Wat schreeuwt het hart in een oceaan van teleurstelling een zee van angstige verwachting een vijver van piekende hoop Het schreeuwt van hulp en alsjeblieft wat begrip misschien een beetje hulp een duwtje in de rug Niet de overweldigende depressie van slagende anderen en angst om achter te blijven waar de rest maar verder spoelt Ik…

In de vroege ochtend mist vindt ze niet terug hetgeen haar hart zo mist. Bij het kleuren van haar ogen tekent de spiegel alle jaren zonder kleur. In de mand vol vuile was kreukt haar hart bij de herinnering aan wat ooit was. In de stroom van een orkaan meegesleurd door dagen is het haar liefde die nog stroomt Bij het dichten van…

Ik wil dat je me verlaat, Ik wil dat je vergaat, Ik beveel je: ga weg uit mijn leven! Traan, verdriet, woede, kwaad. Jij verwoest me, Verwaarloost me, Jij maakt me kapot. Verbittert me, vertrapt me, Ik wil dat je me verlaat, Ik wil dat je vergaat. Het is een oceaan van zielsveel pijn, Zonder eb en vloed, Ik verban je uit mijn…

Het is maar een vreemd ding, De zelfverheerlijking. Zeg nu eens eerlijk, ik zelfverheerlijk, zolang het nog ging. Maar waarom geen zelfvereerlijking i.p.v. zelfverheerlijking.…

Mam, ik ben er klaar voor... Mam luister, echt, Ik vind mijn weg. De hemel staart met open wolken, tekent een hart met vraagteken. Mam, mama zeg wat ik doe, is goed of slecht? Mam, mama zeg moet ik blijven, of moet ik weg? Mam, mama zeg Liefde is toch een geschenk? Mam luister jij zei altijd: "volg je hart" maar mam als ik dat…

Hij was altijd zeer gedreven, Had hij in zijn C.V. geschreven. Gedreven in wat?, was toen de vraag. Wat doe je dan zo graag? Toen kon hij geen antwoord geven. Waarschijnlijk had hij misschien Het overdrevene ervan in gezien.…

Alles went, Zelfs consequent. Door je zo op te stellen, Heb je het zelf voor het vertellen, In je eigen tent. Maar je bent pas echt consequent Als je ook jezelf kent.…

Laat me je weer zien, je lichte tred, je blik, je ogen die zoeken naar diepte, verleden je houding laconiek alsof er niets terwijl er zoveel hoe je tovert met krachtig omhelzen je handen mijn lijf raken, mijn mond de jouwe smaken, jouw kreet horen slaken ik zal je ver weg laten en terug bij jezelf, los of met verstrengelde vingers ons…

Hoe kan het je zo raken Dat de ander niet is te genaken. Hoe je het ook probeert Het gaat steeds verkeerd. Om van slag te geraken. Let wel, het zaligmakende Is ook niet altijd nakende.…

met gedachten, In gedichten, Eenzaam... Maar niet alleen.…

Ze bleef te lang werd als behang of die kast tegen de muur Na al die jaren kwam de liefde tot bedaren zoet werd zuur Vreugde verdween samen werd alleen slechts ik en geen wij Praten werd zwijgen een zucht en geen hijgen nooit keek hij blij Als ze terug dacht aan toen hoe was de zoen hoe raakte hij haar aan Dan was het altijd…

Ferm en krachtig Soms zelfs te machtig Het groeit je boven het hoofd Ondanks dat je er in gelooft Mensen worden jaloers Maar toch zit je op de juiste koers Want je weet wat je tot nu toe hebt gepresteerd En dat is volgens mij echt niet verkeerd…

ze vond in een verloren boek een oud gedicht dat hij jong geschreven had een jong gedicht van een oude man ze las het vele malen en was verrast even vele malen ze dacht : zo heb ik hem nooit gekend…

Ik roep naar jou maar je hoort mij niet ik praat wat harder je hoort mij nog steeds niet ik schreeuw naar je maar het komt niet over, zoals je ziet Is het mijn stem die zacht klinkt is het de muziek die hard aan staat zijn het de mensen die hard praten word ik onduidelijker, het maakt me kwaad Misschien wil men mij wel niet horen niet…

Sommige mensen leven in een leugen. Een grote glimlach op het gezicht. Achter een glimlach verscholen, leven met valse dromen. Voor de buitenwereld een gelukkig leven, van binnen heel onzeker. Een tweestrijd met zich zelf levert. Met een glimlach door het leven. Een schild door het verleden gegeven. Van binnen veel pijn, tranen en verdriet…

Op het strand alleen spelend met een windvogel zonder verwachtingen hij stijgt en stijgt ik laat los mijn dromen hoog aan de wolken drijvend zonder bestemming leef ik van dag tot dag genietend van wonderen niet gisteren niet morgen in elk huidig moment dankbaar in herkenning van mijn zorgeloos innerlijk kind.…

Ik heb nooit de grond onder mijn voeten gevoeld Ik heb nooit hevig naar iets verlangd Ik bleef maar dwalen, de wind was mijn gids en reisgenoot Geen land was mijn land Geen stad schonk mij vertrouwen Ik heb nooit op mijn medemens kunnen bouwen, totdat ik jou zag Nu kan ik mijzelf huisvesten op een plek Nu kan ik mijn doel nastreven…

Een koud gevoel dat zich in de menselijke ziel verborgen houdt Een gevoel van walging, van argwaan en van zelfhaat Een koud gevoel dat zich verbergt in de schaduw van eer, trots en glorie Een gevoel dat onzichtbaar wil zijn, maar dat niet is Een koud gevoel van onmacht, dat de macht over de meester neemt Een gevoel dat ontstaat, wanneer…

Liefde en haat het ligt naast elkaar. Eigenlijk is het iets heel raars. Eerst deel je liefde, je deelt iets moois met elkaar. Door dik en dun sta je voor elkaar klaar. Met echte liefde vecht je voor elkaar. Liefde voel je voor iemand die in je hart is gekomen. Het kan een geliefde, vriend, familie, kind of iets anders zijn. Alleen liefde…

Over modereren. Waarom niet proberen Wat meer te modereren. Voortaan trachten Onze mening te verzachten En minder te frustreren. Dus temperen en pamperen.…