Ik leefde in de wanhoop In een eenzaam ik Zonder liefde in mijn leven Tranen vielen druppelsdik Zat gevangen in mijn warboel In een spinnenweb vol draden Want ik was niet meer ik Mijn geest, te emotioneel beladen Maar de tijden zijn veranderd Ik vecht en breek me vrij Want iemand deed me beseffen Deze wereld is ook van mij!…

De afdruk van jouw kus brand op m’n lippen, of brand m’n geweten? Ik kon nooit de ware voor jou zijn. Zelfs toen je dacht dat ik het wel was, heb je me nooit met die passie gekust zoals je nu deed. En dit……..waarom nu? terwijl je met haar bent. Het was toch echt jouw kus die je aan mij kwijt moest, ik vond het ook leuk. Het was ook maar…

Je handdoek hangt nog naast de mijne, nog even laten hangen……… Nog even terugdenken aan hoe leuk we het hadden, hoe leuk we het nog kunnen krijgen…… Ik mis je, ik mis je als je bij me bent. Wanneer we samen herinneringen naar boven halen, wanneer we bedenken hoe onze toekomst eruit ziet. Op zulke momenten mis ik je het meest, niet als je…

Ik zie ze zitten op het strand Dat ze verliefd zijn ziet iedereen. Ze lachen en kussen in het zand Vergeten alles om zich heen. Ik zie ze lopen langs de zee Hij slaat zijn arm om haar heen Dat zit wel goed tussen die twee Hun geluk houd ze bijeen…

Ik heb niets meer te geven Want alles wat ik gaf Was voor jou te weinig Niet compleet en ook niet af Ik heb niets meer te vragen Wil ook geen antwoord meer Want ik wil niet meer geloven In de leugens van weleer Ik was een meester in vergeten De waarheid werd vrolijk ingekleurd Ik heb mezelf steeds bedrogen Mijn geweten voorgelogen…

wandelen door diepe dalen klimmen naar de ochtendzon in een web van liefde verdwalen denken dat het niet meer kon heel onverwacht in mijn leven een gevonden diamant denken het duurt maar even schuif je gevoelens aan de kant een vriend om mee te praten hield geen rekening met mijn hart nu zou ik alles verlaten en gevoel zo heel.... apart…

Het was deze ruigte tussen jou en mij: emotievolle woorden, hoorn op de haak. Was het een ruzie op berghoogte, gletscherijs, was het eeuwige sneeuw? Wat het ook was, laat eerst de regen komen en dan spreekwoordelijk de wisseling van licht, de bron.…

zenuwachtig een beetje blozend nee, niet denken zeg het nu 'mag ik... een hand van jou?' geborgen warm voor eeuwig…

Terwijl ik het water beroer En de kringen verschijnen Mijn gedachten in oproer Om in lucht te verdwijnen Zie ik jou helder als kristal Met je lieve,zachte gezicht In een rimpelige lichtval Door de waterspiegel belicht Even heel even weer samen Wat een onverwacht cadeau Ik kus het water vol overgave En fluister,het is goed zo…

Geen woorden kunnen zeggen wat ik bedoel Jij bent mijn koningin Jij bent de zon van mijn gezin Geen woorden kunnen zeggen wat ik voel Geen foto's kunnen laten zien wat ik bedoel Jij bent het allermooiste plaatje Jij bent mijn bovenbeste maatje Geen foto's kunnen laten zien wat ik voel Al kon ik het alleen maar zeggen Hoefde ik het niet…

Je bent te jong om voor te huilen, nog veel te vroeg, nog niets gedaan. Je bent te jong om bij mij te schuilen, en veel te ver van mij vandaan. Maar als je later in dit leven, Meer dan vriendschap van me wil Zal ik dat geven, want dat maakt dan het verschil Je bent te jong om aan te hechten, nog veel te kort in jouw bestaan. Nog veel…

Kom een stapje dichterbij En sla je armen om m’n lichaam Breng je hoofd naderbij En leg je wang tegen de mijne aan Af en toe stevig aandrukken En een diepe ademzucht Voel de warmte om ons heen Voel de liefde in de lucht Zachtjes je nek strelen Met een kus bij je oor Dat zal je nooit vervelen Daar doe ik het dan ook voor Vergeet even…

Mijn gedachten staan niet stil, zelfs 's nachts heb ik geen rust. Het begon allemaal in april, nadat jij me had gekust. Wat ik niet had voorzien, overkwam me toch. Ik voelde me weer achttien, dit gevoel was geen bedrog! Ik was de kluts kwijt, wat de kluts ook moge zijn. Genoot volop van jouw aanwezigheid, alles voelde zo goed en zo fijn…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

ik houd van mooie rode licht gezwollen volle lippen als ze lachen als ze praten als ze niets doen maar vooral als ze niets laten…

Ik kwam je vanmorgen tegen op weg naar school met de fiets En dacht: dit wordt vast m'n geluksdag, dit is al het begin van iets Ik wist niet goed wat te zeggen, zeg op zo'n moment toch alles verkeerd Dus vroeg ik maar iets in de trant van: "Heb jij je huiswerk goed geleerd?" Mijn knieën knikten en ik was rood van oor tot oor Eindelijk sprong…

Schat, je ogen zijn zo mooi, je huid is o zo zacht, je glimlach doet me trillen, je tanden glimmen in al hun pracht. Waarom ben je toch zo mooi, van binnen en van buiten, ik vind dat niet alleen, hoor al die mannen naar je fluiten. Maar zij roepen je voor niks, je houdt alleen van mij, we horen bij elkaar, dat maakt me superblij.…

Ik kan alleen maar hopen dat god ons in een ver verleden en in al zijn scheppingsdrang gescheiden heeft met alle liefde en dat het jouw bestemming is evenals de mijne om snel weer tot elkaar te komen op het heilige kruispunt der lotgenoten.…

Aarde waar wij zijn geboren Geboren onder het teken van liefde Liefde als warm en helder licht Licht helder als de mooiste ster Ster aan de grenzeloze avond Avond die we voor altijd delen Delen wij geliefden Geliefden die elkaar liefhebben Liefhebben door de nacht Nacht als hemelrijk in de ochtend Ochtend iedere dag Dag na avond in de nacht…

Telkens als ik jou zie staan, vliegen de vlinders rond, Ik durf het gesprek niet aan te gaan, en open alles, behalve me mond. Ik kan niet tegen je praten, het lukt me telkens niet, maar kan je ook niet loslaten, en zit elke keer weer met vedriet. Zou jij niet de eerste stap kunnen nemen? misschien dat dat dan gaat, dan kunnen ze dat niet…