Lief klein meisje Onbereikbaar sta je voor me Een doolhof in je ogen Kwetsbaar in je eigen kracht Lastig kind, zeggen ze, Dwars, nors, eigenzinnig Los willen staan en hechten aan de ander Storing in verbinding Dwalend meisje Uniek geweven stukje kant Littekens van pijn en dunne draadjes geluk Gedwongen in je eigen vlucht Lief klein…

Je valt in een gat. Ineens voel je je raar. Je valt in een gat. Je wil niets meer. Je valt in een gat Je wilt wel iets, maar wat? Je valt in een gat Je denkt na.. wat wil je? Je valt in een gat Samen zijn of alleen? Je valt in een gat Binnen zijn of buiten? Je valt in een gat Wakker zijn of slapen? Je valt in een gat. Leven of..…

Gedwaald in het carousel van gedachten en oerbos van aangeleerd gedrag, tot labyrint getransformeerd wordt voedsel niet verteerd, herhaald in zinnen waarin ik oeverloos verdwaal en de 'dichters herder 'hoedt z'n makke schapen, om zich braaf te laten kooien, vergaan tot molm door houtwormen van vlijt en al hetzelfde blijft, veranderd…

Licht Het licht versnippert mijn gevoelens tussen heden en verleden. Tussen vandaag en morgen In een toekomst die de mijne is En zal worden Het licht doet pijn Omdat de weg ervoor de mijne niet meer is en de grens tussen weten en voelen afwezig is. Voelen is nu weten geworden. De krekels die langs de weg te horen zijn doen me denken…

het was als een droom die doorheen de slaap komt duiden waar verlangen en onderbewuste je brengen naar momenten waar je nooit dacht te komen die je geluk doen ervaren diep in een verlaten hart signalen uit je jeugd zo innig te worden omarmd door een vergeten liefde zo plotseling gekend en toen dat een feit was je toch los moest…

ik herinner me dat ik me thuis voelde tussen de gele muren van de tabaksrook thuis waar de pillen de ergste verwarring een normaal gezicht doet krijgen een plaats waar een binnenwandelende vrouw haar vele persoonlijkheden laat zien. even dwaalden mijn gedachten af van de depressieve ogen naar de ramen de stilte werd verbroken door een merel…

Je wereld staat op zijn kop ze geven als advies: 'schrijf alles op' maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan van binnen ben je net een vulkaan je staat op springen je weet niet waar je moet beginnen je pakt pen en papier je schrijft maar doet het niet met plezier frustraties komen naar boven je moet weer in jezelf geloven probeer je gevoelens…

Als je een droom wilt laten uitkomen Moet je wel eerst een droom hebben En dan niet zo'n smal klein wensje Zo'n hollands calvinistisch droompje Van mag het een onsje minder zijn Nee, als je droomt, droom dan goed Zoals onze zuiderburen dat doen The sky is the limit Zeggen zelfs onze noorderburen Dus waarom houden wij ons dan klein Diezelfde…

een gedicht is pas een gedicht als het niet geschreven is in je hoofd een rondzingend lied…

Als je moe bent Dan ben je niet met de goede dingen bezig Want als je wel met de goede dingen bezig bent Dan krijg je energie Dus volg de weg die jou energie geeft En vind je passie Je passie is als die prins Die de prinses kuste die almaar slapen bleef Dus prinsesje lief Vind je passie en kus jezelf wakker…

Er is iets aan de hand met mijn gevoel en mijn verstand het is niet in balans dat denk ik dan althans het evenwicht tussen die twee is niet oké soms draait het mee met alle winden hoe moet ik dan het midden vinden mijn gevoel zegt ja het is iets waar ik voor ga maar mijn verstand zegt nee dat is geen goed idee zelf kom ik er niet uit dus…

Gedachten die in lange lengten, bange momenten, zich net niet laten vangen. Gedachten die verlangen, verlengen, nergens enten als op eerdere lofzangen. Zal ze hebben, wel langer, verlangens, bange momenten, maar ben ze gewoonweg niet langer.…

Ik ben wie ik ben. Beter laat dan nooit mezelf laten zien zoals ik ben en niet wie ik was. Een vrouw, in hart en ziel Zo kwetsbaar in dit leven Aan het begin van mijn reis, Niemand zal dat begrijpen. Ik hou vol. Kijk om me heen Voel me één met de mensen als vrouw gekleed Als man geboren Zo gevoelig en kwetsbaar Onvrede jaloezie…

De balans wankelt als het gedachtegoed verder reikt dan de kim en gecastreerde utopieën vloeibaar de wegen bevuilen waar het leven tot uiting komt * Gekend als een waarheid zijn de emoties zalig makend en is het vertoeven erin zo zacht als het vaginale vlees De lippen strak en gebalsemd met slijk is het ongenaakbare in de stem de troef…

Ik ben zo bekend in mijn anonimiteit als anoniem in mijn bekendheid…

Denk je nou echt te weten wie ik ben? denk je nou echt dat jij mij kent? Kijk dan eerst in de spiegel in het diepste van je ziel Lukt dat? kom dan eens terug, kijk mij nog eens aan en zeg voor het eerst Ja, nu zie ik je staan.…

toen er nog geen schepper was bestond heilige liefde uit pure naaktheid geheten: paradijs Hij zag het met holle ogen aan en dacht; dit is te mooi.. genoeg ik ga hier een schitterende hel van maken dus op een warme dag onder de blauwe zucht schiep hij jalousie uit een handje lucht of twee daar keek hij met afstand…

ik zie ze gaan ik voel ze zien af en aan niet veraf hier voorbij af en toe op en af zo nabij…

Hij zei < wie 't kleine niet eert > is 't grote niet weerd. Zij zei, wat zeur je nou toch, ik ben er toch ook nog, of zie je dat verkeerd?…

Het verlangen heel diep in mij: Als man geboren, maar niet vrij. Wanneer kan ik mezelf zijn, als vrouw? Het is wachten...dagen en nachten lang Zou, er een wonder voor me komen? Wie het weet mag het zeggen. Ik heb veel uit te leggen Maar niemand luistert. Ik praat schijnbaar tegen een muur. van onbegrip...…