Kom, lachend leven, kom mij strelen, kom me halen, nee, met me spelen, rollebollend, 't leven één feest. Ik verdrink de beelden in mijn geest en vind in het verlokkende glas de vonk van wat toen ooit was. Kom, geestrijk leven, kom rode wijn, zoete drank die werkt als verwacht en 't harde afscheid zo verzacht. Kom, stralend leven, kom…

Ze kocht een nieuwe winterjas en laarzen en een mooie das en even leek het of de pijn er met het geld vandoor was…

zo breekbaar als je schoonheid was zo teer het ogenblik het is niet de tijd van rozen tracht ik in je ogen zonder woorden wat mededogen een beetje troost te strooien al was het maar een vleugje hoop.…

Ik luisterde zogenaamd aandachtig maar je woorden gingen aan mij voorbij ik zag alleen je mond bewegen, maar hoorde geen woord van wat je zei. Ik was met mijn gedachten ergens anders waar, dat weet ik echt niet meer het zal wel niks bijzonders zijn geweest maar terug komen doet het wel een keer. 'k Ben zo vaak met mijn gedachten elders…

Het zit zo diep van binnen Kan er niet omheen Elk klein dingetje Gaat door merg en been Bij elk stukje spanning Knapt het in mijn hoofd Pijn die blijft kwellen Totdat het is verdoofd Door te bellen Door te roken Door niet op te staan Door gewoon heel lekker te koken Door de tijd te laten gaan En de dag nacht te zien worden De zon de…

Eerder dan eer ouder dan oer is mijn verlangen naar mij je bent mij zo na zo verder dan ver mijn andere ik mijn zoektocht naar haar stil blijf ik wachten op het signaal ooit zal het komen als begin van `t verhaal…

Het is zo vreemd dat juist datgene waarvan ik zoveel had verwacht mij zelden maar voldoening bracht alsof verwachten en verlangen te sterk geweest zijn te gespannen 't is altijd minder dan ik dacht heb ik dan steeds te veel verwacht? Nooit kan ik het volmaakte raken, en nooit de droom ten einde maken....…

Vier handen zag ik ja vier geen twee geen twee paar nee gewoon vier handen zij lieten zich ongezien zien ik keek naar links en zag je op mijn schouder zitten, elke lijn elke rimpel zelfs de sterretjes in jouw ooit zo levendige ogen kon ik heel gewoon tellen zacht fluisterde ik hoi, alleen maar hoi horen kon jij me niet…

Als we samen onze gedeelde cellen vernietigen, Als het ware een gedeelde vijand, Komt het dan goed? Ben jij dan terug jij en wij terug jij? wij, die niets delen behalve wat we 'liefde' noemen.…

Voor jou was er na schooltijd geen thee met een koekje erbij of een moeder die vroeg hoe het ging jouw leven was anders dan dat van mij. Jouw moeder las geen verhaaltjes voor of speelde een spelletje met jou ze was vaak weer de hort op en voelde zich een vrije vrouw. Voor jou was er na schooltijd nooit eens een luisterend oor ik daarentegen…

Moest jou zeggen hoe ik verloren had de strijd. Maar in een gang vol koffers met gestold verdriet trok je even aan mijn broekspijp voordat ik je voorgoed verliet, nog even als altijd. O, in het weekend als het van je moeder mag kunnen we elkaar nog zien ook doordeweeks en anders steeds misschien.…

stemmen in de wind vergaan als grijze as géén die ze ooit weer vindt de plek weet waar het was dat men ze horen kon o, mocht ik toch eens weten waar is der stemmen bron of is ze al vergeten die stem zo zacht en teder die fluisterend mij zei: we zien elkaar straks weder want jij, jij hoort bij mij...…

De wind op je lippen is stil gaan liggen hij waait niet meer in mijn gezicht Een storm begint in mij…

Je ligt naast me en vertelt je levensverhaal Ik zie een kleine, bange jongen Hunkerend naar liefde Ik streel je lief gezicht Je ogen zijn ver... Geniet toch van wat ik je nu wil geven Ik denk dat je nooit zult weten hoeveel dat is En misschien laat je me nooit binnen Maar dat is aan jou Ik zou wel willen roepen: Liefste,…

Wegslikkend mijn braaksel Verkies ik het verder laven Toegevend aan krankzinnigheid Wenk ik de ober met vertroebelde blik Gemist genot doet mij dorsten Dorre eenzaamheid is de drang Smacht ik naar vrouwen en borsten Verdringt de illusie het maakt mij bang En als ik eenzaam huiswaarts keer Bespot door anderen in ongewis Val ik op mijn bed…

als vader schreit huilt de kinderziel hulpeloos als het kind huilt troost moeder zijn geschrei als moeder schreit brengt het gehuil het gezin bijeen…

Die zwarte steen van marmer de grijze letters al wat vaag het is alleen nog een herinnering die ik eventjes bezoek vandaag. Het is hier stil tussen de zerken alleen het grindpad maakt geluid het ijzeren hek piept achter mij wanneer ik het weer zachtjes sluit. 'k Zag ook de plek met oorlogsgraven van vele onbekende soldaten ook zij rusten…

De lach die hij liet in haar viel dwarrelend in deeltjes wij onbreekbaar achter blauwe ogen gesmolten zijn stilaan voorbij er is papieren honger en leeg van verliezend wachten klein…

Dit langzaam lijden Tollend gevoel van misselijkheid en hoofdpijn Doordrenkt van de opgelegde afsluiting Die maar niet afgesloten wil worden Die onderdrukking weerstaat En elke keer haar kop opsteekt, en de aanwezigheid verraad van onafgesloten gevoelens Wanneer zij haar aanwezigheid verlaat In mijn buik, in mijn hoofd Dit akelig bedrukkend…

droom mijn gedachten gedichten zo prachtig de woordjes zo lief voor jou hartendief zonnebloemen violen emoties die dolen zoentjes verdwalen in de dalen van emoties zo lieflijk huppelend verblijven verwarmt onze lijven voel hoe gerieflijk je ogen behagen de vonk kruipt in mij het vuur verwarmt we voelen ons blij…