Ik wil je bedanken omdat je bent zoals je bent. Ik dank je ook voor al het goede in je hart. Het is de reden waarom ik niet zonder je kan. Het is de reden waarom ik van je hou. Voor mijn lieve Meisje. Peter.…

Maar wat zou er van ons geworden zijn Als we samen verder waren gegaan? Dit vers had niet bestaan. Het zou Een te prozaïsch einde hebben gehad. Maar dat niet alleen; we zouden elkaar Al snel naar het leven zijn gaan staan. Onze ogen, die zoveel moois en liefs Hadden beloofd, zouden elkaar niet Lang hebben verdragen. Mijn rustig, evenwichtig…

gebroken raam een lege hal stille momenten lucht donker en grijs liefde ver te zoeken het zal wel gaan regenen vandaag…

Ik zie je staan Het witte licht sprankelend in je ogen Jouw begroeting is hartelijk als altijd Een blik, een kus, arm om elkaar Mijn handen strelen je blonde haren Zacht hoor ik je ademhalen Vredig lig je naast me te slapen Uit te rusten van een lange week Onze toekomst, ons verleden Niets ligt vast, niets is ooit zeker Keuzes worden gemaakt…

Hoe moet ik het je zeggen dat ik zielsveel om je geef. Ik weet niet eens hoe ik mezelf uit kan leggen dat ik alleen voor jou leef. Dat ik zo ineens midden op de dag zit te denken aan jou denkend aan je ogen en je lieve lach en wat ik zou doen als je voor me staan zou. Ik zou je vasthouden dicht tegen mij aan. Wij tweeën zouden dan samen…

Ik wil alles jouw hart en ziel Ik wil alles net als toen jij voor me viel En me steeds aanbad die man in jou heb ik zo liefgehad Waar ben je man waar ben je gebleven Kom terug bij mij met jou wil ik leven…

Een huis vol meubels, nieuw en nog zonder historie Muren die beschermen tegen de koude buiten Binnen is het warm en behaaglijk Een last is achtergelaten, ver weg Ver weg van hier Een huis vol meubels, nieuw en nog zonder historie Een bevrijding zonder eenzaamheid volgde Langzaam, heel langzaam, keerde de rust weer terug Werd de wereld weer…

Zag je vanmorgen het was halfacht, ik dacht, waaraan denkt ze, aan vannacht? Of aan het brood, de alledaagse zorgen? Maar als het mag denk even aan vannacht, zoals ik toen ik je zag vanmorgen.…

in avondlijke stond ligt open naakt naast mij jij, en wij op ‘t strand van een nog onbekend land met achter ons een storm lust en passie zout lik ik van een wond en vind je dagelijks nieuw laat mij weer in jou vallen de geur van algen en koralen begeleidt mij tot jouw grond.…

Het is te laat om het te ontkennen. Als ik jou was zou ik er maar vast aan gaan wennen Heb alles namelijk geprobeerd heb er alles aan gedaan, door het voor me uit te schuiven en het simpel weg te wuiven Ik heb zelfs voor de spiegel gestaan, ik zag mijn vinger naar mijn voorhoofd wijzen. Lang heb ik gedacht: dit kan niet waar zijn ik…

Dat wat ik in mijn hart thans voel Is liefde, warme liefde Dat wat ik in mijn droom beleef Is liefde, warme liefde Dat wat ik dagelijks ervaar Is liefde, warme liefde Ik blijf daarom verlangen naar - Jou…

Ik herken het in alles in bloemen en bomen en kom het nog steeds tegen elke nacht in mijn dromen het groeit nog elke dag en geeft zo'n gelukkig gevoel ik geef het elke dag weer want ik heb er een heleboel ik zie het in een blaadje dat van de boom is gewaaid in een opkomend zaadje dat ooit eens door een mens is gezaaid ik voel het…

Je kroop in mijn hoofd Stiekem, maar ik liet je Aangenaam verdoofd Onzichtbaar, want niemand ziet je…

Weet je, liefste dromen zijn de herinnering aan een oord, verder dan ver verborgen achter een horizon van nooit vervuld verlangen Vaar er heen in je wolkenschip zweef over raadselachtige valleien zilveren stromen dwaal langs winde en langs rozen door een blij en zonnig land mijmer in het satijnen maanlicht over de koele schoonheid…

Op een dag liep ik dromend langs het strand keek uit over de koppen van de golven in zee. Ik voelde iemand naast mij die pakte mijn hand zo liep jij dromend heerlijk met mij mee. Er fluisterde Iemand woorden in mijn oor goed moest ik mijn best doen om wat te horen. "Het is een droom vriend, een droom hoor. Ik moet je nu toch echt in deze droom…

ik verlang intens naar een teken van jouw liefde maar zie enkel je ontkennend gezicht de woorden die ik wil vergeten doorklieven mijn gedachten de woorden die jij vaak sprak waar ik van hield vervagen als in een niet beleefde nacht mijn liefde voelt als een eiland zonder aders naar je hart voor jou was het voorbij ik heb je ogen…

Was ik je 10.000 jaar eerder tegengekomen Dan had ik het wel geweten Dan had ik je naar mijn grot gesleept Om Sabelpoot te eten Dan had ik voor je vuur gemaakt Om je op Mammoetvel te verwarmen Knuppelde ik je zacht in slaap Met allebei mijn armen Maar helaas leven we nu En ben ik vergeten Waar mijn grot ooit was Joost mag het weten…

gevangen ben ik in de vuist van je hart bouw je een brug naar mijn ogen beantwoord ons het hoofd in de wolken en linkervoet in de hemel ik ruik je bloed ben hongerig naar je zijn vol littekens je huid die ‘k lik en ‘k laat niets toe anders dan liefde jij weent en lacht alles wordt lichter enkel wat zomervogels zijn nog gekwetst…

Je moet me niet zo ophemelen, dat hoeft niet. Jij hoeft bij mij niets, dat mag je niet. Jij mag alles, maar je hoeft niks. Zijn, vragen, doen. Ik ben maar heel gewoon, Ik vraag niks van je en wat ik doe is niks bijzonders. Aardig, aarde, waardig. Jij bent heel erg aardig, dus ben je ook, net als ik, van deze aarde, en hopelijk…

Ik moet je wat bekennen Met het schaamrood op mijn kaken Zou ik je nog eens graag willen kussen Je nog eenmaal liefdevol aan willen raken Je de wereld doen laten vergeten Op mijn vleugels neem ik je mee Samen zweven totdat we verdwijnen Het hieros gamos beleven met z’n twee Jouw liefde heeft mijn hart geraakt Mijn lippen hebben je doen…