Beste mensen, klits klets klanderen echt waar de wereld gaat veranderen, luister, klink klaar klontje iedereen heeft wel een hondje. Maar waar blijft de trotse gorilla wat doen wij met de chinchilla, waar blijft de orang-oetang wij mensen moorden al zo lang. Ook de ijsbeer krijgt het zwaar met de walrus zijn wij nog niet klaar, de bevers…

De avond heeft een gezicht van onbevangen dromen in de schaduwen die glimlachen zoals ze wachten en niets vragen wat alleen schaduwen wensen als ze uitdoven of een verlossing willen die de werkelijkheid zijn schaduwen ontneemt en alleen na een maagdelijke avond hen weer hun hopeloze schoonheid teruggeeft.…

Met gebloemde pijlen sieren je takken in ongekende schoonheid aan je stam en zet je de lente in vuur en vlam oogverblindend mooi gekleurd in karmozijnrood…

Elke vogel zingt zijn eigen wijs Het is een feest om te horen! Het klinkt als muziek in mijn oren. Het is een lieve lust! Ze gunnen zich geen rust. Ze fluiten op de takken van de bomen tot de donkere avond gaat komen....…

Zittend bij de beek met onze blote voeten in het water water zo helder dat wij de zandheuveltjes konden tellen, zagen wij die milde zonnige dag in alle rust even later vissen zwemmen die schenen ons iets te willen vertellen. Verrast, wij keken beiden in die sprekende vissenogen wilden graag weten wat zij ons toch wilden gaan zeggen, zo kwam…

Als in de herfst het hoge beschermende bladerdak dwarrelend, of door de storm wordt weggeblazen, loop ik graag stil in mijn eentje op mijn gemak door het bos tussen speelse konijnen en de hazen. Op mijn gemak geniet ik van de vele bonte kleuren gekleurd, kwistig gepenseeld als een overvol palet, ik geniet ook intens van de vele opstijgende geuren…

Er zit echt waar, een roodborstje in ons voederhuisje de koolmeesjes komen vooral graag op de nootjes af, ook die prachtige groenlingen zijn met velen aanwezig op de grond scharrelt daar tussen het zaad een muisje. Ik kan zo uren zitten turen naar dat fladderend gedoe hoe zij scharrelen in het huisje en vliegen af en aan, of al pikkend aan de…

Met je zilveren licht en je warmte heb je de aarde en ons weer gepamperd waarvan iedereen zo genoot Nu je stralen zijn getemperd kleur je de hemel met je warme gloed, oranjerood en je langzaam zal verdwijnen achter de horizon en in de prille morgen je stralen opnieuw uitbundig zullen schijnen O, heerlijke zon, jij bent een onuitputtelijke…

Rododendrons violet sneeuwwit en bloedrood viooltjes blauw en geel primula's en margrieten geraniums aan de muur bosanemonen wild en frêle vergeet-mij-nietjes lelietjes-van-dalen 't is straks weer mei het maakt mij blij…

De knoppen springen open van allerlei soorten bomen. Alles gaat ontluiken, de bloemen gaan weer ruiken. Wat is de natuur toch mooi met die prachtige bloementooi. De aarde straalt in de zonneschijn! Wat kan een mens dan gelukkig zijn...…

Ik loop door de straat, en zie dat de zon opgaat. De zomer komt eraan en je ziet alle bloemetjes al open gaan. Alle dieren staan weer buiten en je hoort de vogeltjes fluiten. De zon begint fel te schijnen en alle wolken verdwijnen.…

Veelkleurig de tuin of is het eerder kakelbont blauw geel wit en rood oranje voert het woord…

Heel de winter, kwam ons "Japie" bij ons eten, heel gezond. Bij ons oudjes op het pleintje, at hij steeds zijn buikje rond. Nu de lente is gekomen, gebeurt er iets, wat ons niet zint. Wie kon ooit zoiets bedenken, onze "Japie" wordt bemind. En het blijft ons maar verbazen, het is onze eer te na. Niemand had dit ooit verwacht, onze…

nog huppen argeloos de lammetjes varen vriendelijk wiite wolken langs dat ongemeten blauw geleid door stroming van wispelturige wind zullen bloemen en bijen weer sjansen en dansen tegenwicht voor al wat drukt…

Kolderiek periodiek (nr. 39 uit een reeks van 100) Een oom zit met zijn neefje naar het journaal te kijken. Zegt het neefje: "De natuur is mooi hè, behalve als je in een Tsunami zit...!"…

Bosanemonen kwamen wonen in mijn tuin zomaar zonder meer 't was wel even wennen aan dat ongewoon vertoon…

Nevel en mist mysterieus gezicht langzaam zweeft het boven de aarde als een zeepbel spat het uiteen het blijft een wonderlijk fenomeen de zon laat dit sprookje verdwijnen die wil vandaag ongehinderd schijnen.…

In de sloot dag in dag uit een dode zwaan. Gister een kraai. Zwart op wit.…

Het was mooi geweest overal groen bloemen water en bergen om u tegen te zeggen. De tand des tijds oordeelde anders. Droogde de beddingen, sleet de flanken tot boosachtige schimmen. Het water was verdwenen de aardkorst vervelde verloor haar vlakte vertoonde barsten. Regen kon de bodem niet meer likken er kwam geen druppel meer.…

In wolkenloos blauw opent de dag met zonnelicht en morgendauw zingen de vogels hun liefdeslied en eendjes nog even soezen in het veilige riet Onzichtbare wind maakt rimpelingen in het meer waarop zonnestralen schitteren en als vuurvliegjes dansen op en neer Bomen beginnen al te kleuren in tere tinten groen Narcissen staan te geuren in…