Vanaf het eerste moment dat je me aan hebt geraakt wist ik dat het gebeuren zou die keuze was al snel gemaakt Het hoogtepunt met jou was een keerpunt in mijn leven nu is er geen weg meer terug kan alleen mezelf de schuld maar geven Ik geniet van elk moment wil het liefst steeds bij je zijn er is geen toekomst voor ons samen en dat doet…

Oké De nacht is gedaan De dag De nieuwe Breekt aan Wat zal het ons brengen? Geen enkel idee We hebben geen keuze MAAR WE DOEN HET ERMEE Het komt zo het komt Valt het mee? Valt het tegen? Geen enkele invloed Brengt het zon? Brengt het regen? Maar mijn liefde voor jouw Blijft nog steeds wat het is Het mooiste Het grootste En dagelijks…

Ik hou van je, ik verafschuw je. Je trekt me aan, je stoot me af. Ik vertrouw je, ik ben bang voor je. Jij raapt me op, je laat me weer vallen. Ik kan niet met je, maar, ik kan vooral niet zonder je.…

Haat gezaaid. Liefde ontworteld. Kloof geslagen. Uitelkaar. Hoop verdween. Geloof ging heen. Over bleef het fundament. Voor hoop bleek dat genoeg om met geloof er aan te bouwen. De kloof gedicht. Haat gezwicht. Liefde overwon.…

Kwetsbaar ben je Breekbaar je geheimen Als een ijl rozenblad zweeft je verlangen de zilveren vlinder achter je ogen In het avondrood sluimeren teder maar vaag de zoete flarden van je geur de zinderende liefde de droomtijd die je me gaf…

ik geef geen zier om het natuurlijk ontvouwen van vrouwen in de morgen medusa is er niks bij maar bij haar sterft zelfs de morgenzon die aan mijn zijde schijnend uit haar ogen herrijst…

Haar lange bruine lokken, vurig koppig en tegelijk zo zacht, Vanavond netjes, glanzend, boven haar schouders omhuld door zacht katoen - weerschijnen samen met haar jonge mooie kleren, en de glimlach rond haar ogen, de zachtste schittering in haar blik, mild, onrustig soms, vrolijk en met vrouwelijke kracht, is zij de Koningin van…

Al zijn we apart wij delen samen een hart.…

geef het maar toe – je rok heeft zeven vlekken en elke zoete kus proeft nog naar berg en dal, naar weide, woud naar lust en donkere plekken, naar nog zo veel en veel meer allerhande als dwerg en prins, die duw jij heel eenvoudig van het puntje van je troon, zo wit mijn vest ook is zingt warm daaronder blote huid tot hoon van wie mij spot…

jij.. je sloopt me van binnen.. Als ik je wat wil vertellen, weet ik niet eens waar ik moet beginnen.. Je doet iets met me.. zo onverklaarbaar.. Als ze dit liefde noemen is het soms echt onuitstaanbaar. Jij die mijn gedachten doet afdwalen midden op de dag of in de heetste strijd van de nacht.…

Ik wilde dat je praten kon, dan zou ik luisteren Ik wilde dat je horen kon dan zou ik vertellen Ik wilde dat je kijken kon, zodat ik je kon laten zien dat de wereld nog zo naar niet is. Ik wilde dat je voelen kon dan zou ik je aanraken Ik wilde dat je wereld groter werd in plaats van kleiner Maar ik neem je mee zolang niet…

Nergens krijg je het beter, want weet je, liefde is onbetaalbaar. Hoe laat de liefde zich nog voor ons vertalen bij de erosie. Buik en maag zitten voor, de billen vanachter je verstaat ze nooit. Reincarneren is toch over willen doen wat fout is gegaan.…

Hier ben ik dan Ik wist het wel te zeggen Ook waarom En hoe het uit te leggen Maar nu ik hier sta Met al die mensen Schieten woorden mij tekort ’t Is vreemd ’t Is onvoorstelbaar Maar ik weet nu wel Waar het aan schort Want… Ik wil gewoon weer Met je praten Niet óver jou Maar… Mèt je praten Jouw hand aanraken Met mijn hand Jouw lippen…

Je trekt een spoor van lente Je bent een dansende menigte Je won de zon en geeft nu licht Kus me tot ik stik, lief Hou mijn adem in Buig me langzaam om je heen En draag me tot ik slaap Leg me neer in wolken Los er samen met me op Leg me neer in wolken Kom er samen met me om…

Ik lig en jij bij mij Wij zijn eenvoudig waar We liggen waar om waar te zijn Je vleit je in mijn zij We liggen draagbaar Opgevouwen in het licht We liggen licht om waar te zijn En ik verdwijn maar Goed gestemd kom ik in waarheid om In de feitelijkheid van jou en mij In variaties op de tijd In de variaties op werkelijkheid…

Jouw ogen Lijken licht te stralen Jouw lach Is warmer dan het zonlicht Dat samen Is in elk geval Een goede reden om te leven Dus ook Als het eens tegenzit Hebben licht en warmte waarde En ben ik Aan het eind der rit Blijf 'k toch Het liefst bij jou op aarde…

Ha, daar is zij Zal zij blijven? Ziet zij Dat ik al geniet? Wat zij mij doet Kan 'k niet beschrijven Misschien Bezingen in een lied Zij brengt de warmte En de schoonheid Zij geeft het leven Meer dan kleur Ik hoop maar Dat zij lang zal blijven In dialect: "Ik goa d'r veur"…

Dankbaar voor dit gevoel dat speelt met mij onverwacht maar welkom als geen ander onaangekondigd, ongepland maar niet te verwarren … ik word verliefd op jou wil bij je zijn, met je zijn, jou zijn gevoelens golven en breken op de kust van mijn wil geen keuzes meer nu, te laat om te laten wilde plannen spoken door mijn hoofd een lichte angst…

het ochtendgrijs verhult jouw rustig slapend lijf het eerste morgenlicht toont niets van dat wat zichtbaar was in ‘t donker een lichte regenvlaag die koelt de wereld voor jouw venster en geur van passie, lust waait langzaam uit in dag die als een sluier zich nog niet echt lichten mag zo dat ‘k nog droom van jou en laatste nacht.…

maar lief schijn jij zo lief te zijn zo waar te zijn van mij zo raar is het zo lief te zijn zo onmogelijk lief als jij…