Zeven

Meisje toch,

Een trillend hartje en angst.
Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden:
“Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.”
Deze deur is dicht.

Ik voelde het gewicht —
de pijn in mijn borst,
van nergens anders kunnen zijn.

Groot en machtig was jij,
en boos op mij.
Bang en klein was ik,
niet alleen van de schrik.

Papa is boos,
en ik ben zeven,
en volledig aan het beven.

Biografie van deze schrijver

klein

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 17