Mijn beste vriend, Ik schrijf je deze brief In schrome hoop dat jij mij ook mist. Een brief is wel een mooie alternatief Van het echte leven, is een soort van twist Tussen twee arme zielen, dat voor altijd zijn gescheiden Door al die obstakels en domme meiden, Van onze loten, die zijn net als lotterij. Wij kregen legen loten en alles is…

In het holst van de nacht belemmert dichte mist mijn zicht Ik moet opletten, alert blijven De aandacht verzwakt als de mist verdwijnt mijn ogen, gericht op de maan Ze is vol, volmaakt...net als jij…

Wat was ik bang je te verliezen, wat was ik bang, zonder jou te zijn, had het echt niet in de smiezen, ik deed mijn hart onnodig pijn... Wat was je lief om mij te troosten, wat was je lief, door er voor mij te zijn, kan ik nu jouw liefde oogsten, is mijn hart niet van porselein... Was heel even aangeslagen, zat er eventjes doorheen…

Lieve schat hoe zeer ik je wil het brandt zo hard maakt me haast bang de zon raakt je gezicht je ogen zijn gesloten de grootte van het strandlaken dwingt me tegen je aan geen bezwaar maar ik raak je lijf en hoe zeer ik je wil het brand zo hard heter als de zon hij laat je lippen fonkelen je glanzende huid glimmen glijdend langs de mijne…

Door jou ben ik blij.. jouw humor, jouw lach.. was het eerste mooie.. wat ik aan jou zag.. Door jou ben ik blij.. jij laat mij lachen.. en mezelf zijn.. jij zit voortdurend in mijn gedachten..…

als een doel een droom is met een deadline waar jij en ik door de mistige liefde verstoppertje spelen dan stuur je de toekomst waar erotiek door lusten wordt gevoed als jouw doel mijn droom is met grenzeloos gevoel en jij vol overgave mij in alle omvang toelaat dan kruip ik onder je huid en stroom ik door jouw bloed…

een zweem van rood op ‘t zwarte blauw is wat slechts blijft van dag die zich lichtleeg verft naar nacht de zee ruist ons eeuwig golvend zijn wee een ademloze vloed uit alle poriën jij, ik - na wilde liefdesdans neergevlijd op het nog warme zand.…

Ik voél dat jij er bent... in mijn hart en in mijn keel... loop ik over van sentiment, vormen wij écht één geheel... Ik wéét dat jij er bent, in mijn maag en in mijn hoofd... is er niemand die mij zo kent, was jij maar aan mij beloofd... Ik lééf,omdat jij er bent... 'k voel je van top tot teen, is er voor jou geen concurrent…

Mijn leven in onzekerheid is schijnbaar leven in aanhankelijkheid... en mijn verlangen naar jouw geborgenheid is een verlangen in alle hevigheid... m'n verlangen naar genegenheid, is 'n verlangen naar jouw aanwezigheid... mijn verlangen naar jouw schoonheid is 'n verlangen van begerigheid... en dit gevoel van afhankelijkheid…

als je kon was je weer een vlinder wit helemaal in 't wit je fladderde als je kon je dartelde boven lavendel blauw heel diep blauw als ik kon vond ik opnieuw de liefde uit licht ik omvormde licht tot goud ik sprokkelde schonk het je bladgoud voor de liefde nooit te oud…

en ‘k leg mij in de nacht kus zacht licht in jouw schaduw zing woorden in jouw mond en open ‘t boek opnieuw waar op pagina’s zich een blauw van dromerig slaapstof heeft gelegd en ‘k schrijf met warme zucht niet enkel wat sonnetten op de huid maar met mijn lijf ook ‘t paso doble ga weg en toch blijf ik wachten op cimbaalklanken die uit het…

Waar lucht niet is maar wel gedachten zijn en liefdevol verkering de motor is voor liefde be- leven samen dan telt elke minuut en is elke blik er één van jij en ik niet alleen nu maar elke dag is het voor haar daarom geen vraag of ook zij morgen met jou- de liefde - graag, samen opstaan mag.…

Het regent Alsof de wolken het ook zat zijn Ik mis je Maar voor dit gevoel zijn woorden te klein Daarom maak ik er voor jou een einde aan Ik stop met dit gedicht om in het 'echte missen' over te gaan…

Waarom is de liefde zo moeilijk, Zo moeilijk te begrijpen. Gevoelens die steeds maar heen en weer jagen, Door je hele lichaam. Geen mens die ze kan zien, terwijl ze smeken om gehoord te worden.. Konden we maar in het binnenste van iemand kijken, dat zou een boel verwarring voorkomen..!…

net op tijd. pen van het papier, want wat ik voel voor jou, beschrijf je niet op zo'n manier...…

De dag is eindelijk aangebroken, voel een rilling door mijn lichaam gaan... heeft de nacht zich uitgesproken, om je weer éven aan mij af te staan.... Weet je wát ik graag zou willen? Gewoon voor één enkele dag de nacht te zijn... om je uren vast te kunnen houden, je te koesteren in de maneschijn... Maar tevergeefs, kan er niet…

Liefde moet ergens heen. Naar iemand waarvan je zegt: Dat is hem.. dat is degene waarvan je weet dat je het ook weer terug krijg. Een jongen die je accepteert zoals je bent, en niet zoals hij zou willen dat je was. Een jongen, Die om je geeft en altijd voor je klaar staat. Is dat nou teveel gevraagd?…

Ik werd vanmorgen wakker kon nauwelijks m'n bed uit komen strompelde de trap af ik zag haar afgelopen nacht sinds lange tijd weer in mijn dromen Ik verviel in die tijd met haar dat leven, die vijf en een half jaar met elkaar gedeeld Een verloren gevoel als een film heb ik de beelden in terugverlangende gedachten afgespeeld Ik greep…

Bla ! Zeg ik dan Wat moet ik anders ? Rabarber vind je vies ! Verder niets te zeggen Behalve dan, dat de wind zomaar je wilde haren door mijn gezicht blies…

Met jou wil ik ‘s ochtends ontwaken je lippen al vroeg op de dag smaken Mijn handen op je warme zachte buik terwijl ik met mijn ogen dicht aan je haren ruik De warmte omringt mijn hele lichaam je vingers bespelen me heel zorgzaam Langzaam trek je me dichterbij dit is een heerlijk moment voor ons allebei…