Als ze
als ze komen
is er eerst alleen de zin
die in de lucht blijft
hangen
een belofte zonder lichaam
ze komen, maar niemand weet
wie
misschien drommen mensen
schaduwen van stemmen
die hun eigen richting
vergeten
misschien hordes honden
met ogen vol aarde en wind
snuffelend aan een spoor
van een naam die ooit
werd geroepen
misschien drones
zoemend boven het hoofd
met koude ogen van glas
die zoeken zonder
te zien
misschien familie
of herinneringen die
zich verkleden als
mensen
want komen is slechts een
woord
dat verwachting draagt
als een lege schaal
een verwachting
een menigte
een geluid
een misverstand
een stilte die zich vult
met wat men hoopt
of vreest
maar soms komt
er niets
en dan sta ik
in de ruimte van dit
woord
dat nooit iemand samen
bracht
wie steeds wacht op wat
komt
vergeet te zien, dat
ik zelf de enige
was die werkelijk
aankwam.
... Echt thuiskomen bij
jezelf. ...
16 maart 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!