijn van huilen, heel even…

Een middelpunt vliedende kracht wanneer de was voorbij een machine wast.…

Ze zegt Miauw Ik voer mijn kat Ze eet het niet op Ze kijkt me aan Met een blik die smeekt om eten O, lieve kat De winkel had geen Normaal voer meer Maar dat kan jij niet weten Mijn vader brengt me een bezoekje Ze verstopt zich zodra ze hem ziet Mijn vader loopt dan naar haar hoekje O pap, je begrijpt haar toch niet Ze zit nu bij mij…

wanneer het lichaam zich vastzet en de ruimte kleiner wordt begint de vorm te spreken een cirkel kan niet ronder worden dan rond hij sluit, voltooit zichzelf tot er geen uitgang meer is zij draait rond een kringetje dat zichzelf herhaalt groen- even adem rood- weer stilstaan dan weer rood de cirkel trekt zich dichter om…

Zoal de oude Baruch Spinoza aangaf is de mens gericht op zelfbehoud hij werd verbannen ben ik soms een banneling ik behoud graag mijn huis mijn honden hoewel hij op dit late uur buiten verkiest mijn dieren mijn vrienden mijn familie mijn werk ben ik soms een banneling of is dit slechts gevoel mijn zijn zijn…

hij strooit zijn diepste pijn als brood voor het publiek, niet om te helen, maar om de echo's te stelen het is niet wat dit zegt dat mij niet snijdt zijn donker verhaal maar dit bedelen zo zichtbaar en kaal de pijn die geen adem meer vindt zonder diep applaus, lijkt op gevoel als handel en de stilte- een loos huis - de…

Ik wil gewoon mezelf zijn Met veel liefde en zonder pijn Gewoon leven op mijn manier Ik wil gewoon mezelf zijn Droog je tranen en ga verder leven Zonder ellende en pijn Ik ben op zoek naar liefde en geluk Ik wil door iedereen aardig gevonden worden Ik wil gewoon mezelf zijn Al vinden ze me raar of apart Maar alles wat ik doe komt…

Ik slaap, de stilte omarmt mij. Mijn wereld, eenzaam en alleen. Mijn dromen, leeg zonder jou. Jou missen verlangt naar wat ik dichtbij mij weet in de stilte van de slaap, waarin ik verdrink. Dagen duren eindeloos door. De mensenmassa verdampt zonder hoop op ’n sprankje weerklank, geen hoop op weerzien, eeuwig vaarwel. Duisternis bedekt…

Ik nam een tas Nam ze uit de kast Zette ze op het aanrecht De plantaardige melk Nam ik uit de koelkast Zette ze naast de tas Het brik was gesloten Zette wat extra kracht De draaidop gaf op Ik schonk de tas halfvol Ging terug naar bed Keek de kamer rond Morgen ruim ik op Ook in de badkamer Pik ik mijn kleren van de grond…

ontwricht Ik ben niet van hier dat is zeker kan niet zeggen van waar want er zit nog verdriet het legt mij in alle luren al die tijd heb ik het geweten het is het beven om ons lot waar je dit wil lezen is mij om het even zult het niet begrijpen want het is niet aan u gericht maar ga er ook niet aan voorbij het is voor u maar een gedicht…

In de diepte van de achtergelaten dag schreeuwt de nacht door mij heen- het ontluikende licht spiegelde kenbaar het ontbrekende zicht op een dwarsliggend buitenbeen.…

Er is iets met die stille wolf in mij, hij beweegt iets meer naar buiten toe niet dat hij altijd stil in het donker bleef, hij was niet bang midden in het licht te staan dat ben ik niet dat hij zich naar alles en iedereen toe beweegt, maar daar waar hij niet direct stil moet gaan.…

Ik ben op een reis die ik nog nooit eerder heb gemaakt.... Ik ontdek het gaandeweg. Ga ervoor! Ze zeggen het allemaal tegen me... Ik voel me als een klein kind dat voor het eerst op de speelplaats staat. Ik ben opgewonden, maar tegelijkertijd ook bang... Dat heet gevoel, ik omarm het en hou ervan met heel mijn hart, Want ooit komt er een…

Langs en lang Lans schild en gekte Turen kort en lopen Lopen maar, ga…

Onzekerheid...brengt wantrouwen Wantrouwen...brengt jaloezie Jaloezie...brengt valsheid Valsheid...brengt ruzie Ruzie...brengt eenzaamheid…

Loop me niet voorbij nu de dagen korter worden en kerst al nadert als iets dat niet voor mij is. Ik sta hier waar niemand blijft staan, met kou die vragen stelt en een naam die niemand uitspreekt. Jij kijkt vooruit, ik raak los van jouw tempo, laat mij hier hulpeloos staan alsof ik er nooit geweest was.…

Alles in het leven gaat voorbij Wanneer word je weer gelukkig en blij Je voelt de pijn Ooit word jij gelukkig En zal het anders zijn Alles in het leven gaat voorbij Voel het als je plicht Dan komen dromen weer in zicht…

ik leef moeilijk en maak me altijd zorgen over gisteren vandaag en morgen zei je je moet je niet zo laten gaan je moet er niet aan denken je moet er boven staan zeiden ze wat weten jullie van ontroostbaar verdriet en pijn het niet meer weten wat te doen of hoe te zijn vroeg je onze auto is kapot dat is echt niet fijn onze…

De scherf steekt, steekt van buiten af. Af van wat mooi zou zijn. Zijn is niet wat is, is nooit genoeg. Genoeg voor morgen. Morgen, meer en meer. Meer kan ik niet doen. Doen is alles. Alles wat overblijft.…

Zij was eenzaam, Ondanks drukte om haar heen, Alle aandacht voor Haar natje en haar droogje, Niet voor haar wel en wee. Langzaam kwijnde ze weg, Niemand die ’t zag, Nu ligt ze in het koude graf.…