En als er dagen waren, zo groen in aantal, driedimensionale visualisaties net ontluikend in al hun zilverne kracht. En als er willekeurige vragen waren ongehoort en gezwegen, omstandigheden als schuilplaats, die deels wel verwijtbaar waren dan was het alle dagen wel volbracht. En zo er regen was, zoals een gunst zo zonder droogte, aan…

's nachts... kan ik stralen.. als een ster die licht uit de maan kan halen.. Mijn gedachten verdwalen in die hemel vol sterren ...zij versperren.. al...wat eigenlijk "moet".. ja, zo...voelt het .. even.."goed"...…

Soms ben ik zo boos dat de grond onder me lijkt te trillen. En af en toe ben ik zo lief als het maar kan. Soms voel ik zoveel haat dat ik de wereld zou opofferen voor wraak. Soms kan ik net verliefd zijn als een kind. Soms ben ik verlegen of trek ik me terug. Soms durf ik dingen te doen die anderen niet durven. Soms ben ik slim.…

Negeren, negeren, negeren... tot haar hersens exploderen! Kan een man een vrouw erger kwetsen, dan haar ziel te bezeren en haar daarna stráál te negeren? Vertel het mij maar ...…

O, heilige van de stad, gesluierde prostitué: je hebt de anderen bewezen, maar voel je je over jezelf iets beter? Kom, ga mee, de waarheid tegemoet! Iemand zal toch moeten helpen jou in het licht te leren leven.…

Verslaving een raar iets Verslaving komt uit het niets Verslaving je wil het niet horen Verslaving zit tussen je oren Ik weet één ding Ik moet sterker zijn dan Mijn Verslaving…

de gebouwen werden zichtbaar onder een donkerblauwe hemel tekende het licht ze in silhouetbeelden aan een horizon waarom de weg nooit kon stoppen in schaduw kunnen wij niet stralen daarom schildert men die muur…

Langzaam maar zeker zijn wij bezig om terug te keren huiswaarts zonder herinnering, Van donker naar langer licht vanuit open ruimtes gevlogen een horizon wijst de weg met op onze rug een windroos geschilderd, Zouden wij niet liever vergeten en verder dwalen zonder diepe verhalenstof met een dagelijks zweven langs maskers die ons van alles…

Heb je slechte zin? Loop eens naar het raam kijk naar buiten Hoe zich het weer weer weet te uiten Stop maar even met lezen Sluit even je ogen Je hebt jezelf al eens bewezen Weet je nog wanneer? Ook jij kwam een keer die persoon tegen en het werd wat... Wordt het al warm rond je hart? Denk even aan toen aan die eerste zoen Misschien was…

Een man die op zijn vijftigste de wereld nog op de zelfde manier bekijkt als toen hij twintig was, heeft dertig jaar van zijn leven verspild.…

Weet je lieverd, het doet er eigenlijk niet toe of jij van me houdt of zij - ik ben onvervangbaar.…

Verscheurd door twee gedachten Wordt het oost of wordt het west Twee sterk gelijke krachten Welke is dan het best Zal ik links of zal ik rechtsaf Zal ik voor- of achteruit Is die weg te licht, te donker Hoe ziet mijn toekomst er dan uit Volg je hart is het advies dan Want je hart weet het toch 't best Maar mijn hart dat weet het ook niet…

Soms kunnen we bij leven uit onvermogen niet zeggen wat we zouden willen maar doen dat pas na iemands dood…

Werkelijkheid verrijkt, duizend keer bekeken, vergeleken, wat is einde, je bent nog heel jong en wat is jouw dood, als de leegte toeslaat en je niet meer laat gaan? Het vasthouden van.. Nacht kleurt het leven alles wat jij lief had, heeft een lichtje voor je laten branden, aan het einde van je zware gang. De stem die begrijpt…

Turend naar de eindeloze verte waar ik mezelf soms in kan verliezen, het dromenland waar de stilte de rust markeert en het grenzeloze in het begrensde de wurggreep van de tijd ommekeert. Verdwijnend in antroposofisch stilzwijgen, doezelend, mijmerend kijkend naar het baldakijn, bedenkend hoe de wortels van het Zijn diep gegrond ineen…

niemand kijkt recht in mijn blik op scherp sta ik ik kan niet anders dan dit pad volgen door de storm van zinnen dit leven waardig beleven de rest van de tijd ach ja de oneindigheid waarin wij praten verlaten zingt de kade het pad waar bomen praten waar lucht langzaam aan donkere wolken toelaat het gaat nooit meer weg en op weg op…

witbleek terug getrokken gistend wachten tot de tijd rijpt…

voel je warmte voel je kou voel je lijf voel je haat voel je pijn voel je aftakeling voel je einde dan ook voel je begin voel je zin voel je leven voel je liefde voel je doelen voel je gloeien voel je voelen MENS GESTOPT MET ROKEN…

'k voel altijd dat 'kind' van binnen dat wil praten, springen, zingen 'k laat het heel veel,ver komen ken geen grenzen in m'n dromen m'n omgeving laat heel veel toe maar ik maak hen vaak zo moe 'k wordt gewezen op m'n leeftijd gezond verstand, tikkie gekkigheid 't gaat erin voor zoete koek 't lijkt of het me niets doet maar…

hoe lang duurt het voor je niets meer voelt en niets meer denkt tot je leeg bent, geen gedachten die je slepen naar een wereld die je ongewild goed kent tranen helpen dan niet meer je wilt er zelf niet aan, maar ondertussen weet je zeker dat je echt niets kunt verstoppen dat het, hoe je ook zou willen, daarmee heus niet weg zal gaan…