Wanneer de herfst kleurt

Goud valt op de grond
rust keert terug in de wind
de aarde ademt


Bomen ontdoen zich
stil van hun zware zomermantel,
blad na blad, zonder enig protest. Het glooiende
landschap verstilt, en wie stilstaat, voelt de rust van de aarde.

De vroege ochtendwind
draagt de geur van vochtige aarde en
brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.
Ze nodigt uit om de drukte en haast van gisteren los te laten.

Er schuilt een zachte warmte
in de diepe tinten van herfstig groen, een
bijzondere schoonheid die geen woorden nodig heeft.
Dit veranderlijke seizoen vraagt alleen om aandacht en verstilling.

Wat vandaag nog aan de takken
hangt, ligt morgen als een kleurrijk tapijt op
de grond terwijl natuur zich langzaam op de komende
winter voorbereidt. Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.

Biografie van deze schrijver

herfst kleuren loslaten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0