Netgedichten

netgedicht (nr. 88.309):

vlakvulling à la e.

door vervormende spiegels
kijken naar wiegende wanen
waden door ganse illusies
van compleet symmetrische
beesten die terugkeren naar
noch opgehokt terugkomen
op vervlochten landschappen
van dagen naar vertragende
nachten doordrongen van
dat wegkwijnende verleden

refererende tegendraadse
beelden door strofen heen
verweven ongevoeglijk
tegensprekend materiaal
als bederfelijk taalarsenaal
als de raarste kogelsoorten
tot ongehoorde woordbogen
in de pogingen om de ijver
veilig droog over te komen
in tussenpozen als -doortjes