Seconde
Zij die zichzelf
als vuren wanen
door mij aangewakkerd
zijn zich niet bewust van het feit
dat zij zichzelf ontstaken
en ik slechts waarnemer was
die niet eens blies
maar ik ademde hun rook
en verdroeg het niet
maar ik ben geen dover
van vuren die zichzelf ontsteken
die geboren worden uit verlangen
en die verder geen schade doen
net zo min als ik een ontsteker ben
van onbedoelde vlammen
maar het moment wat alles betekende..
..is wat er gebeurde toen
tussen ons
dat alles
duurde niet meer dan een seconde
het was niet te vergelijken
met welk vuur dan ook
daar aan die tafel
het onvervangbare ervaren
in de provinciale kamer
meer was er niet nodig
dan die korte blik
we dachten het verleden
te kunnen begraven met beleefde stilte
maar het bleef
en boven al die hopeloze vuren
die oplaaiden in nietszeggende uren
van hen die ons niet kennen
en niet weten wat ons drijft
was slechts dat moment
je kleine hemelse kin
je amandelvormige ogen
je stem die noordelijk sprak
terwijl je naam zuidelijkheid deed vermoeden
dieper was niet mogelijk
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!