de hemel bewolkt mantelgrijs tegen dofgrijs verwaaien meeuwen…

Engelse tuinen tonen rozen zo groot als gootsteenontstoppers.…

herinneringen weer gegeven op albast vergeetmenietje…

De baas en vrouwtje staan braaf en kijken ver weg tot schatje klaar is…

mijn oude opa met zijn fel rode brommer haalt hij de lente…

De Aarde kleurt weer Rood, door hen die liefhebben een brug te ver is!…

In glas geblazen alleen de zachtste handen kunnen ver dragen…

angst kan ik me niet permitteren zei Van Gogh de Dood pakt me tóch…

Melden om vijf uur cel in kil organisme dreigend zelfverlies Het wachten op niets niets gaat geluidend voorbij tv speelt voor niets oud kerstnummer meldt leeg nieuws brekend lijntje tijdsbesef Het ziekenhuisbed mijn hand vindt slechts roestvrijstaal verlangend tastend…

Het stormt Bladeren vallen Kale takken Het wordt tijd voor mijn Winterslaap…

spinnenwebdraden worden omlijnd door glanzend vocht: herfstbekroning…

fier en krachtig met tomeloze energie de voren ploegen…

Koolmeesjes spelen op boomtakken voor mijn raam Herfst heeft zijn charme.…

een file vrachtwagens staat voor de stille fabriek met een krulstaartje…

zwart gemaakt kan hij als geen ander één worden met de duisternis…

Donquichotterie is als vechten tegen de bierkaai: hopeloos…

Onze ijsschotsen drijven langzaam uit elkaar; hoor ik je roepen?…

Er zijn dan ook maar twee feiten, waarheid van de psyche zelf en dat het gezond is in een appel te bijten!…

Land is een geschenk vanuit de wereldzeeën waar het uit voortkomt.…

smartlappen vormen vitamines voor het volk niet voor stembanden…