ik heb klamme handen, voel trillerig aan, knieën die niet strak gaan staan, mijn gedachten die blokkeren, ben stilletjes niet mezelf, onaanspreekbaar voor wie me dierbaar zijn, duurt de hele morgen lang, heb een klus te gaan, ‘k heb te spreken in het openbaar.…

vanaf vandaag geen stof meer onder het kleedje want weet je ik ben nog niet jarig geweest maar`t was een feest in plaats van bloemen met hulpstukken extra zakken, én.. een vijf meter lang snoer hoe blij kan je een vrouw maken met zo`n aankoop plus garantiebewijs…

Ik ben bang bang voor wat er komen gaat bang voor wat gebeuren zal ik ben bang bang voor alle woorden bang om kwijt te raken alles wat ik nu heb waar ik zoveel om geef bang om te verliezen dat waar ik voor leef om mijn dromen kwijt te raken om te missen in mijn hart bang om uit het wit te raken terecht te komen in 't zwart ik ben…

Soms denk ik dat mensen mij mogen... Vaak denk ik dat mensen mij haten of dat ik geen vrienden heb... Meestal denk ik dat ik onzichtbaar ben voor de ander of dat ik niet besta... Vaak voel ik me buitengesloten, alleen en hatelijk... Nooit voel ik me gewild, maar ook niet verdrietig... Soms weet ik gewoon niet wie ik ben....…

Droevige ogen keken mij onzeker aan een moederhart huilt.…

Vóór mij, alleen braakliggende gronden met weemoed verbonden. De harde aarde dient omgeploegd, ik verdien het, lang genoeg gezwoegd. Helaas de tijd dringt Ik schuif uit over grint Geen houvast meer De angst komt steeds weer Hulp is er niet Alleen tranen van verdriet Een meehelpende hand Neen bedankt, Dat is mijn eigen land.…

Waar het aan ligt dat begrijp ikzelf niet echt wil steeds in mensen geloven misschien zou het zinnig zijn om eens te beseffen dat niet iedereen even eerlijk en oprecht en betrouwbaar is waarschijnlijk staat er in grote koeienletters sukkel op mijn voorhoofd soms word ik dan zij het bij toeval met mijn neus op de feiten gedrukt voel…

Achter de schaduw van de dag fluister ik Uw naam, bang dat iemand het hoort of ziet. Ik zie mij als een toeschouwer die kijkt naar het leven, mijn eigen leven. Er is een stil verlangen in mij die met U wil praten, maar achter mijn ogen kriebelen de tranen en mijn mond beeft vreemd, voelt kurkdroog aan. Ik weet dat nu de woorden weg…

niets is zo mooi als iets verwoorden iets verwoorden met gevoel gevoelens een plekje geven want dat is het uiteindelijke doel maar dan moeten woorden wel willen stromen teveel woorden zitten er in mijn hoofd teveel wat naar buiten wil komen teveel wat niet is gedoofd teveel wat niet in woorden is te vatten maalt er allemaal door mij…

Welkom in mijn domein van schijn en hartepijn waar wijn en chagrijn een rooksein van mijn welzijn zijn…

Soms zijn er zoute tranen tintelend over mijn wangen Triest gevoel vanuit het niets zomaar door verdriet bevangen Soms krimpt mijn hart ineen gevangen in een leegte zo kil Dan verlang ik alleen naar jou dat is alles wat ik dan nog wil Soms voel ik me zo eenzaam gaan emoties met mij op de loop Van mijn kruin tot aan mijn tenen verlies…

Pijn Waarom doet het pijn? Waarom doet het zeer? Dat vraag ik mezelf steeds weer. Pijn Waarom voel ik je toch? Waarom moet het zo zijn? En voel ik mezelf zo klein. Kon ik het leven maar dirigeren. Kon ik het maar leiden. Kon ik maar zeggen, ja of nee. Kon ik alles wat pijn deed maar mijden. Kon ik maar altijd gelukkig zijn en tevree…

Angst...Wat doe je me soms aan Jij bent soms zo groot, dat kan ik niet aan Ik wil jou niet om me heen Laat me met rust en laat me alleen Angst...waarom kom je steeds bij mij? Jij maakt me met je komst echt niet blij Ik wil jou echt niet in mijn leven Want jij hebt niets moois te geven Angst...ik wil zonder jou naar morgen Zonder pijn en…

'k Heb ooit gedacht dat het weer goed kwam maar ik heb me schromelijk vergist het zou van twee kanten moeten komen toch heeft het lot heel anders beslist Ik weet nu weer dat sprookjes niet bestaan en eeuwig durende liefde kort kan zijn toch is er eens dat liefdesvuur geweest maar het te weten doet toch een beetje pijn Het was net als met…

Komt tijd komt raad, soms komt de raad te laat. Tijd terug zetten dat is wat ik wil, of misschien een poosje stil. Nadenken eindeloos, niet even maar een hele poos. Door tijd leef ik te snel, voelen mis ik wel. Stilstaan bij alle dag, soms zonder een lach. Ook dat moet je voelen, ik snap nu wat ze bedoelen. Kop in het zand werkt…

stap in ik voer je mee vergeet even de rest vraag niet hoe je komt er wel verward verwonderd misschien wel verdwaald in een bos of op zee kijk om je heen het is zoals je wilt je maakt het zelf ziet het zelf durf te dromen durf alles anders te zien op jou manier en laat je mee voeren door je fantasie…

de blaadjes zijn gevallen en iedereen gaat door ik kan het niet bevatten dat ik niet zie niet spreek niet hoor ergens zit er een deurtje waarachter ik verstop wat ik niet meer wil voelen mijn tranen waren op ik denk zo goed te weten wat nu ik voelen moet maar mijn emotie is onpeilbaar en dat doet me niet veel goed Blijkbaar…

Wanneer de berusting begint te komen Leef ik niet langer meer in dromen De werkelijkheid dringt tot me door Nu ik mijn gevoelens niet meer smoor Het geeft me vrijheid en geeft me kracht Dat had ik zelf niet eens verwacht De rust valt als een verendek op me neer Het vertrouwen groeit langzaam weer Ik ben er nog niet dat weet ik heel goed…

Ik wil het beste, Maar alles is kapot, Mensen die me uittesten. ’t Leven is verrot Als je in mijn ogen kon kijken, Dan wist je hoe ik de wereld zag, Het goede is niet meer te bereiken. Ben ik soms te laf? Niemand die het ziet, Nooit eens echt blij Door mijn vele pijn & verdriet, De dood komt dichterbij. Ik ben nog maar een klein meisje…

Als de liefde over is, voorbij en je niets meer hebt te geven dan is er maar één oplossing om zonder elkaar verder te leven Als er echt geen hoop meer is ga dan als vrienden uit elkaar ook al zal het eerst verdriet doen maar dan is het afgelopen, klaar Lief en leed is tien jaar gedeeld maar het vuur begon langzaam te doven totdat het laatste…