‘k Lachte dansend, ‘k danste lachend, midden door m’n bitterste verdriet, zodat niemand niet het ooit ziet. ‘k Danste lachend, ‘k lachte dansend, midden in het grijnzend gelaat, de honende lach, die niemand niet ooit zag. ‘k Zei: 'Ben je vrij, dans je met me vandaag? Ik dans zo graag, maar weinigen dansen met mij. Durf jij?' ‘k Lachte…

Als vleermuizen in de nacht, draaien ze hun ronden. Verloren in de duisternis, likken ze hun wonden. Angst voor de verdoemenis, met een tong die gespleten en vergiftigd is. Vergiftigd door hun hunkering, hun hunkering naar vergiffenis, die ze tot nu toe niet gegeven is. Ze zoeken het in hoeken, ze zoeken het in gaten. Schreeuwend en vloekend…

Door onwelkome gevoelens Te negeren of te onderdrukken Versterken we ze juist Op een aandachtige manier Afstand nemen van de gevoelens Die je in de weg zitten Helpen je los te laten Kalmer te worden Bewuster te leven en te veranderen…

De kassière heeft de zegeltjes al uitgeteld terwijl ik alles inpak vraagt ze of ik ook actiezegeltjes wil ‘nee dame ik hoef geen zegeltjes, als je zo oud bent als ik moet je je tijd niet verkwisten aan zegeltjes sparen en plakken’ we wisselen geld en een glimlach de oudere dame na mij kijkt me hoopvol aan durft niet te vragen…

Ik wilde dat ik vliegen kon naar een land op verre afstand vroeg engelen hun vleugels af te staan soms komt er eentje op m’n frêle schouder zitten even vragen hoe de dag is vergaan ik vertel van mijn zoon zijn Parkinson en ons verdriet en steek een kaarsje aan na een poosje komt rust duidelijk voelbaar over me gedaald moet alleen een…

ze roepen me ze schreeuwen me ze smeken me maar ik luister niet ik bedoel daarmee dat ik ze wel hoor maar ze niet wil horen ze vragen veel te veel ze maken me ongelukkig depressief ondanks ze mijn vastberadenheid blijven ze smeken ze willen me terug ze hebben me nodig ze stellen niets voor zonder mij ze zullen geen toekomst kennen…

Ruimte 2 Het was op een van die warme nachten in de zomer waarbij de warmte nog zwaar in het huis hing, dat de slaap maar niet wilde komen, het bed op den duur wel een pijnbank leek en ik smachtend naar koelte naar het raam toe ging. Ik opende het venster en genoot van de koele bries die ik zwakjes door mijn haren voelde gaan. Het was donker…

Hoe moeilijk Kan ik Het mezelf maken Door mezelf Weer zo Te laten Beïnvloeden Door hoe De ander Het wil Waardoor Ik mijn plan Laat veranderen En ik onzeker En zelfs Angstig wordt In het uiten Hoe ik het hebben wil…

Ik wil Me verstoppen Even niet Gezien worden Ik wil Zingen Op de galerij Vrij voelen Om te doen Wat ik wil doen Ik heb Een knuffel nodig Voel me alleen En zit er Even doorheen…

laat mij maar een druppel zijn in een regenbui onopvallend vallend uit de lucht zo’n kleine grijze muis je ziet hem over ’t hoofd toch geloof me hij zit misschien ook in jouw huis een van die onnavolgbare spreeuwen in zo’n mysterieuze spreeuwenzwerm of vlucht of gewoon een inwoner van een of ander nooit gekend onbekend gehucht…

Wanneer ik reis in jouw schitterend portret herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid. Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht trillend met emoties en gevoelens, ongekende diepte die na een korte zucht te hebben…

in de gang ziet hij z’n fiets staan niet veel gebruikt wat ook niet snel meer zal gebeuren hij is te oud om er weer de dijk mee op te gaan en z’n vrouw blijft maar zeuren: ‘Doe dat ding toch weg hij belemmert me in mijn loop wat ik je al zo vaak uitleg.’ ‘Ach vrouw ik laat hem toch nog even staan, als ik naar hem kijk zie ik…

elke dag een gedichtje een frisse kijk een nieuw gezichtje een andere blik ter introspectie en zelfreflectie een switch een klik elke dag een gedichtje voor jou of mij een lach of traan het verlicht je als je je gedachten er over laat gaan over wie of wat of waar we zijn over al die dagelijkse dingen een klein gedichtje soms zo…

je hoeft een vrouw het verleiden niet te leren elke man verstaat de kunst van het begeren dat mooie spel van bloem en honingbij zo opmerkelijk en vrij dit spel mysterieus en klaar het enige waarbij iedereen zich soms waant als winnaar…

Langzaam en voorzichtig kom ik los uit een zichzelf gesponnen zijdezachte cocon die als een huis mij heeft beschermd tegen de barre en boze dagen waarbij elke vorm van donkerte, koude zowaar schraalheid mijn voorbije bestaan bepaalde. Op vleugels gestrekt van liefde fladder ik nu in volle vrijheid waarin de verschillende luchtlagen worden…

Hey kindje Zullen we even Vrij nemen Vrij Van zorgen Klein mensje Die niet Aan jou Toe behoren Ik geef Je de vrijheid Om te gaan en staan Waar je wilt Er zijn geen Beperkingen Laat jezelf Leven Maar vrij Speel maar Huil maar Lach maar Zing maar Vecht maar Bid maar Bewonder Laat alles Alles zijn Zoals het…

Zingen Is nog steeds Juist in deze Corona tijd Mijn uitlaatklep Alleen zing Ik nu Alleen thuis Samen met Mijn smule Karaoke Zang vrienden Online Heel bijzonder Hoe dit mij helpt Me te uiten Hoe dit mij Bij mijn gevoel Brengt Mij opent Wat een emoties Er los komen Ik kies Liedjes uit Die me raken Zing met Hart…

lach de wereld over lach de mensen toe lach je zelf eens lekker uit lach om al ons hypocriet gedoe lach als blije kinderen wees eens minder serieus inderdaad doe het gewoon maak die lange lange neus en je zorgen zullen minderen interesseer je even geen enkele fluit voor welke bagger men over je gedrag uit spuit we moeten lachen het…

Angst voor: Moeten Niet doen Wel doen Gaan Niet gaan Helpen Niet helpen Thuis blijven Weg gaan Eigenlijk Veel Onzinnige angsten Maar ik heb ze Angsten Die nog steeds In mijn hoofd Spoken Mij nog steeds Lastig vallen Op mijn Eigen weg Alsof Iets mij Tegenhoud Om mijn eigen Pad te gaan En toch Ik ben…

Ik neem Even pauze Even wat afstand Door wat Afstand Krijg ik Beter zicht…