Zomaar hangt een blaadje daar wentelend in het rond. Door een spin verlaten dalend naar de grond Onderaan een draadje hangt het kringelend blaadje dat hier haar einde vond Het kan zich nog niet vergaderen met al die andere bladeren liggend op de grond Het leven hangt zoals dat blaadje soms aan een zijden draadje tot het de bestemming…

Mijn top zie je elke nacht, sterk verlicht neerkijken naar telkens hetzelfde dag en dag satellieten vliegen over me heen, zoeken naar iets beters een naam gaven ze mij, zijn ze wel zeker flikkeringen elke keer, over en weer snelheid per seconde, wie weet meer Laat mij even, ’t is hier goed wat daar gebeurt, ramp en spoed kom niet terug…

Ik ben een golf. Als ik boos ben, ben ik groot. Als ik blij ben, ben ik klein. Als ik druk ben, ben ik snel. En als ik rustig ben... Ben ik er gewoon niet…

Elke dag zou ik willen oppoetsen zodat hij glimmend voor mij ligt, dan draag ik hem zorgvuldig tot het weer avond wordt want mooi opgepoetste dagen zijn er te weinig in deze wereld. De nacht verlicht mijn leven want door maan en sterren kijk ik verder door het leven. Dan zie ik opeens een punt waar de wegen van mijn leven zich kruisen…

In de tempel van het woud tussen beuken bruine kathedralen doodstil mijmerend fluistert het lover onhoorbaar het geheime verhaal van regendruppels de dromen van de wind En over de wijde heuvels verborgen valleien lome rivieren zeilen zwijgend de wolkenschepen met boven hen het verre niets het lied van oneindigheid…

Ik droomde eens dat ik wandelde langs het strand samen met God. Tegen de lucht tekenden zich perioden van mijn leven af en voor iedere periode waren er twee paar voetafdrukken in het zand: een paar van mijzelf en het andere van God. Terugkijkend naar die voetstappen zag ik opeens een stuk waar maar één paar stond afgedrukt. Ik zag ook…

groen ben ik geboren elk jaar geschoren goed en wel verzorgd mijn baasje is bezorgd…

taaie tenge takken overluifelen de kreek zie hoe muskieten zwermen merk hoe de kaaiman kweekt van vuig slangengebroed krioelt het koortsmoeras tussen knoken en schedels bewaken zij ‘t gewas aanhoor de valse stilte waarin geen vogel zingt en voel het klamme dreigen van gif dat lucht verdringt…

treurig word ik bruin koude velt mijn bladeren sterk blijf ik staan wachten op de winter groen keer ik terug warmte doet mij leven…

Akker gerooid kraaien in de weer kribbig gekrijs ze trekken van leer gekras en krakeel…

piepklein egeltje kruiste parmantig mijn pad snuitje spits vooruit fier rechtop zijn stekeltjes alsof hij geen vijand had…

een late hond sterft blaffend weg in de aanhef van de zomernacht langsheen de bogaard lijnt de heg de manden waarin ’t plukfruit wacht wielen knarsend in het grind wekken zongebruinde krachten eens de knecht de paarden bindt verlaadt men stil de zomervrachten het duister valt als kar en ruinen tot stilstand komen bij de poort swijlst dansen…

vette vink zat op het geplaveide paadje vlakbij een laat uitgebloeide zonnebloem at vraatzuchtig een pas gevallen zaadje…

De boom in mijn achtertuin krijgt een kleurige kruin. Door de stralen van de zon wordt hij net een kameleon. Een kraai strijkt er op neer zit daar als een echte heer. Kleurig met dit mooie zwart maakt mijn boom heel apart. Ik hoor geritsel in de boom door het kijken word ik loom. Dan vliegt een vogel mij voorbij verschrikt doe ik een…

rust en vrede vind ik bij jou mijn geliefde donker blauwe zee is in de kalmte van jouw golven drijft de tijd aan mij voorbij het zijn voor mij ogenblikken van stilte en vrede ik voel mij niet alleen voel de kracht van gedragenheid en laat mij meevoeren in jouw stroming…

Genieten van de opkomende herfst is een streling voor het oog. Wandelen tussen ritselende bladeren klinkt als zachte muziek. Opsnuiven van houterige geuren en bruin-oranje kleuren. Wind die giert tussen kaal wordende bomen. Uitgewaaid, met rode wangen huiswaarts keren om dan weg te dromen bij een knetterend haardvuur verstrengeld bij elkaar…

De aarde rust onder een deken van mist en is voor even uitgewist voorzichtige zonnestralen spelen een spel en laat alles zweven contouren komen langzaam tot leven dan ontwaakt de aarde uit de donkere nacht als een blad gedragen door de wind komt zij tot volle glorie in al haar pracht als een nieuwe dag weer begint…

in kroegen zou ik willen zitten geur van alcohol en mensen ruiken daar waar gepraat wordt vanuit buiken onder een grijze blauwe rook zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot (het beste gaat dat met gesloten ogen) van bossen met daarboven hemel een wereld die nog niet verrot en in de warme julinachten bij maanlicht op de weiden liggen mijn…

Een vliegje zweeft geruisloos langs Een vogel fluit zijn lied De koeien grazen in het land Enkel pracht wat je hier ziet De kleuren van de herfst zijn warm In rood en bruin en groen Gouden muren van bladeren zo mooi Alsof de zon zich met hen verzoent De bergen steken af aan het licht Ze beschermen dit prachtige beeld Alsof ze laten beseffen…

Voel de warmte van de zon... net als in april toen de lente begon. Het is allemaal weer snel voorbij, als ik kon kiezen werd de volgende maand mei. We zijn weer op weg naar donkere natte dagen, verplicht een trui en een jas gaan dragen. Maar het heeft ook wel wat, onze jaargetijden, altijd warm weer kan mij ook niet verblijden. Dus we gaan niet…