Ik voel dat je vecht Vecht tegen je zelf Je bent hier Maar je bent er niet echt Kom hier in mijn armen Je luistert naar mensen Die me niet mogen Fluisteren in je oren Ga weg bij die vrouw Ze blijft je niet trouw Ik voel dat je twijfelt Je wilt niet het niet uiten Maar toch is het gif En stroomt bij je binnen Vernietigt je liefde…

Ik hoor je stem en zie jouw lach Ik was betoverd de eerste keer dat ik jou zag Ik voel mijn hart en droom over jou Je bent voor mij een wonder van een vrouw Ik luister naar mijn verlangens en koester dan een stille hoop dat ik ooit op een dag door jouw gedachten loop…

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt soms lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal spreken wij alleen door zullen gaan dan toch is…

Vannacht werd ik wakker, Van een engel die riep: “Word wakker, word wakker! Anders zink je te diep.” Toen ik het niet snapte, En vroeg wat ze deed Zei het engeltje dat ik bijna, Verdronk in mijn leed Ik had teveel zorgen, Dacht veel te veel na En toen zei het engeltje: “Hup dan, ga!” Ik snapte de hint, En ging vlug naar…

Door verdriet vermoeid had vechten geen zin met het sluiten van m'n ogen stapte ik een andere wereld in We keken elkaar aan als aan de grond genageld bleef ik staan jouw ontwapende lach in zich de blijdschap van een zonnige dag ik keek van je af ineenkrimpend....laf Als sneeuw voor de zon gleed de grond onder mij vandaan mijn hand grijpend…

Geen woord teveel hoop ik dan maar of 1 gebaar of oogopslag maar voelen laat zich niet verwijzen en plant zich schaamteloos voort richt zich op zeldzaamheid dat immer luistert en vertaalt een andere taal spreekt de taal van het altijd verstaan.…

jij bent jij en ik ben ik ik wil je leren kennen niet nu niet hier op dit moment, want weet je? ik ben zo bang dat ik je dan niet aardig vind je vriendin…

Ik wil verdwalen in jouw mooie blik Elke keer als ik in jouw ogen kijk..geeft het me een kick Die schok, die kriebels..een hemels gevoel Ik kan niet verwoorden wat ik bedoel Een kleine aanraking en.. m'n hele wereld draait op z'n kop Je blijft me gek maken..m'n gedachte zegt stop! Maar m'n lichaam en gevoel wil meer Wat je doet dringt diep…

Zomer,zon,hitte,bos,heide Twee harten,twee zielen,een gedachte Gierende hormonen,zoekende ogen Bosbessen,gras,bomen,stilte...... Hertenbed,zinderende lichamen Samensmelting,ontlading,bevrijding Geluk,tevredenheid,eeuwige liefde…

Als ik even denk, dat het weer niet goed gaat En jij weer alle rare gedachten uit mijn hoofd praat Jij die mij dat fijne gevoel weer geeft Jij die naast en in mij leeft Jij die zegt dat je begrijpt wat ik voel, maar dan toch niet weet wat ik bedoel Jij die met mij mee leeft, en me zoveel liefde geeft Liefde die ik soms niet verdien, maar dat…

Liefde hoe kan ik je benoemen. Is het die kriebel in je buik? Het kloppen van mijn hart? Rode wangen van verlangen? Liefde hoe kan ik je benoemen. Is het de angst, de pijn? Het wachten op ? De tranen die gaan vloeien? Liefde hoe kan ik je benoemen Is het de blijdschap? Het hopen op? Het glimmen van jouw ogen? Liefde hoe kan ik je benoemen…

Weer die onrust in mijn donder weer dat jagen in mijn lijf waarom ben ik niet wat blonder scheelt mij toch een hoop geschrijf ! Gedachten door denken en door dichten zal dat ooit eens overgaan ik weet 't, het moet de geest verlichten tot de woorden er weer staan Een wandeling, de golvende zinnen de storm, de honden, het zand en de kust…

We zijn in balans als de krachten van de natuur... en samen zijn we net zo sterk... Misschien ben ik daarom momenteel zo uit evenwicht... Ik mis je...…

Niet wetend wat jij voelt, hoe jij dit alles hebt bedoeld. hoe jij met mijn gevoelens speelt, en hoe jij je daarin nog niet verveelt. Ik wil je zo graag duidelijk maken, dat jij me hebt weten te raken Dat je een plekje hebt in mijn hart, en dat je me steeds meer verwart Nu nog de woorden zien te vinden, om jou voor altijd aan me te…

Van dauwdruppels in het ochtendgroen tot de sneeuwvlokjes die als waterbellen langzaam neerdalend in een winterplas op jouw grijze pluisjes wachtten. Zo veel als de bomen en hun begroeide takken mij wisten te vertellen van deze waarheid; zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken zwijgende…

slapend wakker worden in je droom vannacht die je vertelt zonder woorden over alles en toch niets opeens beseffend wat er is gebeurd sterren als kristallen in je hart het is toch uitgekomen...…

Die moeilijke woorden ze lagen op mijn lippen maar geen mens die ze hoorde Kon ik ze maar zeggen had ik maar het lef om alles uit te leggen Maar ik blijf stil hou mijn mond goed dicht hoewel ik van binnen gil Ik kon het nog niet maar eens zal je weten waarom ik hem verliet…

Je kent het wel, Zoet zweven die beestjes rond, In alle kleuren en alle maten Soms echt niet meer gezond Je loopt over straat, Zonder dat je je voeten voelt Je blik in het oneindige, Een gevoel wat maar door je buik heen kroelt Ik gil tegen de vlinders in m´n buik dat ze niet steeds dezelfde rondjes moeten vliegen Maar als ik er geen gehoor…

Wanneer ik naast me kijk Dan word ik gek Niet van geluk of liefde Maar van die lege plek De plek waar jij gisteren nog lag En waar ik mij veilig voelde Zeiden we met veel verdriet gedag Het was voor het eerst Dat we beide hetzelfde bedoelden…

eenzaam was zijn leven verlaten door een hart ogen verborgen tranen hij huilde ze elke nacht emotie ging verloren levenszin verdween verwoest waren zijn dromen de dag geluk verdween tot ongeremd verlangen zijn hart vulde met hoop de drang om weer te leven verborgen lag in jouw schoot…