De prachtige nazomer

Late nazomer
warmte blijft in stille lucht
één blad laat zich gaan


In de zachte warmte
die nog licht op mijn huid rust,
ontvouwt zich een ruimte tussen licht en stilte,
waar een oude spanning wegvloeit in de adem van de dag.

In de late zon die
niet meer dringt maar blijft
hangen, merk ik hoe mijn aandacht zich
opent zonder haast, terwijl een krekel nog klinkt in het gras.

In dit tussenland, waar
geluiden zachter worden en schaduwen
langer ademen, komt iets in mij voorzichtig naar
boven, niet om te spreken maar om eindelijk gezien te worden.

In het langzaam vallen van
de dag, waar warmte zich terugtrekt zonder
werkelijk te verdwijnen, blijft een helderheid achter die mijn
binnenste verlicht, alsof de nazomer nog even wacht tot ik mee vertraag.

Biografie van deze schrijver

nazomer nazomerweer

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3