Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 59.506):

Afschuw

aan de grote klok had ik een
afschuw
dat enkel stilte brak met schel
geschal
geen kling noem ik het-
het klingt te braaf nu
een klungelig tikken door de
lege hal
waarom bleef ik hier terwijl
ik buiten
mij had kunnen laven aan een
ander licht
waar afwezigheid nog harder
fluitte
dan deze kamer met
gezicht
die triestheid gaat maar door
blijft vragen
wat maakt dat stilte zonder iets
te dragen
toch luider klinkt dan elk
gehoord gehoor
de klok ze zwijgt en blijft maar
wijzen
en alles wat zo wijst wordt wachttijd hoorbaar:
wij leren aan het tikken te
bewijzen
dat stilte soms het luidst is-
onontkoombaar