Gedragen tussen de luchtlagen ontvlucht aan de dood in nood verworpen door de armoede zijgen de kinderen neer op stalen frames met kappok en dansen voor de gesloten ramen tot ze vermoeid inslapen in de kille nacht dan krommen ze als foetussen onder het lage landen dons en achter de gesloten ogen droomt de hoop Ontwaakt, rukken de armen…

warm wit lakentje, wit lakentje onder warmblauw dekentje tussen knusse grijze wandjes van mijn kinderwagentje ik voel de wieltjes gaan onder het rijdend bedje dat mamma voorduwt over straat de weg naar mijn bestaan hoor ik haar zachte fluisterstem schommel lekker kleine schat van mij mag het nog jaren duren maar op elke rit volgt ook…

Je kunt er weinig aan doen Als je kind epilepsie heeft Als het daar ligt, ontkom je er niet aan, dat je er van beeft Je voelt je machteloos Inwendig ben je boos En tegelijk kun je huilen Ik zou haar nooit willen ruilen Haar leven is al voor een deel bepaald Hoop toch dat het geluk haar toch achterhaalt Suf van de medicijnen Zie ik hoe ze…

Kun je er al aan wennen dat je mij nu zo vaak ziet maakt ons geluk jou blij of doet alles je nog verdriet Ik zou wel eens willen weten wat er in jouw hoofdje speelt denk je nog vaak aan vroeger of zijn je littekens iets geheeld We kunnen vreselijk lachen of lol trappen met z´n twee maar soms zijn er ook traantjes en daar zit ik dan echt…

Jarenlang heb ik gewerkt, opgevoed, geploeterd en gepeesd, gezwoegd tot ‘k er bijkans bij neerviel. Zo zoetjesaan is ‘t mooi geweest. Heb ik de tijd aan mezelf. Op de fiets door weer en wind naar school en werk gesjeesd, wassen strijken zwoegen tot een uur of elf. Nu is de klok voor mij. Boodschappen zeulen tot ‘k erbij neerviel,…

In de stilte van mijn kamer denk ik aan de zomer die weer komen gaat met warm stuivend zand en dunne hemden zonder trui Aan glazen met beslagen buitenkant vogels laagscherend over land en dampende straten na een regenbui Aan de kinderstemmen ’s avonds laat Een hond die door de modder gaat Aan wandelingen door het bos en picknicken…

Ik wilde zo graag een gedicht voor je maken over hoe het was vroeger en nu jij klein en blond voor het eerst naar school ging hoe je groter groeide tot nu toe Nog een keer met mooi weer door de polder of over de dijk langs het ijsselmeer met jou in het zitje voor op de fiets fluitend en zingend zoveel melodietjes 'n stop bij…

Ons kleine blonde bolletje Met ogen oh zo blauw Jij kleine prutteldoos jij dondersteen, wie houdt er niet van jou? En schalt het uit je mondje: "Die, die, die", begrijpelijke taal dan wil je natuurlijk: dat, dat, dat. Dat weten we allemaal ’t Kan ook nog anders want ” Brrrr”, is als het niet zo gaat zoals je wilt; sla je desnoods…

't Verdriet wat ik in jouw ogen zie wil ik zo graag met je dragen je hoeft niets te zeggen, maar toch kun en mag je alles aan me vragen. Ik ben toch je moeder die weet wat er in jouw droevig hartje speelt en ik zou zo heel graag willen dat je jouw verdriet met me deelt. Ik geef je mijn moederliefde mijn vertrouwen en nog zoveel meer…

Een kind met gebloemde jurk en dito hoedje Op het puntje van haar neus een sproetje Ze dartelt over het grind, dat blije kind Zwaait met haar hand, naar de mensen aan de kant Ze heeft van hierboven een hartje van goud gekregen Haar glimlach is als een zonnetje en verdringt de regen Ze kent een tijdloos bestaan, van geluk en vrede…

Heb je het leuk gehad lieverd is wat ik je uiteindelijk vraag ik wil niet dat je nu al gaat want ik zie je zo heel graag Wat zal ik je weer gaan missen alles in huis is straks weer stil tranen biggelen over mijn wangen omdat ik dit absoluut niet wil Maar helaas heb ik niets te willen het moet en hoort er gewoon bij mama heeft ook alle…

Ik wens je alle goeds alsmede een kerngezonde gezondheid. Ik wens je alle dagen een drie maal daagse maaltijd. Ik wens je tevens elke dag een schone outfit. Ik wens je elke dag dat je gezond wakker worden mag. Ik wens je alles toe, wat maar toe te wensen is. Maar het belangrijkste is toch wel dat ik je alle liefde toewens, die je nodig…

In mijn huis hangt een klok die voortdurend doorgaat onverbiddelijk en ongerijmd beukt als een hamer op de tijd en laat mijn woorden verdwalen in de sluiers van eenzaamheid Ik zie steeds veranderingen zonder dat er iets anders is steeds de versnelling waar vertraging is in het verdwijnen van mijn ijdelheid Ergens huilt een kind het…

in een hutje op de hei woont een heks want dat is zij met oei oei oei een hoge hoed en een bezemsteel wat goed er zit alleen geen bezem aan hoe moet zij nu dan vliegen gaan dat kan ze niet en juist daarom plaagt ze de dieren echt wel dom tinkel flinkel toverkol stopt de ketel lekker vol dovenetel bessensap wat zij doet is best wel knap…

eens lang geleden in een donker woud woonde een trol en die was zo stout alle bosdieren plaagde hij maar lief zijn dat was er niet bij de nootjes van eekhoorn verstopte hij vlug konijns blaadjes kwamen nooit weer terug omdat trol steeds stout was bleef hij heel alleen niemand speelde met hem waar moest hij heen als de zon nou…

Ze draait zich om en kijkt me met haar vaders ogen aan De lichtjes die ik ook zo vaak in zijn ogen zag staan Niemand die ooit iets mooiers heeft gegeven Zijn liefde blijft nu in haar ogen leven…

Rode blosjes op je wangen de volumeknop staat voluit je zingt mee uit volle borst en tekent letters op de ruit Heerlijk om naar te luisteren jouw stemmetje op de muziek lachend kijk ik in de spiegel jij bent voor mij echt uniek Nog één bocht en we zijn er jij lacht om een valse toon ik stop de auto en kijk achterom wat ben ik trots op…

blijf jij maar klein mijn lieve zoon leef je dromen geniet gewoon groei maar niet als je dat kan naar een verdrietige volwassen man blijf jij maar klein mijn lieve zoon chauffeur de auto’s beklim de kraan maar blijf ver weg van dit bestaan blijf jij maar klein mijn lieve zoon er wachten eendjes aan de kant die eten allemaal uit…

Ze draait zich om en kijkt me met haar vaders ogen aan De lichtjes die ik ook zo vaak in zijn ogen zag staan Niemand die ooit iets mooiers heeft gegeven Zijn liefde blijft nu verder in haar ogen leven…

De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's Laten ouders in het ongewisse Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade Grote…