Ik ben gekomen tot praten veel te lang was zwijgen goud mijn gevoelens had ik verlaten ik had het al zo lang zo koud Maar jezelf helemaal geven dat is een recht en goed gevoel de waarheid onderstrepen de prijs van het leven en een hoger doel Tijd nemen om te kijken te luisteren naar 't leven om je heen mijn hart enorm laten verrijken…

'Wind mee is wind tegen, als je de andere kant op wil,' die woorden had ik van jou gekregen, ze klonken koud en stil.. Pas veel later heb ik begrepen, wat jij hiermee bedoelt, soms laat je je meeslepen, door iets dat je voelt.. En ik voelde hier pijn, ongeluk en gebreken, want jij was niet wie je wilde zijn, is uiteindelijk gebleken…

De blaadjes gaan weer vallen. Sterker wordt weer mijn gemis. Aan warmte en geborgenheid. Iets wat ver te zoeken is. Als ik even niet verder durf, wie pakt dan mijn hand. Als mijn gevoel me even verlaat en ik doelloos dwaal door levensland. Als alles triest en troosteloos. Omgeven door druppeltjes dauw, klaar ligt voor de winter. Gaan…

je ademt sombere lucht en je verdriet trekt als flarden koude mist over het vlakke land…

Er zijn zo van die dagen dat alles tegenslaat, dat je stormen moet overwinnen, je voelt je zo opgejaagd. Je moet je pijn alleen dragen, soms meer dan je kan verdragen. Het liefst ben je dan alleen in het donker, wachtend op een houvast-wonder. Je vindt geen rust, je ziel wordt niet gesust. Je tekent vragen bij een niet-begrijpen en bidt…

Ergens diep van binnen een snik een waterval van tranen die zich voordoet als een lach Ergens in je hoofd een stilte een oorverdovend geluid dat zich voordoet als een lach Ergens in je hart een gevoel overvol met leegte dat zich voordoet als een lach Een lach geïnspireerd door de leugen...…

Je staat tegen over mij je kijkt, je staart je raakt in paniek ik wacht langzaam tot je bedaart Verschrikt vol van angst je ziet mij, mijn web waarin mijn leven mij vangt Genageld aan de grond kijk ik terug, in je ogen ik zie je ziel je bent bedrogen je hebt dezelfde littekens als ik...…

Ik zit hier opgesloten in mijn kamer Gordijnen dicht, niemand die me ziet Zacht huil ik mijn warme tranen Een dag overladen met verdriet Mijn maag bepaalt de verkregen gedachten Mijn brein heeft zich te ruste gelegd De wereld door betraande glazen Ik besta er niet, hoezeer ik ook vecht Door eigen achterdocht werd ´k afgestompt De wereld…

Mijn hand is er voor jou Je leerde er aan lopen De deuren van mijn hart Staan altijd voor je open En als tranen komen Door zorgen groot of klein Dan zal mijn uitgestoken hand Er altijd voor je zijn…

Een stralende glimlach, op je gezicht is net als elkaar begroeten, een sociale plicht Vergeet niet dat anderen naar je kijken moeten bovendien... wat schiet je op met chagerijnige snoeten Dus iedere ochtend, een glimlach van oor tot oor Wat je van buiten ziet, straalt naar binnen door Vergeet niet dat een lach je warmte geeft da's belangrijk…

Duw me niet van je af, mijn lief Ik heb bergen weg te geven Neem iets aan, wees een dief Doe het, zonder angst of beven Begrijp mijn nutteloos gevoel Dat van niet nodig te zijn Begrijp alsjeblieft wat ik bedoel En verzacht mijn hartenpijn…

de storm vanbinnen huilt zonder venster verbergen kost moeite een effen gezicht dijken zijn sterk lijden de stroom totdat ze bezwijken is niet ongewoon eindelijk een doorbraak beëindig de strijd om te verhullen wat je begrenst passeer je grenzen zonder legitimatie verlies de controle over dat mens geen blauwe…

Nooit zal ik je vasthouden Je verleidelijke mond kussen Nooit zal ik je kunnen aanraken Je ontstuimig mogen beminnen Nooit zal ik je leven binnen gaan Je passie mogen smaken Nooit zal ik je leren kennen Je heerlijke geur mogen ruiken Waarom lijkt het zo eenvoudig Maar is die afstand zó ver Waarom mag onze liefde niet leven En onze harten…

Ga uit mijn hoofd, ga uit mijn gedachten, je hebt je kans gehad, ik ga niet langer wachten. In het spelletje wat jij speelt heb ik geen trek, dus denk ik nu, man verrek! Bij mij heb je, je kansen verkeken, je bent mijn vertrouwen niet waard, das nu wel gebleken. Zoek maar iemand anders om gek te maken, ik laat me door jou niet meer raken…

Een verlichte ziel in donkere nachten Nachten, lang, eenzaam en koud Waarin ik, met al mijn gedachten toch jouw warmte, zonder oponthoud heb gevoeld, in het grenenhout van mijn bed, waar ik jou nimmer en nooit heb uit gezet... Fantasie speelt mij nu parten want je was er immers nooit maar, in mijn gedachtenwereld heb ik je er nooit uitgegooid…

Nu ik jou daar zo zie lopen Nu ik jou daar zo zien staan Zie ik met mijn eigen ogen Wat ik jou aan heb gedaan Nee, ik wil je niet vergeten Ik wil je nooit meer kwijt Ook al heb ik fout gezeten Ik zeg het je dat het me spijt Maar wil je me vergeven Ook al doet het zoveel pijn Want zo kunnen we toch niet leven Ik wil altijd bij je zijn…

Gisteren heb ik een moord gepleegd En geen gevoelens van berouw Ik was het zat, de kou Mijn demonen toen maar weggeveegd Duizend steken heb ik van ze gevoeld De pijn van het moorden Het steken van hun woorden De onrust die in mij lag bekoeld Ik verklaar mijzelf hierbij verdachte Geen proces, geen advocaat Verklaar mijzelf schuldig aan…

Ik heb iets verloren Op dit grote strand Zit al uren te kijken Of ik het vinden kan Een onbenullig dingetje Onvindbaar in dit zand Maar mijn ogen blijven kijken Ze worden hier zo rustig van…

't Zijn is verworden tot ik ben of ik was 't Verdriet is verworden tot slikken en 'n traan 't Accepteren is verworden tot 'n leegte niet te vullen Toekomst is verworden tot verwachting en hopen ...…

Als ik eens op een dag wakker word en niet terugdenk aan de laatste tijd dan zie ik een toekomst voor me liggen, een toekomst die ik wil m'n leven in rustig vaarwater en stil mooie en leuke gedachten die overheersen overheersen over de angst m'n leven in eigen handen, mijn vangst Dan word ik wakker uit mijn droom ik rek me uit, lekker loom…