Je zult de eerste zijn om te weten dat ik niet meer van je houd zoals de dennebomen hun hardheid verliezen in de zachtheid van hars geuren van hoop en hop verbranden van heksen het herinneren van kussen ontsnappen aan de aarde hemelwaarts gaan en neerslaan op onvermoede, lege plekken…

Ik wil je zo graag vertellen hoe gelukkig ik ben Ik wil... hardop lachen... ik kan me nergens zorgen om maken... bij JOU... is mijn leven zinvol Ze zeggen... dat het niet echt is dat het fantasie is... dat ik mijn hoofd... in de wolken steek Maar,... ze weten in de verste verte niet hoe verrukt ik van je glimlach ben En…

We keken zwijgend naar het dalen, van de ondergaande zon, die blonk, terwijl de laatste zonnestralen, de zee bereikten en verzonk. We ademde de zilte geuren, van zeelucht, zittend tegen ‘t duin, en keken naar het zacht verkleuren, van ’t avondrood, een stil fortuin. En in de zwoele avondlucht, wij beide, kijkend naar de opkomende maan,…

de dagen lijken langer de uren veel te kort aangezien de afstand tussen ons alleen maar groter wordt jij woont hier, ik woon daar ondanks dat, blijven onze zielen voor altijd verbonden met elkaar…

Ik voel de ogen Op ons gericht Wanneer ik jouw hand vasthoud Beide met een lach op ons gezicht Ik zie de blikken van de mensen Om ons heen Wanneer ik zeg dat ik van je houd En dat ook echt meen Ik zie ze kijken Naar elkaar Wanneer ik zeg dat ik niet van hém houd Maar van háár Ik hoor ze fluisteren Vol van walging en afkeer Wanneer…

Wanneer haar parfum ronddwaalt in mijn hoofd de lucht omruilt voor mijn bloedeigen bloed is de illusie zo sterk dat de waarheid gelooft alsof de alcohol me benevelt met geveinsde moed Durf ik haar niet nog eens opsnuiven wetende dat het niets meer is dan ijle lucht die het stof op mijn gevoelens doet opstuiven de schijn hooghoudend met zelfontworpen…

Elke avond val ik huilend in slaap... Bezorgd om jou! Bang, angstig... Dat je het uitmaakt. Bang, angstig… Dat je me aan het huilen maakt… Ik weet niet meer of ik nog wel verder wil… Je hebt me al zoveel pijn gedaan… Ik kan het gewoon niet aan! Ik gaf jou mijn hart En jij gooit het weg... Zonder echte reden maak jij het uit.…

een dag verandert van kleur de zon vertrekt avond wordt wakker ik hoor de rust van de zee golven komen naderbij voetsporen verdwijnen wandel met natte voeten koud briesje fluistert in mijn oren nog even een knipoog van het laatste licht donker is het buiten een ster valt naar beneden zal ik een wens doen nee laat ik voor een ander…

Het kan geen toeval zijn Jij en ik Wij samen Het kloppend hart Dat wij horen in elkanders borst Zonder woorden Innig verbonden Mijn hoofd in jouw handen En soms ook andersom - Niets zeggen - Ons verhaal Is duidelijk…

Blijf bij mij en ons doe het en blijf weggaan maakt ziek Dus blijf nou maar ga niet weg en blijf hou ons in leven Blijf zodat de zon blijft schijnen ga nou niet weg blijf maar mooi Blijf en stuur de tranen weg hier blijven betekent geluk dus blijf nou maar Weggaan is niet mooi weet je hier blijven is mooier dus alsjeblieft BLIJF…

Daar zit een meisje Midden in het veld Ik herken haar niet Maar ze is mooi, heel mooi Ze zit daar, als een bloem van het veld Het is alsof er altijd al heeft gezeten. Ze zit daar, Zo zonder reden, Zo maar…

Je schaterlach weerklinkt in mijn hoofd Schemerlicht maakt je nog mooier dan mooi Ik bekijk je, gevangen, vanuit mijn kooi Aldoor heb ik ons betere tijden beloofd Even ga je jouw weg en ik volg die van mij Onze weg in het midden vervaagt intussen Het ongeloof is de passie aan het sussen We laten elkaar los, voel: je bent vrij! De stilte…

Was ik maar een glimlach... dan zou ik om jouw ogen spelen Was ik maar vreugde... hoe teder zou ik in jouw polsen kloppen Was ik een zilveren traan... dan zou ik samen met jou wenen En hoe graag zou ik... wanneer JIJ weer zou glimlachen... Indommelen op JOUW wimpers om eindeloos te dromen... ...EEN EEUWIGHEID LANG.…

Lieve Jij, Als ik diep in je ogen zou kijken Zou ik dan kunnen zien wat jij ziet Als ik je aan zou raken Zou ik dan kunnen voelen wat jij voelt of hebt gevoeld Als ik mijn hand op jouw hart zou leggen Zou je jezelf dan kunnen openen voor mij Want als ik jouw tranen zie Voel ik zelf het verdriet En als ik jou zie lachen Dan lach…

Lang, lang geleden Zo'n 3000 jaar Was er in Atlantis Een perfekt paar Zij raakte in hem Een gevoelige snaar En hij zag geen andere vrouw meer Alleen maar haar! Keken die twee elkaar In de ogen Dan bleven zij diep van binnen Nooit onbewogen Ze hielden zielsveel Van elkaar Dit prachtige, Perfekte paar! Ze hadden geen sex Maar bedreven…

Niemand weet... hoeveel bochten er in een rivier zitten uit hoeveel lagen een wolk bestaat Kan iemand alle bladeren van een boom bijeen vegen en de wind vertellen dat hij niet meer aan de bomen mag schudden?... Hoeveel bladeren... moet een zijde-rups eten, zodat er een jurk-je ontstaat met de kleuren uit het verleden?... Hoeveel regen…

Jij was voor mij de ware, En dat ben je eigenlijk nog. Je hield van mij, dat zei je, Maar verliet me eindelijk toch. Je wist niet wat je wilde, Was onzeker, inconsistent. Dat ik daarvan de dupe werd, Is ons allebei bekend. Ik spreek je vaak dat maakt het moeilijk, En ook makkelijk tegelijk. Want hoe graag ik je wil vergeten, Jouw vrienschap…

Waarom zit jij in mijn hoofd, Je hebt me van mijn slaap beroofd. Wegdromen kan ik nu niet meer, Jij bent degene die ik adoreer. Ik ben het niet waard, dit mooie gevoel, Als je hetzelfde hebt, weet je wat ik bedoel. Nu breek jij me op deze manier af, Je lieve lach was alles wat je me gaf.…

Ik voelde me van binnen leeg Toen kwam jij en bracht iets te weeg Ik kan het gewoonweg niet verklaren Alle twijfels liet ik toen varen Zoals jij mij weet te raken Ik zou het wel willen uitschreeuwen van de daken Jij bezorgt mij dat heerlijke gevoel Ik denk dat jij wel door hebt wat ik bedoel Die klik tussen ons valt niet te ontkennen…

In het zilt van jouw ogen spiegel ik mijn zalig ziel en zie ogenschijnlijk onbewogen je prachtgelaat waar ik voor viel Jouw blik verworden tot breekbaar glas ontmoet de mijne halverwege flinterdun en ik zie alras, je ogen loken en daarentegen, sper ik de mijne werkelijk wijd mijn adem stokt en stokt en stokt omdat ik volkomen onvoorbereid…