laat me vliegen zonder vleugels land oppervlakkig in mijn bed van leugens zonder je te bezeren streel ik de tijd zie ons in je ogen in zwarte veren van spijt…

Buiten zo grillig ijzig koud overladen in een wit tapijt, verwarmt door jou mijn hart, ware liefde ik was het kwijt. Lente ontspringt zacht in mij wanneer jij naar mij glimlacht, diepe intense gevoelens ontluiken, ik heb er vele jaren op gewacht. Zomerse vurige ontbrandingen, laten mij zijn in wie ik wil zijn, onze liefde puur laten stromen…

Er is eens...... in een late namiddag het licht op zijn mooist Het schijnsel alsof nog niet overschaduwd. Peutertje speelt met zandlopers wankel loopt ze de wereld in. Vrouw nadert haar naam roepend; dochtertje, dochtertje!! Een verbintenis lijkt zich wederom te herstellen. bliksem doorkruist. Onverwachte verstoring; Laat de…

Vergeet de pijn, vergeet de warmte of de koelte, vergeet de stilte en de kilte, vergeet de drukte maar vergeet niet al die tijd, hoeveel ik ongelofelijk verschrikkelijk van jou hield.…

Toen ik jong was besloot ik een eed af te leggen die de naam liefde droeg. Ik was jong onschuldig en ging op weg. De afleiding werd een verleiding en daarmee begon het gevecht, waarbij ik zo vaak verslagen werd. Ik likte mijn wonden en hoopte dat ze zouden helen. Ik droomde mezelf een droom en zag dat kind wat ik ooit was, een kind op weg op dat…

Mooie benen en prachtige haren in een verrukkelijke zonneschijn Ik schatte haar op zestien jaar en de schoonheid stapte uit de trein Mooie benen stapten uit de trein zachtjes landden ze op ’t perron In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn ik zei jurk, doch bedoelde japon Mooie benen, zo dicht langs mij dat ik ze al zowat aan kon raken Ik…

Ze is kristalhelder Liefde het grootste wat gegeven kan worden, ontstijgt onszelf Ze is groter dan wij kunnen benoemen Soms zo fragiel, zo dun, zo ijl maar zij is ten alle tijde de parel Liefde wij roepen naar jou, kan je de woorden niet verstaan? Wanneer ik verstoken ben van jou voel ik me zo alleen De wereld lijkt dan een plaats waarin…

Langzaam verlaat het bloed mijn lichaam, Ik weet niet meer hoe, alleen dat het komt door jou De eerste wond ontstond, toen ik voor jou niet bestond Je liep zo langs me heen, zonder om te kijken Je zag geeneens wat het met me deed En hoe ik leed, je vermeed mij en mijn gevoelens Zelfs toen ik zei dat ik zo veel van je hou, Je zei nooit zal…

Ze wist het nog heel goed omdat het een zaterdag was. Vader ging elke week naar de markt en een enkele keer daargelaten ging zij altijd mee. Deze zaterdag was het zo koud dat vader eigenlijk niet wilde dat ze hem vergezelde. De ijsbloemen stonden dik op de ramen. Uiteindelijk kreeg ze zoals meestal haar zin en ze werd helemaal ingepakt…

onbekend nog voor mij alles nog te ontdekken en toch mist het al onbekend bemind de mist trekt op onbekende... zie jij hetzelfde?…

Hier in dit huis in mijn aanwezigheid en nabijheid liet ik telkens weer een kaarsje voor jou branden. Een licht om je welkom te doen heten. Ik houd een licht, warm en brandend... om jou te doen thuiskomen: delen, met elkaar, onze diepste dromen. Als ik twaalf kaarsen ontstak... was dat om jou de liefde van mijn hart te laten weten, om…

getwijfeld dit gedicht te schrijven omdat woorden soms verwoestend zijn tóch besloten woord te houden bleef ik vrij van veel chagrijn doch wat ik zoek zijn warme zinnen die iets zeggen over jou en mij verleiden weer te geven hoeveel ik werkelijk van je hou…

Ben verdwaald in mijn dromen Je laat mij je herkennen Ik voelde de samensmelting Onze ogen die spreken Een diep intens gevoel Een halve woord is al genoeg Samen een gevoel mijn spiegelbeeld Je was mijn engel mijn beschermengel Mijn ware de ideale metroman was je stempel De enige die al mijn emoties naar boven haalt Was ik maar…

Als je eenzaam bent, vannacht fluister dan zachtjes door ‘t stil Je hoort mij dan wellicht zacht zeggen dat ik je weer terug wil Als je je eenzaam voelt o schat fluister dan zachtjes uit ’t raam Tegen ‘t stil en fluister dan dat je verdrietig bent plus eenzaam Als ‘t eenzaam voelt, mijn lief fluister dan stil tegen de wind Dat je spijt…

ik werd vanochtend wakker geen vuiltje aan de lucht de geur van lavendel ik slaakte een zucht het geluid van de stilte zat zacht in mijn hoofd want ik had mezelf vandaag weer jouw liefde beloofd want alles wat jij zegt en doet…voelt goed open je ogen want waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei en waarom maakt de sneeuw…

Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk Recht in jouw gezicht Ik leef nog De straten met jouw naam negeer ik ’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang In het donker Voor spinnen Mijn banden plak ik zelf Samen de zonsondergang bekijken is cliché En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…

Weerloos was ik, toen ik keek in de poelen van haar ogen Haar ademhaling voelde, en het krullen van haar lippen zag. Weerloos en wezenloos van haar spontane lach. Verbaasd dat een zo lichtvoetig wezen mij optilde. Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing wat niet meer voorbij zou…

ik de ogen van de trein jij het station waar ik moet zijn…

Vaak, als ik geen gedichten schrijf, dan denk ik aan jou aan de liefde die tussen ons bestond en aanwezig was, merkbaar, en volgens mij nog steeds bestaat want jij bestaat in mijn hart en ziel, en ook waarvoor jij staat en bovenal nog wie jij bent, zo vredig en liefdevol als ik jou heb gekend.…

Een nieuwe liefdevolle start, zachtjes klop ik tegen jouw kloppend hart. Proberend je ritme niet te verstoren. Alles in mij op nemen om jouw ziel te mogen horen. Jij voelt zo waardevol voor mij jij bent het, wie ik wil aan mijn zij. Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst en vlij me tegen je aan. Tot het aller diepst zou ik met jou willen gaan…