Aan de horizon breekt de nevel als in een sprookje Zonnestralen besprenkelen licht als feeënstof over golvend water In de verte verschijnt een loper Stap voor stap betreedt hij dit theater. Het verhaal vertelt zichzelf Van die wonden van de oude boomstronk die zich angstvallig vastgrijpt in moeder aarde. Van de magie…

het is fantastisch dromen in de pijp van een brug intrigerende takken bevroede bomen op grasgroene bermen ze leunen als een beschutting op de schaduwwand een schuilplaats, hol maar warm waar ik stille dromen koester in de schutting van beton omsloten en onbeduidend knieën onder mijn kin gesteund in de rug ik zou hier kunnen zingen de…

De nacht is geruisloos overgegaan in de morgen Het zachte licht kleurt de randen van deze dag Vogels ontwaken en doorbreken de stilte Ik kijk door het venster en glimlach Deze dag is weer een nieuwe verschijning Uit het kleurenpalet tovert een nieuwe kleur Een tint die de aanwezigheid van getijden verraad Ik kijk door het venster en ruik de…

Vannacht, zal ik trieste verzen schrijven, over mezelf denkelijk. Of zal ik schrijven over sterren, zilver in nachtelijk blauw? Misschien over trillende stemmen vol emotie ergens ver weg? De wind draait keert zwiept, neemt hij mijn trieste verzen mee? Of zal ik schrijven over de blik in iets oudere ogen, die oeverloos staren naar... niets?…

als mijn hoofd de wereld niet meer kent mijn geest een ander universum verkent neem mij dan in je armen en wieg mij wieg mij heen en weer en op een keer welt uit het diepst van mijn wezen jouw naam…

Ik zou willen reizen, heel ver weg Naar verre landen, met prachtig weer Misschien zelfs wel naar arme landen, want hier wil ik alleen maar meer. Ik zou willen reizen, heel ver weg Naar een land met meer geluk Want hier gaat alles alleen maar stuk. Ik zou willen reizen, heel ver weg Het liefst ver van mezelf vandaan Maar ik weet dat dat in…

Niet wachtend maar langzaam uitgedoofd omdat de tijd steeds voor een natte schaduw kiest. En de stilte klettert als de boodschap die geen woorden maar dezelfde echo heeft. Van kleuren die niets meer vragen en elk spiegelbeeld troosteloos bedekken met een begraven zonlicht en verloren beloftes. Die momenten dragen van een regendans…

meisje met je mooie haren waarom huil je ? weet je niet dat wat je ook tegenkomt in het leven eens voorbij zal gaan ? dus huil niet meisje met je mooie haren na de winter komt steeds weer het voorjaar het leven trekt in al zijn facetten voorbij…aan een ieder van ons en al zullen je tranen de hemel bereiken dan nog…. meisje met je…

het leven is soms zwaar, soms lijkt alles goed te gaan, soms is daar helemaal niks van waar. niemand die naar je luistert, niemand die achter je staat, niemand die in je oor je de juiste dingen influistert. maar ga gewoon je eigen gang en leef je leven, dan zie je dat alles goed komt en dat iedereen om je gaat geven.…

Ik heb je lief, maar dat weet je al. zo waardig mooi, dat ik val. Val voor tederheid, blind verlangen, dansend op ons gezangen. Gezangen helder, in liefde elke zin, Een zee van tijd eindeloos bemin. Bemin wie je bent zacht toch kracht, samenstromen in alle pracht. Pracht mens, dat ben jij, tranen van geluk, bevredigd blij.…

Vandaag, werd lucht adem voor me. Morgen zal alles anders zijn. Vlinderlichte zoenen op mijn wang. Gebaren teder en zacht! Gisteren is weg. De schaduwen ze verstikten zichzelf! Geen angst of bitterheid meer. Ongekende rust, ze beheerst me. Morgen zal het anders zijn. Mijn dromen ... Ze worden gedeeld!…

Tussen ademtochten door vloeit het licht van de ochtend. Omarmt de wind mijn huid. Als ik m'n ogen even sluit voel ik je lippen op de mijne, hoor ik beloften zoet. Je gedroomde aanwezigheid wordt bijna tastbaar. De ademtochten... Ze snellen voort, worden een verleden.…

Ik wil niet meer mij zijn Het voelt niet meer fijn Een dikkerd in de spiegel, nee dat ben ik niet Is dat spiegelbeeld wat iedereen ziet? Een leuke, spontane en vrolijke meid Die diep van binnen enorm lijdt Niets is meer zoals ik ben Het is alsof ik mezelf niet herken Wie ben ik en waar ben ik gebleven Het wordt tijd te veranderen en…

Je was ooit van mij maar nooit echt helemaal Jij week maar niet van haar zij Je hield toch van mij maar toch niet genoeg Jij wilde haar en liet mij vrij She has you in her web just for fun Iets wat ik allang door heb Je laat je bespelen als een valse viool Zoals ze dat doet met velen Je zien niet wat echt is stekeblind En straks…

Jouw virtuele woorden hadden toverkracht alleen het einde van de act blijft onbekend…

Zwijgende scherven, diepe gezichten en dwalende ogen die verliezen wat ze kennen, wat gebroken, kapot of verloren niet meer verandert onder een deken van moedeloze as en vuiligheid. Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog bestaat. Zolang het verhaal van woede en wanhoop niet verandert waar gevonden woorden niets meer bewegen…

Ik liep al jaren te balen Kon ik helemaal niet meer stralen Was mijn hoofd vol van ellende Ging alles door elkaar het was een bende Kon ik niet meer normaal denken Andere mensen geen aandacht schenken Wat ik altijd graag had gedaan Is nu van de baan Hoef ik niet meer te balen kan ik weer stralen ik mag er zijn Geef ik weer zonneschijn…

Wanneer we alle ballast eens loslaten en met beide voeten in de zee gaan staan Het water erom heen voelen, dan kan mijn hoofd eens op vakantie gaan. De zee geeft, de zee neemt Het is de plek die me het meeste gevoel van vrijheid geeft. Mijn gisteren verdwijnt en mijn morgen is onzeker, binnenkort is het een keer morgen ik zal vandaag…

Het zilvergrijze ochtendlicht Drijft zachtjes langs mij heen Roerloos zit ik te wachten Om te ontvangen wat gebeuren gaat Maar hoe het leven ook stroomt Het alleen zijn kan ik niet accepteren Ga mee op ontdekkingsreis Al is het maar voor even…

Je hebt een schip In mijn leven Je hebt een schuilplek In mijn allerdiepste Je bent een afdruk Op mijn ziel Jouw zijn Een heersend deel van mijn bestaan Jouw bewustzijn Vertrouwt zijn eigen oordeel niet Jouw ogen Zien de krochten van mijn ziel In het zijn naar jou Blijf ik maar denken In mijn verlangen naar jou Huil ik om ons In…