De diepste sporen

Het huis is stiller zonder jouw storm.
Hoe moeilijk het soms ook was,
ik mis je.

Ik mis je stem aan de telefoon,
het alledaagse dat verdwenen is.
Ik mis het meisje dat je ooit was,
maar ook — vreemd genoeg — haar:
de vrouw die getekend werd door de drank.
Zelfs die scherpe randen hoorden bij jou.

De vraag blijft aan me trekken,
als een onderstroom die nooit afneemt:
waarom lukte het ons niet?
Waarom konden we de cirkel niet breken?

Soms komt er plots die mist,
een loodzware somberheid die neerdaalt
en later langzaam oplost.

Ik verloor mijn man, en dat deed pijn.
Maar jouw afwezigheid snijdt dieper.
Het verlies van een kind
wist de sporen niet uit.
Het kerft ze dieper.

schaduwrouw

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 16