Onbetaalbaar
“Mevrouw, niet te dichtbij,”
waarschuwde de bewaker.
“Het is onbetaalbaar.”
“Ik toch ook, meneer.”
Ik zette een stap vooruit
naar het doek.
Haar kinderlijke zachtheid,
gevormd naar volwassenheid
door streken van het penseel.
Een wegkijkende blik,
waarin zij zich verbergt.
Een pijl
dwars door een eierschaal.
In de schaduw
een jongeman,
alsof hij niets
had meegenomen.
Zijn vingers glanzen
geel van de dooier.
Een poederwit gezicht,
bloedende lippen.
En in de hoek van de kamer,
alsof de verf je verhult,
vangt jouw blik de mijne.
Boog in de hand,
twinkelend van nieuwsgierigheid.
Weer heb je een moord gepleegd.
En dat noem jij liefde?
Geplaatst in de categorie: kunst

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!