inloggen

Alle inzendingen over kunst

901 resultaten.
Sorteren op:

Stilleven

gedicht
3,0 met 1 stemmen 91
Als ik aan een natuurgedicht denk worden mijn oogleden loodzwaar. Overweeg ik een stilleven dan bekruipt mij de angst bekneld te raken tussen een dode fazant en een tinnen schaal. Pisbakken, dansende letters, fietswielen, uitgerangeerde flessenrekken – kijk eens wat Marcel Duchamp uit zijn dokterstas haalt. Twee keer daags…

Het lawaai in het atelier van Rodin

gedicht
3,0 met 35 stemmen 7.860
Zijn leerlingen maken uitsluitend handen en leggen die in kasten, naar soort gerangschikt, en hijzelf kneedt de restlichamen van klei waar hij de voorbereide handen aan bevestigt. Hij buigt openingen uiteen en bevochtigt de klei met speeksel uit zijn mond, om tijd te winnen. Hij loopt tussen de stapels klei en de op lakens knielende modellen…

Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen

poëzie
4,0 met 4 stemmen 1.697
"Een stad aan de overkant, met torens, poorten, daken, Walschoeiingen en aken, Wolkschaduw, zonnebrand. Wij zien van de overzij Het voegschrift in haar muren, Haar koele kleurglazuren, Haar verte en haar nabij. Hoe overtreft haar glans Haar spiegelschijn in 't water! - Straalt zo de Godsstad later Tot schijn mijn stad van thans?"…

Avondschemer

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 38
Gelijk een grijs geweven deken Valt de avondschemer naar benee Zwarte boomtakken als haarvaten Vormen netwerken Die ook in ons lichaam terug te vinden zijn Ganzen vliegen aan de horizon Op weg naar verre oorden Al vloeit de inkt wat ongelijk Een beeldrijk oneffen patroon onstaat En laat zo de hemel van marmer lijken Deze ets zal worden verfraaid…
M. Bos12 dec. 2020Lees meer…

Kleine vocaaltjes

netgedicht
4,7 met 25 stemmen 93
jij had als kind al de kleine vocaaltjes hoog zitten je sprekende ogen formuleerden al heel jong een tekst die ons meenam jij pakte als kleine de toehoorder in met onschuld en aanhankelijke liefde pas later kreeg jouw gezicht de expressie van het grote gebaar eigen aan de mezzosopraan juist in de wat barokke bewerkingen…

Ben ik bang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 31
De vreemde mensen die ik ben, zijn het zelden met me eens, omdat ik anders denk. De een wil steeds beter worden. De ander wil blijven wie ik ben. De een wil almaar verder reizen. De ander moet terug naar huis. De een wil gedichten schrijven, die de ander al gelezen heeft. Een en ander zijn mijn oude vijanden. Wanneer ze mijn vrienden worden…

Breughels

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 18
Hoor jij ook de trage nijd die takt in de bomen? Alleen een boom kan dit dulden. Alleen jij kan dit lezen. De dichter is de ekster op de galg die schettert om hun kromming. De andere treurt dat er mens is. Het zou alsnog kunnen, schildert het landschap, het dansen, de myrte. De bedding kreunt van geile bevaarbaarheid in de verte. Maar de…

Elementen voor een gedicht

gedicht
3,0 met 13 stemmen 11.819
As en ijs: het is dinsdag en winter. Zalen vol verkouden moeders bespreken de voordelen van vet. De dikke man, in tabak of textiel, kauwt op zijn sigaar, vloekt op een fietser. De wind, kaal als een geschoren rat, rent langs de huizen, knabbelt aan de kranten, de vuilnisbakken, de rokken van kleine meisjes. De stad is gelukkig tezamen…

Dali's kunDalini

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 48
Met de rode verf smeert hij het heelal tot één geheel Daarna spat hij er dikke klodders oranje tegenaan Vervolgens schildert hij gele vlakken met zijn mond En laat hij zich met groen helemaal gaan Met de zeemeerminstaarten tipt hij de sterren blauw Om uit te rusten in het indigo van amigo Boeddha die eeuwig verlicht fontein is in violet…

Een muze die Rosa heet...

