Twijvel geregeld

Ik word wakker in
een kamer
die nog niet
besloten heeft
dag te zijn

gesloten lamellen
smalle ruggen van
lichtloos wit
en zwijgen in
strepen.

Achter hen
ligt de ochtend
opgevouwen

Ik open niets
Ik kijk alleen.

Dan kantelt iets,

Een lamel wijkt,
de eenvoud verschijnt
niet met een gebaar,
maar in dunne banen licht
die de vloer aanraken
alsof zij haar opnieuw
uitvinden

buiten staat een boom,
een merel
de lucht die nergens
heen hoeft
even is de wereld
voldoende

Totdat de twijfel binnenkomt,

Waarom zijn de lamellen open
Welk gemis vroeg om licht
Welk verlangen stond op
voor ik ontwaakte

daar is een regel voor
bedacht
Open, tenzij....
Niet zeker
Maar open.

openen, sluiten regel twijvel vastleggen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1