Uit het kerkje klinkt een graduale ver gedragen over het veld. Zie daar toch die geploegde akker, glinsterend de vette klei, in elke voor nu wakker, wachtend op het volgend jaargetij. In het hoek - ineengedoken - drukt een patrijs zich bangelijk neer. Daarnaast een trotse reiger poserend als 'n rijzig heer. En aan de rand van zijn land…

Elke dag zijn er weer wonderen die wij als mensen mogen aanschouwen bloemen die weer knopjes laten zien en straks de vogels die nestjes bouwen Elke dag zo'n wonder te mogen beleven wat je als mens bijna niet kunt vatten die hele kleine dagelijkse dingetjes het zijn voor ieder mens toch ware schatten We zien de lente zachtjes nader komen…

goden vlam op mijn balkon in jouw bloem zingt de zon in jouw hart weent de nacht velden vol met gele pracht stengel als een wachter met kostbaar bloemenschild reuzen hoog van den akker in de hemel opgetild daar de zon nog was verbleekt bent gij in een kas gekweekt kijk naar mij en ik naar jou als je einde komen zou bewaar ik je…

Springspelend water over oude steen Zilverspattend tussen groene moskussens Vloeit de stroom, zoekend naar de snelste weg Ergens en nergens, kabbelend gaat het heen Het water is de baas, alles wijkt, berustend De brutale IJsvogel duikt op van een visgevecht Zijn blauwe verenpak een flitsende droom Wortels van de oude wilg, staand aan de rand,…

Water, nu ik naast je woon... ...hoe zal ik 't zeggen? Rivier die je bent, stroom op, stroom af, kolk, vloed, eb en weer vloed, wat 't met me doet, zien alleen de vissen. Zilveren deken, zo achteloos, zo zuiver, (al ben je vervuild) vervuld ben ik, van de emoties die je toont. Kalm kabbelend of schuimend waarschuwend…

randloos maagdelijk het wit in ogenpijn en weer een toegenegen zijn, veel meer dan eerdere klacht rijpen de bomenkronen eerst als een winterzwart bezweert de hemel zinkend vallend voor middernacht de leeggemaakte sterren langademige wind eenzame vogel zingt liederen van sneeuw.…

Als in een droom loop ik op wolkjes voel ik het leven als nooit tevoren een hart van liefde dat dromerig weg zweeft de wind fluistert door de bomen ik staar naar de lucht waar wolken voorbij zweven zo wonderlijk mooi het voelt alsof een veertje mijn gezicht beroerd en verder gaat op haar weg heel stil glijdt moeder natuur aan mij…

kukelekuuuu 4X oh neen hè, moet dat nu drie keer is meer dan genoeg het is toch nog veel te vroeg de hennies zaten nog op stok tegen elkaar aan in het kippenhok en schrokken zich een kakelhoen waarom zou een haan zoiets doen zijn lellen en zijn hanenkam lilden toen hij een kippetje nam hij pikte haar enige veren uit de nek tokje…

Kijk eens hoe twee paarden het hebben voor elkaar hoe zij teder staan te knabbelen aan elkanders haar…

De zon speelde, de lucht die kleurde Uiteengezet in een zonnige winterdag Geen wolk die hier de lucht besmeurde Alleen een wolk die goed in de ogen lag De lucht gekleurd, in geel wit en blauw Zelfs de vogels laten het onbevlogen Een schouwspel tussen het levensgrauw Laat zelfs de tijd even onbewogen Barst – De lucht breekt in glas Door…

Bomen rondom het meer. De maan in haar gezicht. Het meer weerglansde haar beleving in de lente van dat jaar. Zou het meer de waarheid spiegelen? Zij in wording? Geheime woorden klonken op in de maan van het spiegelende meer. Inwijding in het maanlicht. De naaktheid van haar ziel brak open in de stralende grassen en bladeren met broze…

Iedereen is blij, want de zon schijnt Iedereen lacht oké, bijna dan, want de zon schijnt De verwarmende stralen, van die vriendelijke schijf ontdooien iedereen, zelfs dat lastige wijf van een paar straten verder. Iedereen is blij, de buurvrouw hangt haar was op hoeft geen droger aan te zetten, de zon is goedkoper ze zingt erbij, jawel de buurvrouw…

ik heb de verzekering gebeld de bliksem was ingeslagen helaas er werd niet uitgeteld hoe ik het durfde te vragen maar ik ben slechts een leek zeker wel op dat gebied inductieschade zo ik weet is deze inslag zeker niet mijn hart ligt geheel in stukken de bliksem sloeg ongenadig in zou de claim nog lukken of heeft die aktie toch geen zin…

vanmorgen vroeg was er een lange sliert van nevel die over de witte daken trok het nieuwe daglicht schilderde onnavolgbare kleuren licht aan de horizon bijna sprookjesachtige sfeerbeelden en de maan was vannacht flonkerend zilverwit werd ik al vroeg overmand door het witte grasbeeld en door silhouetten van de magnolia die steeds meer…

in de zee van jouw adem probeer ik mijzelf te doorgronden geboeid door de puzzel van het leven laat ik de tijd rustig voorbij gaan drijf verder op de golven van energie in een gelijkluidend gevoel op de wijze manier van moeder natuur beïnvloed door de richting van stroming en wind telkens wanneer ik diep adem haal komen gedachten vrij……

Kostbare kolossen zwaar van poot de staart geknot en billen ach wat voor billen stille ogen in een eigenlijk vrij kleine kop slapen staande staande slapen erbij dromen of is het meer dan dat…

Lopen over een verlaten strand, de storm raast om mijn oren, niemand kan me horen. Maar ik, ik luister naar de storm. Langzaam wordt het weer licht, de zon komt op. Ik denk aan het weerbericht aan het weerbericht van vanmorgen. De zon zou schijnen, de storm verdwijnen. Maar diep in mijn gedachten, wacht ik op de storm. De storm die raast…

Zalmtrek is voorbij beer trekt naar zijn winterhol eerste sneeuwvlokken…

morgenrood is poëzie de kleur van warmte in de verte een klein geluk voor de alerte een glimlach op het vroege uur zo'n morgen met een gouden randje 'verwondering wellicht' waarbij je best eens stil mag staan... het komt nog voor hier in dit landje…

Nog is het winter speelt de wind in het ultieme filigraan peilt het licht het donker van de zilverspar bloeit de winterheide rilt de ruwe berk bengelt al het sneeuwklokje kijkt het nestkastje uit zijn eenoog mij koolzwart aan…