Droomloze nachten
Ik slaap, de stilte omarmt mij.
Mijn wereld, eenzaam en alleen.
Mijn dromen, leeg zonder jou.
Jou missen verlangt naar wat ik
dichtbij mij weet in de stilte
van de slaap, waarin ik verdrink.
Dagen duren eindeloos door.
De mensenmassa verdampt zonder
hoop op ’n sprankje weerklank,
geen hoop op weerzien, eeuwig vaarwel.
Duisternis bedekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis.
Kinderen spelen in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.
Vogels zingen uit volle borst alom.
En ik, ik zwijg zonder te luisteren,
hoor alleen het bonzen van mijn hart
in de stilte van d’droomloze nacht.
Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!