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 105
Het spel dat ons mooie leven is. De kunst om dat spel te spelen. In het theater, dat leven heet. Van toeval bedoeling maken. Dat is wat kunstenaars doen. Een levenskunstenaar zijn, is niet met pensioen gaan. Is kunst blijven maken. Is blijven fantaseren. Is verwonderen. Verbinden. Schrijven. Theaters veranderen met de tijden mee. Worden…

Ons project

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 56
Het project uitvoeren, dat je eigen leven is. De decors ontwerpen, van de lekenspelen, die we samen spelen. Wie waren dan de regisseurs? Wie is die geleerde criticus, die jou nog steeds vertelt, wie jij zou moeten worden. Hoe jij acteren moet? Wie helpt ons de kunst verstaan? Wie leert je worden wie je bent? Wij zijn het zelf. Wij…

La Gréco, een ode

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 54
je zingt de sterren van de hemel vensters gaan open alles ademt licht je zingt zingt in harten door muren alles wat je zingt is poëzie…
J.Bakx28 sep. 2020Lees meer…

MONDRIAAN

netgedicht
5,0 met 3 stemmen 35
een huis is een rechthoek om de ruimte het lichaam omkadert zichzelf jouw leven een blauw stipje op het canvas contrast tot de leegte eromheen niet zonder reden juist daar geplaatst waar het moet zonder denken ziet het oog soms een glimp van de waarheid…

Mormel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 37
Eind september een feit het Mormel bijt zich verpletterend vast in de Renneflat de sloopmachine 80 ton en 26 meter hoog verbrijzelt, vermorzelt versplintert, vergruist vreet zich onbesuisd door de Renneflat. Mormel de veelvraat is pas verzadigd als niets meer overeind staat de kunst op de muren ziet hij niet interesseert hem niet zelfs…

luchtig abstract

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 44
aan het blauwe firmament is wolken wit gestreken een mouw heeft het uitgewreven dit langzaam voort bewegend stilleven abstracte kunst vaak onbegrepen gemaakt voor ons om naar te kijken als gunst…

Het oude boek

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 37
Een oud boek staat als een huis, waarin een oude lezer wonen kan. Waarin een overleden schrijver leeft.…

De mensengeest, zei 'k? Ja, was dat maar waar

poëzie
4,0 met 23 stemmen 2.062
De mensengeest, zei 'k? Ja, was dat maar waar! Iedere geest danst op zijn eigen koord; Dat de een, rechtlijnig eenzaam, de and're stoort, Die kans is klein; voor botsing geen gevaar: Ze dansen naast en om en langs elkaar, Elk door zijn eigen gratie zo bekoord, Dat hij de roep van de and're artist niet hoort, Die aandacht vraagt voor zijn…

De kunstcriticus 4

gedicht
3,2 met 16 stemmen 7.663
De schilderijen van Karel zijn sterk. Ruimtelijk, Decoratief. Mooi van kleur. En met fijn, met echt beeldend vermogen geborsteld en gepenseeld. En wat is er met de compositie? De compositie is origineel. En de etsen van Gerrit en Japik zijn mooi in zwart wit verdeeld, gevoelig van lijn, hun droge naalden zijn als fluweel. En wat is er met…

praten is niet nodig

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 42
een gedicht zijn slechts wat woorden op een rij gezet goed overwogen keurig gerangschikt of als wild bouquet herinneringen zijn slechts wat beelden flarden van geweest ze kunnen overdonderen maar ook verwonderen als een pakkend gedicht die je leest een wijze les een warm hart besef van tijd verzwijgen is niet nodig spreken…

kunst

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 60
Ware kunst is niet enkel mooi, ze treft je diep. Je wordt haar nooit beu. Naar het echte kunstwerk kun je blijven kijken, altijd valt er iets nieuw in te ontdekken. Dat is wellicht het verschil tussen een doodgewone poster in een studentenkamer en een prachtig kunstwerk dat de ziel raakt. Misschien is dat wel een kenmerk van echte kunst…

