Als mijn laatste dag is aangebroken en de zon ophoudt mij te beschijnen Worden mij wat handen toegestoken gelijk in de potdichte mist de seinen Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud achter mij vervaagt wat ooit bestond Vergeefs zoekend naar enige inhoud zie ik de wereld dicht bij de afgrond Puur stil hangt als een deken om mij mij rest slechts…

Van verre zweefde een stil gedicht ‘t fluisterde losse dromerige zinnen Over lange schaduwen van het licht van de dag die nooit zou beginnen Door stille straten gleed het geluid van zo goed als ontzielde woorden Door een gedeeltelijk gebroken ruit waarachter de mensen ze hoorden Mensen blikten in gedoofde vuren van twee ogen die gebroken…

Je komt naar me toe als ik denk aan dood: moe en grijs ben ik van binnen. De liefde van toen: Laat het zo sterk zijn dat ik strijden kan en richting weer kan voelen.…

Er ontbreekt een stukje van mijn hart Het zat er al die tijd Ik kan het niet meer vinden Zoeken heb ik wel gedaan Ook heb ik het geroepen maar het blijft weg Ik voel nog precies waar het zat Want daar doet het pijn Het voelt niet leeg of stuk, of gebroken Het voelt als iets wat heel was, iets wat er was, en er nu niet meer is Ik had het…

Als de dood gewenst is en de regels zeggen nee gaan de dagen heel lang duren, en de aanblik valt niet mee.…

Voor altijd. Geliefden raak je niet kwijt als ze overlijden. Ze vullen je geheugen met herinneringen die een glimlach doen verschijnen.…

Wij huilen tranen omdat iets ons raakt het is een teken dat het hart ontwaakt Het kan zowel bij blijheid als verdriet bij het laatste voelen we ons een vergiet zodra de delta van onze stromen door gebrek aan water zich in gaat tomen volgt een dorst naar wat eens was door verbondenheid waren we zo in onze sas zelfs de zon kan ons…

De avondhemel rood verlicht een ziel die voor de aarde zwicht gloeiend aan de overkant steeg de zwerm vogels langzaam waarneembaar gevormd en kwam niet meer terug van verre felgekleurde hemeloorden heerlijkste zandkoekjes bakkend vol loyaliteit droegen engelen, je uitdrukkelijk zachtjes mee. Hemelverschijnselen indrukwekkend licht dichtbij…

Trouwe authentieke regie tot de laatste fase. Strijdbaar totdat God uw woord had gehoord. De laatste wens verlichtte verlangend uw gezicht Zingende engelen begeleidden u door de poort. De laatste stilte voltooide tot hemel en aarde. Natuurlijke regie aanvaardde uw laatste woord. Los uit het lichaam met bevrijdend comfort. Zingende engelen…

Rust zacht goed mens, en vriend van velen, je reis op aarde is voorbij. Laat nu het helend licht genezen, een lichtend voorbeeld hier,was jij. Waar jij naar toe gaat, kun je alles, er is nu geen beperking meer. Je wordt verwacht en bent er welkom, en ziet daar ook familie weer. Wij moeten je nu missen hier, maar danken voor jouw leven…

Nu je ogen voor altijd zijn gesloten staar ik dikwijls in de donkere nacht Door ‘t traan zien mijn ogen rood en besef ik dat eenzaamheid mij wacht Nog altijd fluisterend met je praten laat ons nachtenlang toch samenzijn Dan voel ik mij nooit alleen gelaten; lijdt mijn hart een tikje minder pijn Duizenden verre sterren schitteren alsof ze…

Op de vleugels van de wind ben je meegenomen naar de andere kant van de horizon waar je licht en liefde vindt in de moederschoot van de hemel terug naar de bron waar je in eeuwigheid verder zal dromen.…

Je mag niet kijken als ik dood ga het mooie is er toch al vanaf dat heb ik afgelegd bij mijn leven stukje bij beetje plakje voor laag iets van 't heengaan leren door te kijken is voor de domme dus zeker niets voor jou Ieders sterven, verlijden is uniek geen repetitie, geen generale direct de première maar zonder applaus wel een pandemonium…

je bent gegaan zonder mij als een bloem die het gevecht van wind en regen verloor mijn geliefde, Ik herinner me hoe je me in de ochtend je warme mond bood oh, ik mis je zo dat zal nooit veranderen woorden van eeuwige liefde waren van ons op toepassing meisje toch… je hebt me verlaten en ik weet weet niet wat te doen dus…

De laatste zin heb je uitgesproken al hoor ik nu nog de echo van jouw stem Waar ik uit put zijn slechts herinneringen deze stilte is voor mij echt geen rem Want jij leeft voort in mijn gedachten Al zijn er andere mysterieuze krachten waardoor onze paden zich nu scheiden Ik laat mij daardoor niet afleiden Jij blijft dezelfde zoals ik jou…

De serene rust die ik ervaar als ik naar het strooiveld staar geeft ietwat troost aan mijn verdriet, nog immer voelend sinds jij mij verliet De geurende rozen in mijn armen, terwijl winterse zon mij weet te verwarmen, leg ik één voor één op de aarde voor jou, mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw Als ik Westgaarde weer verlaat…

Mijn handen toen tot rust gekomen blijven nog altijd van je dromen. Ze bewegen wel en doen maar herinneren zich nog telkens toen. Mijn handen voelen nu het bewegen van de zoon die je broertje heeft gekregen. Handen ooit tot verlies gedwongen verheugen zich in deze jongen. Mijn handen die je nooit vergeten helpen weer met spelen, eten.…

Als rouw z’n intrinsieke intrede doet doodt het alle voorkomendheden beleefdheden en omgangsvormen Dan ontmoet je de mens rauw als rauwe haring om in te bijten niet in stukje maar als geheel met graat Geen jonge borrel vooraf geen glas droge witte wijn erbij zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes Gewoon natuurlijk bloot met je handen…

Alleen besloten, ik buitengesloten, ik voel veel maar weet niet. Jij verdriet? Keuze van jou maakt beter? Jij gevlucht voor verleden? Jij gevlucht voor wat komen gaat? Jij gevlucht voor mij? Twijfel, geeft je keuze me rust, maakt je keuze me blij? Heeft de dood je geweten gesust?…

Weet nog de dag dat ik hoorde dat jij er niet meer was. Ik kon het niet geloven! Ik keek omhoog de lucht was blauw en in mijn gezicht scheen de zon fel. Gedachtes gingen door mijn hoofd. Door een ongeluk ben je niet meer hier.. What the hell! Nooit meer die lieve lach, nooit meer chillen in de avond of een praatje overdag. Die lieve…