mijn hart gebroken, gebroken door jou. En al mijn liefde verloren, verloren bij jou. Jij zou de jongen zijn, de jongen uit mijn dromen. Alles bleek anders. anders dan in mijn dromen. Het was beter zo, beter zonder jou. Geen last meer van al die mensen al die mensen tegen mijn liefde voor jou. Nu ben je gelukkig, gelukkig met een ander…

Het station is koud, maar droog De stoel waarop ik zit voelt koud Mijn wereld is veilig Mijn wereld veranderd Haar verschijning vult mijn blik Mijn boek leg ik weg Haar stem, zacht als honing Blonde lokken vallen zacht langs haar gezicht De middag gaat voorbij De avond gaat voorbij We lachen, raken elkaar aan Ik zie de blik in haar ogen…

Een gevallen ster, wens voor een ogenblik, wandelgang gevonden…mijlenver, een gezicht gekregen…onvergetelijk, zo ver weg en toch dichtbij… altijd die blik hou ik van jou? ...beslissing voor allebei… of een blijk van berouw?…

*** *** *** *** je lijkt nog zo dichtbij soms voel ik je naast mij alsof je naar me kijkt als mijn hand naar je reikt is er even helemaal niets en toch was er iets *** *** *** ***…

Ademen zal ik heel puur in de bron van je ogen Zoeken zal ik in de stroom van helder geluk de gloed van je verlangen Verdrinken zal ik in je meren klare spiegels dragers van een kostbaar geheim…

Lichamelijk ben je een pluimgewicht Zo fijn, zacht en breekbaar Maar smelten als een stuk chocolade dat te lang in de warmte ligt Doe ik keer op keer als ik in je mooie stralende ogen kijk Smachten om je zachte, fijne lippen te mogen kussen Doe ik keer op keer als ik naar je mooie hoofdje kijk Verlangen naar je lichaam als ik nog maar aan je…

Liefste Mag ik de ijsbloemen van je lippen smelten met mijn warme adem…

Door woorden op papier gevonden Door woorden op papier verloren Herinneringen verkreukeld Jij heb het niet als volwassene aangepakt Maar het heeft mij wel als volwassene aangegrepen.…

In een wereld geregeerd door woorden beweegt hij in een stil en kil bestaan, wachtend op leven dat niet zal komen, liefde, die alle woorden zou verslaan. Eeuwen had hij gewacht in zijn dromen op die ene die niet wilde bestaan; een prinses doorspekt met gouden kronen, die zonder woorden hem toch kon verstaan. De stilte die hem als de nevel…

Soms op dagen vol met regen Kom je opeens iemand tegen Met iets wat je raakt al is het nog zo klein Maar het vult Zo'n dag met zonneschijn…

Dacht heel even, het zal niet meer gebeuren, een moment, waarin ik verliefd zou zijn.... was de liefde ver te bespeuren, en mijn wereldje o zo klein... Voelde heel even, ze ziet me tóch niet zitten.. er is niets, wat ons samen bindt, heb heel even in je hart zitten spitten... om te ervaren, wat je écht van me vindt... Wist heel…

Kleine, dappere leeuwin, jij trotse Koningin Je sloopte lachend mijn onzekerheid en gaf mijn bestaan weer zin Je eerlijkheid, jouw recht door zee perfect gecombineerd met een karakter voor mij zo zoet als honing, kroonde je mij, zo enpassant, ook nog tot jouw Koning.…

‘s nachts ben ik rijk en verzwegen liggen woorden bij mij (mijn eenzaamheid verwarmt ze) nietige lijven die vlijen zich omhullen mij ‘s nachts (dat is maan dat is licht of klank op mijn huid) hun strelende tongen bewandelen mij (zij komen van buiten naar binnen over mijn lippen) dringen onaangekondigd in mij (mijn mond wordt droog) de holtes…

één paar aanstekers elk langs een kant van het bed de ma(a)n doet z’n werk…

Opstaan, werken, dingen doen, uitgaan, slapen. Dezelfde handelingen, dezelfde gebeurtenissen, alleen een nieuwe dag. Mijn huis vol met mensen, vrienden. Toch is ze leeg. Ik staar naar de televisie en voel me blij, maar toch ook verward. Ik denk diep na en merk dat ik juich en huil in mijn hart. Ik denk diep na en merk dat ik juich en huil in mijn…

Die bladstille avond in het tanende licht van de nazomer dook ze op uit het niets schitterde in mijn ogen even maar… heel even… Toch scheen het mij toe als was het moment dat ik haar aura omhelsde haar glimlach mijn hart verrukte even intens zalig als eeuwigheden van tijd melkwegen van schoonheid…

Door een zuchtje wind Knakte de boterbloem Van ’t zondagskind Jong, veel te jong Maar zo verliefd Op mij en de bloem Aangedaan, gekliefd Ze was enkel in haar hoofd Waar wolken stapelden En schapen zwart werden Enigszins verdoofd Ik zag dit alles op afstand Ogen traanden, echo’s zongen Ik zocht naar bloemen in ’t land We spraken…

sterrenvuur valt op het water windscheef als regen in stilte van de nacht plots het zingen van een accordeon haar adem onder jouw huid met schoenen in je hand geen vragen meer en ook geen einde stroomopwaarts dansen kersenbloesems ’t wordt lente in de twijgen tussen het donker van nacht en het blauw van de morgen vindt zich geluk…

jij, jij bent de oorzaak van mijn hartslag, jij bent de gene waarvoor ik leef, jij bent alles waarvoor mijn hart slaat, jij bent gewoon, gewoon... Mijn Schat!…

Mijn liefde is als een sprookjesverhaal Sprookjesverhaal, het verhaal met de prins Een prins is een man met een groot hart Een hart is een orgaan vol bloed en liefde Liefde is het woord dat je nodig hebt in je leven Leven is de toekomst in het licht Licht schijnt tussen de wolken Wolken, daar zweef je tijdens de woorden: ‘ik hou van jou’ ‘Jou…