Ode aan de levenskunst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35
Wat mensen moeten doen is marginaal. De hoofdzaken doen wij niet, maar worden wel gedaan.   Schiepen wij ons eigen brein? Pompen we ons eigen bloed? Ons rest slechts bewustzijn, en slechts een beetje doen. Wat eten en wat drinken. Enig organiseren. Niet teveel. Bewustzijn van schoonheid. Scheppen van wonderen en liefde. Van vertrouwen…

Vol noorderlicht van plechtige flambouwen

poëzie
3,1 met 10 stemmen 1.492
Vol noorderlicht van plechtige flambouwen, Vol sterrebeelden hing het ijspaleis: 'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs, Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen; Door bloemen was 't, kristallen paradijs, Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen Een symphonie als van Beethoven bouwen Uit al wat edel is en groot en wijs. …

Watou

gedicht
3,2 met 22 stemmen 10.622
Ik, die de zon als een gouden horloge las en de grote ogen van Homerus geloofde en verlangde uit te stijgen boven dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood, sta nu tussen de dichters, de opgewonden standbeelden, nog een en al enkelvoud in onze versteende kleren, nog helemaal koud van drank ondanks de septemberochtend, te poseren in…

zelfportret

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 82
tussen de keerkringen in het felle gele licht woedt bruut geweld een handvol rijstkorrels ruilen voor een stuk papier onder de tropenzon kneed jij planten en aarde tot verf op inpakpapier de schildering van je bleke gezicht omlijnd door donkere tinten wat oorlog met mensen doet…
J.Bakx23 aug. 2020Lees meer…

Van Beethoven (II)

netgedicht
2,0 met 4 stemmen 77
Laatst kwam ik zijn strijkkwartetten tegen. Wonderlijk brouwsel. Van koelte naar hitte. Het impulsieve droop er van af... Hier was een componist aan 't pezen. Ik beluisterde diverse delen. Tijdens een climax groeide mijn vraag of zo'n onstuimig-slimme jongen ooit nog uitgevochten raakt. Bedwong hij zijn doofheid, zocht hij Leonore aan een…

schaapskooi Ter Haar

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 35
Drie oude boerderijen bij elkaar op een sfeervol plekje staat daar die ouden houten schuur Sellingerstraat 19 zo bijzonder waarom heb ik die nooit eerder gezien ? Ooit een schaapskooi gevlochten wanden met leem bestreken balken uit 1630 hergebruikt in de 18de eeuw zo had ik het niet bekeken ik zie nu alleen nog op tegen planken en…

Picturaal

netgedicht
1,0 met 4 stemmen 81
Een bamboestokje, rechtop uit de grond. Waarlangs een beukje zich omhoog droomt... Kijk, aan het eind een zonnebadende libel. Met het bamboe vormt zij een teder cluster -- een glazig giraffehoofd. Tot jij ze enthousiast van hun verstand berooft. Jouw diafragma de libel in haar blootje toont: een struisvogelsnavel die pixels strooit.…

Dogma

gedicht
2,8 met 16 stemmen 8.602
1. Spreek in zinnen die een mens verstaan 2. Versnijd je leven tot op de draad 3. Klop nogmaals aan bij de openstaande deur 4. Maak het publiek tot je kunst 5. Herstel de orde tot ze breekt…

Kalliope

poëzie
3,7 met 13 stemmen 1.875
En driewerf kruiste ik de armen, driewerf drukte lk niets, en niet de blonde Muze er in, En tot mij sprak de stralende godin, Toen zij ten kus zich naar mijn voorhoofd bukte: "Ik zond de vrouw tot u, die u verrukte.... Ik zeide u 't aan: gij mindet met een min, Zó vol aanbidding, z¢ vol vrome zin, Dat ze u aan al, wat haar niet was, ontrukte…

Ondoenlijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
Begrijpen, doen en loslaten, wat niet kan worden begrepen. Ontdoen wat niet kan worden gedaan. Kunstenaars maken iets uit niets. Levenskunstenaars genieten. Spelen het spel dat leven heet, hetgeen ze onbegrepen doen. Wat ze goedbegrepen loslaten, is voldoende welgedaan. Het leven willen begrijpen is ondoenlijk.…
Meer laden...