Wie claimt mijn hart
Wie claimt
Wie claimt nou uiteindelijk
Mijn hart
Mijn hart die genoeg ervan heeft gehad
En genoegen te geven
Een hart om te delen
Mijn moeder hield haar hart ervan af
Haar eigen hart was te hard
En beschadigd geweest
Ingelijst en polijst waren er maar een paar
Scherpe scherven van haar haar hart wat
In mij leeft
Afstand is daarom geboren .
De vraag verwacht nog antwoorden
Hoop tot een creed
Lief heeft die gehad niet mogen behouden
Speelde tussen de gordijnen van twijfels
Om er in te hangen
Of er om In te spelen
Twijfels en verlangen
De zachte stof van een fluweelzachte gordijnen
een gedachten Klonk zo fijn
Maar als je hoorde en luisterde na de pijn
Was het metafoor voor messcherpe Luxaflex een andere refrein
Poëtisch afgestort tot opeens een rauw gedicht
Moet ik tot me zelf zeggen
Voel je niet verplicht
voel Je zekers niet verplicht
Maar met beetje liefde
Maat ik voor u een gedicht
Strooi je er was passie bij
Och dan is deze kind weer zo blij
... Autobiografische ...
Zie ook: https://www.instagram.com...ekst?igsh=MTFxMmQxeXBmdzRyOQ==
Schrijver: Patricks_kunst_tekst, 8 februari 2026
gmail.comGeplaatst in de categorie: liefde
hart
210
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
Wie claimt,
wie claimt nou eindelijk,
wie claimt mijn hart?
Mijn hart heeft er genoeg van gehad,
en genoeg te geven,
een hart om te delen.
Moeder sloot haar hart af;
haar hart was te hard
en beschadigd geweest.
Ingelijst en gepolijst,
bleven slechts enkele
scherven van haar haar hart over.
Wat in mij voortleeft,
is afstand door geboorte.
De vraag wacht nog op antwoord,
hopend op een kreet.
Hij heeft liefgehad,
maar mocht het niet behouden,
speelde tussen de sluiers van twijfel,
om daarin te volharden,
of om te spelen.
Twijfel en verlangen,
de fluweelzachte stof van gordijnen,
zo'n mooie gedachte.
Maar toen je luisterde,
na de pijn,
was het een metafoor
voor vlijmscherpe jaloezieën.
Een ander refrein!
Poëtisch ineengestort,
tot plots een rauw gedicht verscheen.
Ik moet tegen mezelf zeggen:
voel je tot niks verplicht,
zekers niet.
Maar met een beetje liefde,
schrijf ik een gedicht voor je,
strooi er wat passie in,
-wat zal dat kind gelukkig zijn!
poëzie is een vrije ruimte
voor taal
voorzeker
het vrije vers
een mogelijkheid
maar enig respect
voor de lezer
door op z'n minst te proberen
een beetje je best te doen
om kloppende zinnen
correcte woorden
en liefst
met een ietsiepietsie aandacht
je gedachtenspinsels hier
te droppen
het is hier geen vuilnisbelt!
tip:
lees eens poëzie van anderen,
in jouw geval wellicht Lucebert,
dat zou je leven kunnen veranderen...