Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.493):

Schaduw en...

Aan de oppervlakte blijven‐—
dat was mijn drijfvermogen
niet omdat ik licht was
maar omdat de diepte mij kende

ik leerde ademen alsof het een
besluit was
leerde wachten in het water
dat geen vragen stelde
en toch alles onthield

na de duik was ik niet verbaasd
over de onbewuste ziel die opdook
maar ook over de rust
waarmee zij mij hield

niet om mij te binden
maar om te bewaren
zoals stilte dat kan
zonder bewijs
en toch aanwezig

vrijheid zit niet alleen
in het bedwingen van instincten
niet alleen in het kiezen
voor zelfbehoud
alsof ik het alleen moest dragen

vrijheid zit ook
in het toelaten van iemand anders
waakt wanneer ik moe word
draagt waar ik wegzak
blijft waar ik verdwijn

want er is iemand die
ook mijn behoud is
eerder dan ik zelf besluit
stiller dan mijn angst
dichterbij dan mijn eigen adem

soms ben ik wel
eerlijk een schaduw
im aanwezigheid
een omtrek die blijft
waar het licht mij draagt

en toch-
ondanks de diepte
ondanks het zwijgen
ondanks alles-

blijft mijn weg bestaan
zelfs wanneer ik slechts
als schaduw meega
in het licht dat mij bewaart
gedragen,