Verstopte wereld Onzichtbaar Verdraaid Lastig Gevangen in de wirwar van draden Verwarrend Pijnlijk Angstig HELP!…

De zee Geeft mij de lucht terug Die stokte In het gevecht Ik geef de zee Mijn angst gevecht Geef hem mee Met het gevecht van de golven Zo vind ik weer wat rust In de storm…

Ooit schreef ik mijn eerste gedicht Zomaar over mezelf mijn zijn en soms die kleine pijn Ik schreef over liefde en geluk En soms dieï kleine traan die mij bracht Van mijn stuk Steeds had ik wel weer een luisterend oor Een mens die begreep waarvoor En nu schrijf ik weer en lees keer op keer En soms doet ook mijn hart Samen…

ik heb een hondje dat me de wereld laat voelen en zien hij neemt me mee langs grachten en grazige groene weiden zee stranden parken en bossen en prachtige paarse heide zoveel waar ik nooit kwam geen oog voor had voordien ik had een hondje een fantastisch dier dat me overal mee naar toe nam het wezentje liet mij zo ongelooflijk veel…

je thuis vinden thuis voelen thuis eten thuis zijn thuis rond woelen thuis weten thuis familie kind’ren iedereen is er naar op zoek niets is er zo warm en fijn zei de huisjesslak helaas ik ben zo sloom en nooit op tijd - op tijd terug voor de warme prak de oplossing zag ik in een heuse droom: neem je huis toch mee op je rug…

ze lag woelend in bed en droomde ze droomde dat haar geliefde zou komen die nacht en terwijl ze droomde, zag zij hem komen de droom had haar frustraties ontward ze werd wakker juist midden de nacht en schreide: was hij ergens de deur uitgegaan? kon ze roepen, misschien dat hij ergens nog wacht maar vermoeid en verward werd alles vervaagd…

Op een dag ga je nadenken over het leven. Hoe je in het leven staat door je verleden. Waar is de tijd heen gegaan en waar ben je gebleven. Mooie momenten die je toch ook te veel hebt vermeden. Moeilijke tijden heb je veel gezien maar toch blijf je gedreven. Voor een fijne toekomst heb je toch altijd al gestreden. Door wil je blijven gaan met je…

Mijn liefste, ik kan je niet vergeten jij die ik op het hoogste voetstuk heb vereerd keert die tijd voor ons dan nooit meer weder dat wij zo jong zijn en vol van begeert. Kunnen wij ’t geluk nog één maal proeven dat ons toen in d’ handen werd gelegd of moet ik in onzekerheid vertoeven met een schat aan woorden ongezegd. Die in hartstocht…

Wanneer je terugblikt op je leven, dat leven dat je hebt geleefd denk je, kon ik nog maar even, maar dat is zo verkeerd! Terugkijken, ja dat mag wel, overdoen geen optie van goede en foute dingen leer je, een soort interactie op verdwenen tijd. Wanneer je de jaren op aarde geleefd en voldaan overziet denkend aan de niet leuke dingen…

het kiezen kan erg zijn het moeten kiezen is zeker erg meestal niet zo fijn soms gewoon niet te doen haar wereld viel in duigen na het gebeuren van toen nooit zullen die boom en ik nog naar elkaar gaan wuiven niemand had nog erg niemand die wist dat ik voor mijn kind de laatste maal moest kiezen haar eikenhouten kist…

Als ik bloemen plukken mag pluk ik ze midden uit het rijpe graan hun blauw verwoordt de hemel het wit een stille traan waar sterren bloeien in de nacht en rond de maan waar zonlicht lacht pluk ik een wilde edelweiss daartussen laat ik de klaproos stoeien in een jodelblij bestaan zal ik de mooiste bloemen plukken want liefde mag uit vreugde…

Soms komt geluk pas na vele scherven breekbaar blijft het tot het eind…

Mijn zijn was niet verzekerd in het gezin waarin ik geboren werd er was wel direct een verzekering voor overlijden maar geen voor mijn leidende lijden in mijn ganse leven ik koos niet voor Gods verzekering wilde daarvoor geen premie betalen zodoende ben ik uitgesloten van alle pracht en praal van Hem niet zozeer in het tijdelijke…

Ik ben me eigen slechtse vriend. Ik lieg in me eigen gezicht en geloof me eigen leugens. Me vrienden zijn niet de vrienden die ik denk dat ze zijn. In strijd met me eigen brein. Ik wil de leugens niet geloven maar de waarheid komt niet boven. Het blijft onder. Diep begraven onder een berg zelf bedachte leugens. Ik weet dat ze niet waar zijn…

Op visite bij je moeder en ik bij mijn schoonmoeder. Elkaar ruim vier maanden niet gezien, het lijkt zo onwerkelijk, maar het is echt waar. Dagen keek ze ernaar uit, vrolijk appte ze: "nog een paar dagen en dan komen jullie!" Het werd een mooi weerzien, wij gunnen dit anderen ook. Helemaal in haar element toen wij bij haar…

In de vroege ochtend wandelt alles in mij, in de vroege ochtend voeren mijn benen mij naar de stilte van buiten, die met zachte bries getooid, gevoelens weet te ontsluiten en gedachten ontplooit. Benen, gevoelens, gedachten, dwalend door de stille straten, die even alle zorgen verzachten als de nacht het etmaal heeft verlaten.…

Ik ben geboren zoals iedereen, Ik heb een vader en een moeder. Waarom doen ze tegen mij dan zo gemeen? Ik vind mezelf beslist geen fenomeen En al helemaal geen loeder. Ik ben geboren zoals iedereen. Heb ik soms te weinig oestrogeen, Of juist te veel? Weet jij het, moeder? Waarom doen ze tegen mij dan zo gemeen? Ik ben een mens en niet…

Je kunt je last delen met velen Maar er zijn dagen dan heb je genoeg aan een kruiwagen…

In deze donkere nacht ligt ze peinzend wakker, haar gedachten gaan uit naar de vorige dag. Had de wind haar gisteren maar geholpen, maar door het suizen van de bomen kon ze de woorden niet verstaan. De nacht duurt zo lang en ze is bang, had ze maar handen die konden praten, dan zou ze misschien haar zelf kunnen troosten. Nu weet ze niet wat…

Ja, de bloementuin van mijn moeder machtig mooi en magnifiek al die kleuren, 't was een plaatje memorabel en uniek viooltjes en een vlijtig liesje lelies van dalen kreeg ik mee voor in een heel klein vaasje u deelde uit en was te vree rododendron en rozen zo schoon en heel subliem en vandaag op mijn geboortedag die herinnering intiem…