Waag het niet mijn hart te zijn ik mag het niet verliezen vrijheid heb ik in mijzelf ik wil geen ander worden Want mijn hart dat gaat tekeer voor al mijn eigen wensen plaats voor twee echt is er niet dus als mijn hart moet kiezen… Tracht toch niet mijn hart te zijn je kunt zoveel verliezen gevangen in een ander mens je moet jezelf maar…

het dagelijks verlangen van je zachtheid om me heen ia als een droom blijven hangen ervaar ik telkens weer bij het sluiten van mijn ogen ontwaar ik nog jouw beeld voel ik de warmte van je adem die mij zo zachtjes streelt wil je nog wel dromen als je wensen zijn vervuld het beeld je weet te raken dit hart met liefde vult al waak ik…

Het leven is hard, zeg je, En met de Zachtste strelingen wrijf je de traan op mijn wang naar een andere dimensie. Het leven is hard, zeg je, Maar ik voel Hoe de zachtheid zich in me verspreidt. Een warm gevoel tintelt door mijn buik, mijn armen, mijn hoofd, En blijft hangen op het topje van mijn neus waar jij net je allerzachtste…

Ik hoef niet meer te zoeken Heb gevonden wat ik zocht. Heb het vechten kunnen staken het was om niets dat ik vocht. Want in jouw armen ben ik veilig Niets kan mij nu nog raken. Ik heb gevonden wat ik zocht dat ben jij.…

in het kluwen van liefde omhels ik je hart onstuitbaar verlangen bezorgt mij de kracht om te zijn wie ik ben wat ik wil zijn gewoon als een lied één enkel refrein dat breekt met zichzelf bevrijd in verlangen zoekt naar het zijn in het lied van je hart…

Mijn hart heb ik verloren Maar het is niet zoek geraakt Het is gewoonweg gestolen De zoektocht is gestaakt Want ook al vind ik haar terug Ik krijg haar toch nooit met mij mee Ze heeft het nu zoveel beter Dus gehoorzaam ik haar gedwee Mijn allerliefste liefste Dit was dus het motief? Nu zal ik altijd de jouwe blijven Jij, jij...hartendief…

zij leest mijn gedichten niet met andere ogen maar met een ander hart zij zoekt de liefde in elk woord neemt elke letter apart zij kust de avond in elk epos alsof alleen voor haar geschreven zij ziet hem op het witte paard dravend in haar dromen zweven haar vingers herschrijven elke zin om overal en nergens te verdwalen zij diept de peilloze…

In de stilte na stormen Fluistert wind je naam Spoelt regen weg mijn zorgen Vond ik reden van bestaan ontwakende zon jij lacht in de morgen laat mijn wereld stralen elke nieuwe dag jij werd licht in mijn donkerste dagen schonk rust in mijn onrust bracht storm tot bedaren verjaag de wolken die mij omknellen doorbreek de twijfels…

De kleuren die je straalt hebben alles in zich van goed tot kwaad alles tussen liefde en haat Doordat de zon de regen kruiste is alles even weg en begint het opnieuw Die kleuren spreken geven innerlijke rust en onderaan die boog heb ik je net gekust…

Ik durf mezelf niet geven. Ik durf mezelf niet open te stellen. Ik durf jou de waarheid niet te vertellen. Waarom wil je samen met mij door het leven? Ik ben bang om te worden gekwetst. Ik ben bang om mijn leven met jou te delen. Voor mij ben jij één van de velen. Al die leugens, er wordt teveel gezwetst. Ga weg, alsjeblieft! Laat mij alleen…

Zachtjes klettert de regen op mijn schone ramen. Waren wij nu maar onder deze dekens tezamen. Helaas, het lot trof ons dat jij in Skippy-land zit. Liefde kent geen afstand, maar het blijft een flinke rit. Ik hoor jouw liefdevolle stem via een telefoonlijn. Het is een huilende stem en dat doet mijn hart pijn. Ik lees jouw gevoelens en gedachten…

Opeens schoot er een bliksemschicht naar benee. Mijn stabiele leventje was over. Mijn hart werd getroffen, het was zover, Ik wist het zeker, deze vrouw nam mijn hartje mee. Bang om op de roze wolken te vliegen. Nooit meer in mijn veilige haven kunnen aanleggen. Altijd stoere verhalen moeten zeggen. Tegenover jou hoef ik niet meer te…

Geef mij een gesloten brief ik zal hem wel bevoelen en zachtjes leggen op mijn borst maar open maken niet Koester de verzegeling die een belofte meedraagt zoals jij blijft hij een geheim een nooit gekende schat…

ik ben zo graag jouw tedere vent, zo’n man die altijd bijna vrouw is die dagelijks een mooi woord bedenkt, trots als jij weet dat voor jou is. vind het zo fijn dat jij hier slaapt en daarmee toegeeft dat ik jou ken en als je straks naast mij ontwaakt ben ik intens blij dat ik mij ben… ik wil voor jou de liefste zijn jouw geloof in alle mooie…

melodie in harten tijdloos en zacht verglijd in liefde als eindeloos refrein samenzang vol pracht passie in een lied harmonie in harten woorden hoort men niet ritmisch verlangen naar een zwevend gevoel drijf op de golven van dit liefdeslied…

Ik geniet van je kusjes, teder, lief en zacht de me iedere keer opnieuw, beroeren, met heel veel kracht. Vaak zijn ze kort en snel, Maar ook stiekem en impulsief, en jouw mooie sprekende ogen, die dan zeggen: ”ik heb je lief”. Het liefst neem ik je dan in mijn armen, wil dan eigenlijk niet meer gaan, en je al helemaal niet in je eentje…

Het wordt winter nu. Het wordt kouder. Alles verkleurt en wordt weer ouder; je handen witter, je haren bruiner; de plant wordt kaal en de boom staat schuiner. Maar je ogen, je lentegroene ogen hebben die van mij nog nooit bedrogen.…

mag ik jou bekoren troosten bij verdriet zijn wat is verloren de traan die je verliet ben ik verlangen jouw wens in dromen een zucht in stilte dat innig gebaar je ster in de nacht een eindeloos verhaal zon na regen geborgenheid prille liefde zweef van verlangen laat je bekoren heb me lief…

ik zing mijn hart dichter bij jou ik heb je zo lief zo verschrikkelijk lief het geluk lacht me toe als nooit te voren in jouw armen wil ik me warmen…

Wat is van iemand houden, is het trouw zijn voor het leven? Of is het een onbeperkt vermogen, om de ander alles te geven? En dan geen materialisme, maar dingen die je diep raken, zoals verliefd worden of een slippertje, is daar iets van te maken? Kun je iemand vergeven, waar je alles mee hebt gedeeld, als hij of zij je heel eerlijk vertelt…