Een bloedrode streep Diep in mijn huid Er vormen zich druppels Druppels die via mijn hand naar beneden stromen Eerst langzaam, steeds sneller Rood, roder, roodst Bloedrood, mijn bloed De snee is gezet Ik voel de scherpe pijn Mijn huid is stuk Het bloed Het bloed is rood Bloedrood, mijn bloed Paniek, waarom heb ik het gedaan Waarom…

Vraag mij hoe het ervoor staat met het leven En ik zal zeggen: Mij gaat alles goed Ik heb over niks te klagen Er is niks wat mij verdriet Toch is er iets niet in de haak Ik kan de vinger niet op leggen Maar het lege gevoel in me dat groeit Gevoel te leven zonder reden Gevoel te leven zonder hart Te leven als een robot, die puur zijn taken doet…

Mijn hoofd is leeg, mijn hart verdwenen Ik denk aan het ontbreken van gedachten Voel het missen van gevoelens Ben als een robot, maar dan zonder taak Dobber in de leegte van mijn hoofd Op zoek naar een glimp, een flikkering Iets dat duidt op leven Iets dat me zegt dat ik nog besta En niet als mislukt uit het boek ben gegumd Waar ging het mis…

Een herinnering blijft, die leeft in je hart De glimlach van toen verdooft iets de smart. Nu alleen de herinnering is gebleven, blijft die voor altijd met je verweven. Koester het, en het zal je verwarmen, in je koudste uren, met liefde omarmen Een herinnering, bij iedere traan, houdt je staande, laat je verder gaan.…

Soms probeer ik uren Het zwijgen na te bootsen Soms probeer ik dagen De stilte te zijn Soms probeer ik even Stil te zitten Soms probeer ik langer Mezelf te zijn Maar op de een of andere manier Is elke poging Een mislukking En op de een of andere manier Blijf ik toch weer Mezelf.…

Liefje kom maar hier en laat me je lippen strelen probeer je pijn met mij te delen je façade van bordpapier is zo overduidelijk voor mij dus leg je masker eindelijk neer anders barst het nog een keer ik neem je angst er wel bij De waarheid maakt mij niet bang want ik ken je goed genoeg van sterrennacht tot schemervroeg en wordt het naargelang…

Mensen zweven om mij heen, ogen lijken te staren Iedereen denkt dat ik ben, wie ik nooit zal worden Geesten zweven om mij heen, geluid kruipt in mijn oren Ik geloof niet meer in wie ik ben maar wie ik ben geworden…

3 kinderen heb ik, eigenlijk 5. 3 van mij en 2 van mijn man, dat staat buiten kijf. Met 2 van mij en 1 van hem is er goed contact. Met 1 van hem en 1 van mij hebben we 't wel gehad. Die van mij, die is verslaafd en doet alles verkeerd. Die van hem, is houden van haar vader domweg verleerd. Leuk is 't niet maar we denken nu 't is…

Perron 3 Maandagavond, nee dinsdagochtend 00.13 uur in mijn hoofd wil een zin niet wijken “hoop is uitgestelde teleurstelling” minstens twaalf jonge mensen misschien dertien verlaten de trein ik stap in in de lege coupé is hun warme aanwezigheid nog voelbaar onschuldig-blije stemmen galmen nog na ik dompel me in dit bad…

Waarom toch al dat verdriet, zo veel getob en pijn, Met een hele toekomst in het verschiet, waarom kan ik niet gelukkig zijn? Waarom zie ik mezelf toch zo negatief, kan ik niet lachend door het leven gaan? Een tijd geleden vond ik mezelf nog een hele pief, toen kon ik nog de hele wereld aan. Waarom kan ik niet genieten van het leven, niet…

Lang gerekte velden. Met schaapjes en rivieren. Een prachtige wereld. Maar het kan me niet plezieren. Overal behuizing. straten overal. zoals de wereld nu is. En hoe het blijven zal. En elders in het heden. Vliegen mensen heen en weer. Overal uitlaatgassen. Zure regen daalt er neer. Maar 's avonds in mijn dromen. Als iedereen slaapt…

Veel telefoontjes van jou raakten mij diep, kon je soms voelen dat ik je riep? Je wist altijd precies wanneer ik je nodig had, kon je soms horen dat ik stilletjes tot jou bad? Maar vandaag heb je me helemaal overdonderd, heb je gehoord dat het in mijn hart dondert? Mijn hart kon al de emoties niet meer verwerken, het kon niet anders, je moest…

Oesterschelp, ruw in mijn hand een parel weet ik diep daar binnen begeerte die mijn ziel verbrandt verlangen fluistert in mijn zinnen Ik weet een parel, ongekend en ongezien, diep weggeborgen door schelp en pantser heen herkend ooit, op een maanverlichte morgen Ik weet een parel, stralend licht maar streel rauwe buitenkant steeds, tegen…

Tranen glijden langs m’n wangen, een laagje zout bedekt mijn lippen. De druppels lijken wel te schitteren in het overwelmende zonlicht. De zachte wind streelt m’n huid. De kille leegte in m’n hart wordt opgevuld door de warme zonnestralen, die me lijken te doordringen, te begrijpen. Een niet te beschrijven gevoel dwingt me toe te geven…

Wat kan 't raar lopen in een mensenleven, het begon ongeveer 20 jaar geleden. Na een huwelijk van precies 10 jaar gingen mijn ex en ik uit elkaar. Ik leerde na verloop van tijd een man kennen die vrijwel dezelfde voorgeschiedenis had, 't eind van 't liedje was dat ik opnieuw in 't huwelijksbootje trad. Met in dit huwelijk het schrille…

Niet langer die storm wanneer het waait en bij zonneschijn een verlichte aarde niet langer wordt de regen benoemd volgens het water en haar waarde Niet langer lees ik de betekenis in de sterren aan mijn zij niet langer leef ik met emoties mijn emoties leven mij...…

wat zou je denken, als ik je zou zeggen, dat ik verliefd ben op een ander, zonder hem te kennen. zonder hem te spreken, noch te voelen, voel ik toch zijn aanraking. wat zou je zeggen, als ik zou gaan, gaan zonder nog een woord. zou je me proberen te stoppen? of zou je je omdraaien, en denken dat je hart is vermoord.…

Wie kent zijn eerste liefde niet? Een gewaarwoording voor het leven. Twee harten, die aan elkaar blijven kleven. Je denkt er ligt iets speciaals in het verschiet. De zon blijft elke dag maar schijnen en die lach is niet van je mond te verwijderen. Het belangrijkste in een relatie is vertrouwen, het gevoel dat er iemand is om op te bouwen…

In mijn armen ontmoet ik je steeds weer Droom na droom, keer op keer Dan kijk je me aan met wijze ogen en een lach op je gezicht Vragen schieten dan door mijn hoofd tranen rollen over mijn wangen Ik moet blijven lachen, heb ik mezelf beloofd maar van binnen knaagt mijn stil verlangen Om datgene vast te houden waar ik al om geef Plots zie ik…

Jouw ogen hebben mij geraakt ik warm gekleed, jij bijna naakt en al verstond ik niet jouw taal jouw ogen vormden een verhaal ik was zo rijk en jij zo arm jij was zo koud en ik zo warm mijn hart sprak: geef, en blijf steeds geven het gaf jou hoop en sterker leven jouw ogen diep in mijn gedachten maakten los waar jij op wachtte liefde van Jezus…