vredig sterven aan het water mijmeren over de leuning van de brug, het weidse van torenhoog bekijken verkeer onder je door zien razen, de trilling voelen van een snel naderende trein dronken stilstaan bij een veilige sluiproute met scherven in je hand tot aan de bodem gaan…

Ik ben een vrouw ik wil gewoon praten ik ben een echte vrouw ik praat over gevoelens ik praat en praat en praat ik praat tot het voorbij is ik zie wat het probleem was ik praat echt alles van me af Ik ben een man ik wil gewoon niet praten ik ben een normale man ik stop mijn gevoelens weg ik haat praten om het praten…

Vlinders leiden zo af, dus kreeg het kind al snel een plek ver vanaf het raam daar wiebelde friemelde en schuifelde het , veelal sloeg het agressief om zich heen gooide met propjes, altijd raak het was niet gemeen maar gewoon een bijzonder geval totdat de juf `t zat was, dat slimste kind uit de klas die zelfs met extra taken nog…

Alle doem zit in het denken kommer komt en gaat voorbij. Alle angst zit in het denken komt er nog meer rampspoed bij? Alle pijn zit in het denken welke toekomst wacht op mij? Alle hoop zit in het denken dat de tijd wel beet'ren zal. Alle blijdschap in het denken aan goede dingen groot in tal. Alle blijdschap zit in 't denken we redden…

Wie ben ik om u te zeggen wie ik ben Wie bent u om mij te zeggen dat u mij kent Ik ben wat ik van u aannam Ik ben wat u mij ontnam…

Een hart van steen en egoïstisch, dat wordt wel eens over mij gezegd. Ik kies voor mezelf, ben ik daarom slecht?!! Ik ben er heus voor mensen die me nodig hebben, ik help waar ik helpen kan. Doe het alleen niet meer ten koste van mezelf, want uiteidelijk ben ik degene met verdriet ervan.…

Met een vanzelfsprekendheid schrijf ik dit gedicht zomaar, voor de aardigheid zonder al te veel gewicht maar, het fascinerende is dat deze woorden onzichtbaar en onhoorbaar ontspruiten uit m'n brein dat altijd functioneert m'n brein wat zou ik zonder zijn...…

Angst voor de kast met de kromme sleutel Mamma is boos op haar ze hoort het slot knarsen De opgetrokken knietjes verbergen haar hoofd ogen stijf toegeknepen Nee, ze wil niet kijken naar het griezelig lege zwart Haar blote voetjes vangen de kilte van de vloer Stil is ze, muisstil Het kind in de kast Jaren later, angstzweet dampend op haar…

Hoe anders kan het toch zijn dan het in eerste instantie lijkt Als je de binnenkant van iemand met de buitenkant vergelijkt Op het eerste oog zo anders dan blijkt in tweede instantie Een uiterlijk dat straalt is voor geluk nog geen garantie Wie dieper kijkt zal ontdekken dat er meer speelt dan verwacht en de diepgang ook veel groter is…

Zo open en vatbaar, als een veer in de wind Zo luchtig en blij, het eeuwige kind Kan hier niet lang blijven Ga je mee naar het licht? Ik huppel, ik fladder, ik vlieg, vang me Ik ontglip je als een zeepbel helder kleurend in de zon, laat me vliegen, vliegensvlug, misschien zie je me nog,misschien niet Dans met mij, lach met mij, geniet…

Het nieuwe-lentepretje is goed aangekomen Jetje haar portretje is thans veel minder grijs she became a big scream van meisjesdromen gladgestreken doch afgekoeld onder zakjes ijs deed zij mee aan een hilarische make-over eenentachtig draaide zij eenvoudigerwijs om om prijs mee te dingen voor een sappige lover haar pigmentloos kapsel werd lichtoliedom…

Wij bezoeken als Dodo`s een klinkklare Disney-world, eenmaal voorbij sluitingstijd wil je na zo`n ervaring rijker naar huis, moe maar voldaan heb je een fata morgana en een wildwaterbaan doorstaan. van huisuit zoetbesmeerde broodjes in holle-bolle-gijs gekieperd, papier- hier, dank u wel, dikke bult zo gezegd zo gedaan het is een fijne…

Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige tapijt met geluiddempende onderlaag Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om en koesteren het gevoel van verbondenheid bij geloof in een bewegende schemerlamp welke licht van de schaduw afleidt Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels over suikerklontjes in de sennapeulenthee naast de trommel…

gevangen in een cel van wanen verliest de rede zijn gezicht. wat feit is wordt dan fictie wanneer het brein zijn grip verliest belaagd door dwalende gedachten verbleekt het streven bij zijn daad want dat waar je voor leefde bleek eens te meer de strijd niet waard.…

Zwarte leegte, koud en stil... Wat kan ik zeggen als spreken niet wil? Koude stilte, leeg en zwart... Als ik zwijg, dan schreeuwt mijn hart...…

Als een spons zuigt hij de tijd op maar de afstand wordt niet kleiner Als droog zand filtert hij gedachten maar de juiste zin is niet te vinden Als de nacht de dag opeet blijft hij hongerig achter woordenloos op zoek naar minder zinloos De droomwandelaar met één been vast in een droom het andere nog in het leven…

In een droomvlucht door het ijle opgetild door de thermiek over bergen, groene weiden, zwevend bij vogelperspectief hoog boven lonkt onontdekte hemel diep onder ligt bekend terrein heel even op het midden glijden tussen God en het leven lief…

water, zo vloeibaar aan allen altijd dienstbaar water, zo voorspelbaar vloeit naar laagste laag water als bron van leven zo flexibel, eerlijk en transparant de weg van het water als soepele hoogste goed geen strijd gaat het water aan het volgt de natuurlijke baan…

De een legt de lat een el te hoog De ander houdt het bij de gedachte al niet droog Een mythisch figuur zit op een levensgevaarlijke troon Een zijden draad knapt soms gewoon Een leven lang achter de feiten aan rennen Bij confrontatie de andere kant op sjezen De waarheid die men zoekt en waar men nooit aan zal wennen Soms hebben mensen gewoon…

de levensles voor het leven is simpelweg het geven het leven draait duurzaam door geef door, geef door geef voor de ander zonder te nemen ik sta achter en geef en word naar voren geschoven wat is mijn belang om te geven het geven zelf is het leven…